"Ο Αγάς απ' το Φιλιάτι..." -Της Τασίας Βενέτη

Είχαν περάσει γενιές απ'τον καιρό της Πανούκλας. Όσοι εναπομείναντες είχαν εγκαταλείψει τον μολυσμένο τόπο και είχαν κατέβει στο παρακάτω του βουνού, αναπιάνοντας το χωριό εκ νέου -Σαν γκρεμισμένη αετοφωλιά. Τα κακοχώραφα έμειναν στη μέση της απόστασης, εκεί που ήταν πάντα. Οι παλιές λαχάνιαζαν να φτάσουν απ'το χωράφι στο σπίτι κι οι "τωρινές" λαχάνιαζαν να φτάσουν από το σπίτι στο χωράφι -Αιώνιο λαχάνιασμα - κι ο τόπος, σκλαβωμένος.

Και πάλι ψηλά ήταν το χωριό αλλά όχι τόσο ξώμακρα όσο πριν, από τον Τουρκικό ζυγό. Μιά δυό φορές τον χρόνο, έδιναν την παρουσία τους οι Αγαδο-μπέηδες και μάζευαν τα χαράτσια. Τον Χινόπωρο και την Άνοιξη.

Προχωρημένη άνοιξη και τώρα, και είχαν βγει οι γυναίκες απ'την νύχτα απάνω στο βουνό να τσαπίσουν τα λειψά ισιώματα -όσα τους είχε ταμένα η άγλυκια ζωή.

Απ'τη νύχτα είχαν κινήσει κι οι Τούρκοι απ' το Φιλιάτι για την καθιερωμένη επίσκεψη, στα πανωχώρια της Μουργκάνας.

Δεν είχε βγει ο ήλιος μια οργιά που της ήρθε χαμπέρι με το παιδί μιας γειτόνισσας που έφτασε μπροστά της ιδρωμένο, σαν άλογο σε μάχη - "Ο Αφέντης είπε να πας γλήγορα σπίτι να φτιάσεις φαΐ γιατί έρχεται ο Αγάς απ' το Φιλιάτι!".

Κέρωσε. -Ώ τον κακόνε τον άνθρωπο, την ψυχή του Διάολου, που δεν της τόειπε από δυό μέρες μπροστύτερα να κάμει κουμάντο παρά το άφησε για τελευταία στιγμή, για να την τρέχει, με την ψυχή στο στόμα! Και δεν την βάραινε τόσο η Τουρκιά όσο το βαρύ του χέρι, που έπεφτε καταπελτικό πάνω της κι έτρεμαν τα σπλάχνα της μισολάγγελα, και δεν έβρισκε μέσα της τίποτα να γραπωθεί, ένα παιδί!.. Κι απ'όταν τον είχε ορίσει κι ο Αγάς για μουχτάρη, είχε γίνει ντιπ χειρότερος. Λες κι είχε τουρκέψει πιότερο κι από Τούρκος! Ο φόβος κι ο τρόμος των χωριών απ'όπου πέρναγε για να συλλέξει τον Φόρο. Όπου βρίσκονταν έτρωγε κι έπινε μπέχο, τιμώντας την εξουσία του στο έπακρο.

Τώρα;.. Τί να τους τάιζε, τί!.. Δυο αυγά είχε όλα κι όλα, φυλαγμένα γιαυτόνε, άμα τον έπιανε καμμιά λόξα και χάλευε φαΐ, δίχως να πεινάει! -Κλάψτε με αδερφούλες μου, είπε στις χωριανές, που την κοίταγαν κι αυτές μαρμαρωμένες. Έκαμε τρία βήματα να φύγει, ξαναγύρισε- Ερείπιο ορθό και παραπονεμένο "Τί να τους ταΐσω ώρ' Παναγίτσα μου κι άι-Νικόλα μου!..", και δίνει μια με το τσαπί στο χώμα, σαν να 'θελε να καταφέρει "μια" στην ίδια την απελπισιά της, κι αυτό το βλογημένο στάθηκε με το σκόπι ορθό, που σαν το τράβηξε απ'τα χώματα, "Ούι"! Άρχισαν να τσουλάνε στα πόδια της αυγουλάκια από χελώνες, θησαυρός!

Όλες μαζί χώθηκαν με τα τσαπιά, και σκάψε εδώ κι εκεί, και όπου έβλεπαν χώμα αφρατεμένο, και τα αυγά, "χαλικαριές"! Γέμισε το σακούλι, την ποδιά, έβαλε και στο μαντήλι, κι έφυγε σιακάτω για το χωριό, άνεμος! Άνεμος -άναψε φωτιά στη γωνιά, την έκαψε, έριξε μια κουλούρα να ψηθεί, έμασε χόρτα.. "Άνεμος"! Σαν τα ετοίμασε όλα, παράχωσε και τα τσόφλια στη θράκα .."Στάχτη να γίνετε"..

Μόλις ακούστηκαν τα πατήματα των αλόγων στο μονοπάτι, βγήκε στο κατώφλι να τους υποδεχτεί. Μπροστά ο άντρας της καβάλα με τη μαύρη τη μπερούτσα -ίδιος ο Αρχισάιτανος- και πίσω ο Αγάς, και ένας της φρουράς του . Ξεπέζεψαν και μπήκαν σπίτι. Βρήκαν τον σουφρά γεμάτον -ζεστή κουλούρα και κρασί και χόρτα άγρια βρασμένα, και στο μεγάλο το σινί, πατωσιές οι ομελέτες- φρέσκα αυγουλάκια ολόφρεσκα και λαχταριστά, ανακατωμένα με τυρί και κόκκινο πιπέρι! -Φάτε αφεντάδες! -έκανε μια βαθιά μετάνοια - ..Φάτε .. που να σας φάνε τα όρνια και οι γκρεμοί, να σας φάνε!...

http://katoci.blogspot.com

Λαογραφικά Σημειώματα. Η Μεγάλη Σαρακοστή

Γράφει ο Χρήστος Α. Τούμπουρος

Με την Καθαρά Δευτέρα ξεκινάει και η Σαρακοστή

Μιλώντας για τη Μεγάλη Σαρακοστή εννοούμε την πιο σημαντική περίοδο νηστείας στο εκκλησιαστικό ημερολόγιο. «Δι’ αυτής» προετοιμάζονται οι Χριστιανοί για τη μεγαλύτερη γιορτή του εκκλησιαστικού ημερολογίου, το Πάσχα. Η ονομασία «Μεγάλη Σαρακοστή» προήλθε από το γεγονός ότι διαρκεί -πάνω κάτω- πενήντα μέρες. Ξεκινά την Καθαρή Δευτέρα και ολοκληρώνεται το Μεγάλο Σάββατο. Τη νηστεία αυτή τη «φύλαγαν» απαξάπαντες στο χωριό. Μοναδική εξαίρεση «ο ασθενής και ο οδοιπόρος». 

Ακόμη μιλώντας για «Μεγάλη Σαρακοστή» πρέπει να λάβουμε υπόψη πως τότε δεν υπήρχε η «Πυρηνική» Οικογένεια, όπως σήμερα, μάνα, πατέρας και το πολύ δύο παιδιά, αλλά κυριαρχούσε η «Εκτεταμένη» οικογένεια, δηλαδή στην οικογενειακή στέγη «έμπαιναν» παππούδες, γιαγιάδες, μπαρμπάδες ανύπαντροι κλπ. Με λίγα λόγια πολλοί νοματαίοι, άρα και μεγάλο το πρόβλημα σίτισης κατά τη διάρκεια της νηστείας. «Πώς να ρουπώσ’ η νοικοκυρά τόσα στόματα;»

Νηστεύω σημαίνει πως δεν τρώγω ορισμένες τροφές για θρησκευτικούς λόγους. Σε γενικές γραμμές απαγορεύονται κρέας, ψάρι, γαλακτοκομικά και γενικά «όσα βγάζουν αίμα». Ακόμη απαγορεύεται και το λάδι, αλλά και το κρασί. Ατέλειωτος ο κατάλογος των απαγορευμένων, «άλυτο» σχεδόν το πρόβλημα της νοικοκυράς. «Πώς θα στομώσει τόσα στόματα;» Η επινοητικότητα της νοικοκυράς ήταν χαρακτηριστική. Κάθε μέρα «έβαζε κακάβ’» και γάστρα. Προζμόπ’τες, λαχανόπ’τες, τραχανόπ’τες, μαζί και το ψωμί ανάγκαζαν τη νοικοκυρά ολημερίς σχεδόν να γαστρίζει. Έτσι μέχρι να διαβάσει ο παπάς το «νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες», τη φράση δηλαδή που ακούγεται μετά την Ανάσταση και καλεί όλους τους χριστιανούς να μετάσχουν και να απολαύσουν «της καλής ταύτης και λαμπρής πανηγύρεως», η νοικοκυρά έπρεπε να αυτοσχεδιάζει σε καθημερινή βάση. Και εμείς παιδιά «σταματάγαμε» τη νηστεία μόνο όταν μας έπιανε εκείνο το τσερλοκοπιό που δεν έλεγε να σταματήσει… 

Η ουσία ήταν πως, είτε είχε είτε δεν είχε φαντασία η νοικοκυρά, η νηστεία μετατρέπονταν ενίοτε σε ασιτία. Λάχανα αλευρωμένα, πικραλίδες, ζώχια και ό,τι «εφύετο», καθόσον ο Επιμηθέας «τοὐντεῦθεν τροφὰς ἄλλοις ἄλλας ἐξεπόριζεν, τοῖς μὲν ἐκ γῆς βοτάνην, ἄλλοις δὲ δένδρων καρπούς, τοῖς δὲ ῥίζας», δηλαδή μεταφραζόμενο το χωρίο «ύστερα απ’ αυτό τους προμήθευε τροφές σε άλλα άλλες, σε άλλα χορτάρι από τη γη, σε άλλα καρπούς δέντρων, και σε άλλα ρίζες». (Πλάτωνος Πρωταγόρας) Εκείνα τα καμπρολάχανα είναι αλήθεια πως φύτρωσαν στην κοιλιά μου και από τότε «δεν θέλω να τα βλέπω» και γελάω ασταμάτητα όταν βλέπω πως σερβίρονται σε «εστιατόρια υψηλών γαστρονομικών απαιτήσεων». 

Επίσης, εκεί στα χωριά μας, που στην ουσία η γη «μόνο πέτρες βγάζει » απαγορεύονταν ακόμη και το λάδι αφού το φυτικό λίπος του ελαιολάδου, που συνήθως αποκαλείται καλό λίπος, βοηθά στην παραγωγή της τεστοστερόνης που αυτή με τη σειρά της είναι συνδεδεμένη με την σεξουαλική ορμή και των δύο φύλων. Βέβαια πρέπει να διευκρινίσουμε πως στο ερώτημα, αν έπρεπε να απέχει το ζευγάρι από σεξουαλική επαφή, δεν λύθηκε ακόμη. Σίγουρα απαγορεύονταν, εάν επρόκειτο για επαφή (φασμάκωμα λεγόταν αυτού του είδους η επαφή) εκτός δηλαδή ιερολογημένου γάμου. Εάν επρόκειτο για επαφή ύπανδρων (είτε άντρας είτε γυναίκα) τότε μάλλον επιτρεπόταν. Φαίνεται ακόμη πως αυτού του είδους η νηστεία λειτουργούσε ευεργετικά για τις σχέσεις μεταξύ άνδρα και γυναίκας. Με το τέλος της νηστείας ένα ζευγάρι που «ενήστευεν σεξουαλικώς», απείχε δηλαδή από τα σεξουαλικά του καθήκοντα, αύξανε πολλαπλώς την απόλαυση της ερωτικής τους συνεύρεσης. 

Ο άγιος «Αυνάν» ήταν παντελώς αποδιωγμένος…

Χρήστος Α. Τούμπουρος

Τι περιλαμβάνει το πρόγραμμα επιτήρησης καταρροϊκού πυρετού του αιγοπροβάτου

Την απόφαση για το πρόγραμμα, η ισχύς του οποίου ξεκίνησε από τις αρχές του έτους, υπέγραψαν ο Μάκης Βορίδης και η Φωτεινή Αραμπατζή.

Μεταξύ άλλων η απόφαση που δημοσιεύτηκε στην διαύγεια αναφέρει ότι στο πλαίσιο της ενεργητικής επιτήρησης, οι υπεύθυνοι όλων των εκμεταλλεύσεων βοοειδών και αιγοπροβάτων της Χώρας, συμμετέχουν υποχρεωτικά στη δειγματοληψία, όταν αυτό τους ζητηθεί από τις Αρμόδιες Κτηνιατρικές Αρχές, και υποχρεούνται να συμμορφώνονται με τις υποδείξεις τους για την εφαρμογή του παρόντος Προγράμματος.

Στην Κοινή Υπουργική Απόφαση για την έγκριση του προγράμματος οικονομικών αποζημιώσεων και ενισχύσεων, που προκύπτουν από την επιβολή κτηνιατρικών μέτρων εξυγίανσης του ζωικού κεφαλαίου, για κάθε έτος, προβλέπεται η επιχορήγηση των εκτροφέων βοοειδών ή/και αιγοπροβάτων, οι οποίοι εντάσσονται στο εθνικό πρόγραμμα επιτήρησης του 9 Καταρροϊκού Πυρετού και διαθέτουν ζώα ως μάρτυρες στα οποία διενεργείται τακτική αιμοληψία μέσα στο έτος για εργαστηριακό έλεγχο για τη νόσο, με σκοπό την εφαρμογή της ενεργητικής επιτήρησης.

Σε περίπτωση ζώων, τα οποία υπόκεινται σε λιγότερες δειγματοληψίες κατ' έτος από αυτές που προβλέπουν οι κείμενες εθνικές διατάξεις, η προβλεπόμενη επιχορήγηση μειώνεται ανάλογα με τον υπολειπόμενο αριθμό δειγματοληψιών που θα έπρεπε να είχαν πραγματοποιηθεί

Στο πλαίσιο της κλινικής και επιδημιολογικής διερεύνησης υποψίας ή/και επιβεβαιωμένου κρούσματος Καταρροϊκού Πυρετού, οι υπεύθυνοι όλων των εκμεταλλεύσεων βοοειδών ή/και αιγοπροβάτων της Χώρας συμμετέχουν υποχρεωτικά στη δειγματοληψία, όταν αυτό τους ζητηθεί από τις Αρμόδιες Κτηνιατρικές Αρχές.

Καμία επιχορήγηση δεν καταβάλλεται στις περιπτώσεις τυχαίων ή έκτακτων δειγματοληψιών για τον έλεγχο του Καταρροϊκού Πυρετού. Ειδικότερα, είναι υποχρεωμένοι: (α) Nα ενημερώνουν εγκαίρως (μέσα σε διάστημα λιγότερο των 24 ωρών) τις Τοπικές Κτηνιατρικές Αρχές σε κάθε περίπτωση: -βοοειδούς ή προβάτου ή αίγας ή άλλου ευαίσθητου στη νόσο είδους ζώου που εμφανίζει ύποπτα κλινικά συμπτώματα, για διεξαγωγή περαιτέρω κλινικής και εργαστηριακής διερεύνησης, -βλάβης ή απώλειας της εντομοπαγίδας που είναι εγκατεστημένη στην εκτροφή τους. (β) Nα διατηρούν στον ατομικό φάκελο της εκτροφής όλα τα αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων που διενεργούνται σε ζώα της εκμετάλλευσής τους και, παράλληλα, να ενημερώνουν το μητρώο της εκμετάλλευσης για οποιεσδήποτε μεταβολές στον πληθυσμό της μονάδας εκτροφής. (γ) Nα συμμορφώνονται με τα περιοριστικά και άλλα μέτρα που επιβάλλονται στην εκτροφή τους, στην περίπτωση υποψίας, οροθετικότητας, ορομεταροπής και ανίχνευσης του ιού του Καταρροϊκού Πυρετού.

https://www.agrotypos.gr

Πότε αλλάζει η ώρα και πότε καταργείται

Μάρτιος και οδεύουμε σιγά σιγά στην άνοιξη. Κι αυτό που θα μας βάλει για τα καλά στην ομορφότερη εποχή του χρόνου είναι η αλλαγή ώρας.

Όπως κάθε χρόνο, τα ξημερώματα της τελευταίας Κυριακής του Μαρτίου, τίθεται σε εφαρμογή η θερινή ώρα και βάζουμε τους δείκτες των ρολογιών μας μία ώρα μπροστά.

Φέτος, αυτή η Κυριακή είναι στις 29 Μαρτίου. Η επόμενη αλλαγή ώρας, θα πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο (του 2020) και ενδεχομένως και το Μάρτιο του 2021. Η ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έχει αποφασίσει την κατάργηση της αλλαγής ώρας το 2021.

Πότε καταργείται η αλλαγή ώρας

Υπερψηφίστηκε στην ψηφοφορία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο Στρασβούργο ο τερματισμός της αλλαγής της ώρας από χειμερινή σε εαρινή από το 2021. Πιο συγκεκριμένα, με ψήφους 410 υπέρ και 192 κατά η ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο ενέκρινε την πρόταση της Επιτροπής Μεταφορών και Τουρισμού («TRAN») για τη διακοπή του ισχύοντος συστήματος εξαμηνιαίων αλλαγών της ώρας, μεταξύ της εποχής του καλοκαιριού και του χειμώνα.

H αλλαγή ώρας πρέπει να σταματήσει την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου 2021 για τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θέλουν να διατηρήσουν μόνιμα τη θερινή ώρα, ενώ για τα κράτη - μέλη που επιθυμούν τη χειμερινή ώρα, η αλλαγή θα γίνει την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς. Οι χώρες έχουν περιθώριο μέχρι τον Απρίλιο του 2020 να αποφασίσουν ποια ώρα θα κρατήσουν.

https://www.epiruspost.gr

77 Χρόνια μετά...Κομμένο.

Γράφει η Κατερίνα Σχισμένου.

Πέρασαν 77 χρόνια αφ΄ότου η περιοχή μας έζησε τις πιο τραγικές και αιματοβαμμένες στιγμές της στη σύγχρονη ιστορία. Τη σφαγή του Κομμένου στις 16 Αυγούστου το 1943 με 317 θύματα εκ των οποίων τα 97 ήταν βρέφη και παιδιά. Συζητώντας με τον πρόεδρο της μαρτυρικής κοινότητας του Κομμένου Δημήτριο Δήμο έχουμε να προσθέσουμε μια μικρή ακόμη καταγραφή σ΄αυτή την τόσο τραγική ιστορία που κουβαλούν οι άνθρωποι μαζί τους συχνά μέχρι το τέλος της ζωής τους. Και τότε καταθέτουν τον πραγματικό τους πόνο πριν πάνε να βρούνε την υπόλοιπη οικογένειά τους, που τους περιμένει υπομονετικά τόσα χρόνια μετά, 77 χρόνια μετά όπως λένε και οι ίδιοι.

Το Κομμένο βρίσκεται νοτιοδυτικά του νομού της Άρτας, εκεί όπου εκβάλλει ο Άραχθος στον Αμβρακικό κόλπο, εκεί που την τραγική μέρα στις 16 Αυγούστου γράφτηκε άλλη μια σκοτεινή σελίδα της ιστορίας της βαρβαρότητας και του παράλογο του πολέμου, του κάθε πολέμου. 317  σκοτώθηκαν, φονεύτηκαν, κάηκαν, κατακρεουργήθηκαν με απίστευτο μένος που κανένας δεν ξέρει από πού μπορεί να πηγάζει αυτή η βία προς τον άνθρωπο. Αυτοί που κρύφτηκαν, που δεν πνίγηκαν έφτασαν στο χωριό Μπούκα και μετά από τρείς μέρες πήγαν πάλι στο χωριό τους ν΄αντικρύσουν όχι μόνο το πρόσωπο και το θάνατο, το πιο σκοτεινό του πρόσωπο αλλά και το πλιάτσικο στα σπίτια τους από διπλανά χωριά, τη φρίκη, ο πόλεμος... Άυγουστος, ζέστη, τα πτώματα σε αποσύνθεση, παραμορφωμένα, λεηλασία ηθική, σωματική υλική, τα πάντα ισοπεδωμένα. Βρήκαν όμως το θάρρος να συνεχίσουν, να θάψουν τους νεκρούς τους, όπου αυτοί κείτονταν. Στις αυλές των σπιτιών, τάφοι μπροστά στα σπίτια, ο θάνατος να τους καλημερίζει καθημερινά.

Έτσι και η οικογένεια του Πέτρου Κολιοκώτση θάβει τους οικείους της στην αυλή του σπιτιού τους. Ο Πέτρος τότε έντεκα χρονών κλαίει σιωπηλά, γιατί ο πόνος, ο μεγάλος πόνος είναι πάντα αθόρυβος γιατί είναι μόνιμος. Ο αγαπημένος του παππούς, θάβεται στην αυλή του σπιτιού μιας και οι νεκροί ήταν τόσοι πολλοί που θάβονται όπου κείτονταν. Μετά από τρία χρόνια θα γίνει η εκταφή τους, όταν η ζωή έχει πάρει τους κάποιους φυσιολογικούς της ρυθμούς έστω και στα δύσκολα μετεμφυλιακά χρόνια, όπου ακόμη το μίσος και η σκληρότητα επιβιώνουν. Στη εκταφή, στο κρανίο του παππού του σφηνωμένη μια σφαίρα. Αυτή θα την πάρει και ας είναι ακόμη μικρό παιδί, θα την φυλάξει για πάντα, μέχρι το τέλος της ζωής του, που καταλαβαίνοντας τον ερχομό του θανάτου θα την παραδώσει στον πρόεδρο του χωριού του με απόλυτη εμπιστοσύνη και θάρρος, Δημήτριο Δήμο, για να αποτελέσει μέρος των εκθεμάτων του μουσείου του χωριού του. Μαζί με ένα σημείωμα. Αυτο που βάραινε και θα βάραινε για πάντα την καρδιά του και τη συνείδησή του. Μια ιστορική μαρτυρία, μια μικρή ρωγμή στην οδύνη και τον πόνο μιας γενιάς που έπρεπε να ζήσει με μια σιωπή και ένα συλλογικό τραύμα χωρίς να καταφέρει να το επεξεργαστεί.Ένα αναπάντητο γιατί; Μέσα από τις στάχτες και το αίμα γεννήθηκε όμως η ελπίδα και η ζωή. Ξανάγινε ένα χωριό, ξαναγεννήθηκε η μνήμη όσο κι αν πονά.Υπήρξαν κι αυτοί που σεβάστηκαν τον προσωπικό και συλλογικό πόνο, γιατί ήταν δικός τους και είχαν την αξιοπρέπεια να συμπορευτούν μαζί του σιωπηλά. Ούτε να τον εκθέσουν, ούτε να τον χρυσοπουλήσουν, ούτε να τον μετατρέψουν σε προϊόν προς κατανάλωση και κέρδος. Ο μεγάλος πόνος εξάλλου είναι σιωπηλός και βουβός, δεν μιλάει και δεν πουλιέται.

Είναι και θα είναι μέγιστο χρέος μας, χρέος του ανθρώπου πρωτίστως η αλήθεια και το φως. Κανείς δεν πρέπει να σταματήσει να μοχθεί και να αγωνίζεται για τη δικαίωση ενός τόπου που το αίμα θα βρίσκεται πάντοτε στις ρίζες κάθε δέντρου, κάθε σπιτιού, κάθε αυλής. Η ιστορία συνεχώς αναδύεται και θα προχωρά και η Γερμανία έχει χρέος, να αποδεχτεί και να δικαιώσει ακόμη και 77 χρόνια μετά. Η μνήμη τριγυρνά στον τόπο της και έχει πάντοτε μια αίσθηση απώλειας, γιατί δεν είναι μόνο το αποτύπωμα του παρελθόντος πάνω μας. Είναι αυτό που φυλάει ό,τι είναι σημαντικό μέσα μας, από τις πιο βαθιές ελπίδες έως και τους πιο βαθιούς φόβους μας. Είναι η ταυτότητά μας στο μέλλον.

Κατερίνα Σχισμένου

ΤΖΟΥΜΕΡΚΑ. 76 χρόνια από την ιστορική συμφωνία της Πλάκας

Οι οργανώσεις ΕΛΑΣ, ΕΚΚΑ, ΕΔΕΣ αναλαμβάνουν την υποχρέωση να μην πολεμούν μεταξύ τους και να πολεμούν τον εχθρό από κοινού και χωριστά

Η συμφωνία της Πλάκας – Μυρόφυλλου ή συμφωνία Μυρόφυλλου – Πλάκας ήταν η ειρηνευτική συμφωνία που υπογράφηκε μεταξύ των δύο κυριοτέρων ελληνικών και ταυτόχρονα αντιμαχομένων αντιστασιακών οργανώσεων, των ΕΛΑΣ και ΕΔΕΣ, στις 29 Φεβρουαρίου του 1944, την περίοδο που η Ελλάδα βρισκόταν ακόμη υπό γερμανο-βουλγαρική κατοχή, στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο 

Σκοπός – σύσκεψη

Σκοπός της συμφωνίας αυτής ήταν κυρίως να δοθεί ένα τέλος στον εμφύλιο σπαραγμό που είχε προηγηθεί κατά το τελευταίο τετράμηνο. Οι διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στην υπογραφή της, ξεκίνησαν επίσημα στις 19 Φεβρουαρίου, στο χωριό Μυρόφυλλο Τρικάλων, εξ ου και η ονομασία της συμφωνίας, με την συμμετοχή αντιπροσώπων των ΕΛΑΣ, ΕΔΕΣ και ΕΚΚΑ καθώς και την παρουσία μελών της συμμαχικής στρατιωτικής αποστολής στην

Ελλάδα, που εκπροσωπούσαν το Στρατηγείο Μέσης Ανατολής καθώς και την ελληνική Στρατιωτική Διοίκηση του Καΐρου. Μέλη της σύσκεψης Συγκεκριμένα, στις διαπραγματεύσεις αυτές εκ μέρους του ΕΛΑΣ συμμετείχε τριμελής επιτροπή που συγκροτούσαν οι Στέφανος Σαράφης, το στέλεχος του ΚΚΕ, Πέτρος Ρούσσος, ως πολιτικός εκπρόσωπος (ΚΚΕ), και ο Μπάμπης Κλάρας, αδελφός του Άρη Βελουχιώτη, ως γραμματέας της αντιπροσωπείας. Την τριμελή αντιπροσωπεία του ΕΔΕΣ αποτελούσαν ο Κομνηνός Πυρομάγλου, ο αντισυνταγματάρχης ιππικού Πέτρος Νικολόπουλος και ο υπολοχαγός Νίκος Βεργέτης ως γραμματέας της αντιπροσωπείας. Εκ μέρους της ΕΚΚΑ συμμετείχαν ο Δημήτριος Ψαρρός και ο Γεώργιος Καρτάλης. Και τέλος, ο Αμερικανός ταγματάρχης Ουάινς, ως εκπρόσωπος του Στρατηγείου Μέσης Ανατολής (ΣΜΑ) και ο Άγγλος συνταγματάρχης Κρίστοφερ Γουντχάους ως εκπρόσωπος τόσο του ΣΜΑ όσο και της Ελληνικής Στρατιωτικής Διοίκησης, και κατ΄ ουσία της ελεύθερης ελληνικής κυβέρνησης, οι οποίοι συμμετείχαν στις συζητήσεις μόνο επί στρατιωτικών θεμάτων.Καθήκοντα συντονιστή στη σύσκεψη εκτελούσε ο Γεώργιος Καρτάλης. Όταν λίγο πριν την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων έγινε η μεταφορά της έδρας της σύσκεψης από το Μυρόφυλλο στην Πλάκα του Αράχθου στη σύσκεψη παρευρέθη και ο Ναπολέων Ζέρβας.

Τι προέβλεπε η συμφωνία

Η συμφωνία αυτή συνοπτικά προέβλεπε τα εξής:

α) κατάπαυση εχθροπραξιών ΕΛΑΣ-ΕΔΕΣ

β) διατήρηση των εδαφών που κατείχαν κατά την ημέρα της συμφωνίας

γ) κοινή τους δράση εναντίον του κατακτητή

δ) μικτή επιτροπή που θα επέβλεπε την εφαρμογή της συμφωνίας

ε) απελευθέρωση κρατουμένων και ομήρων

στ) ανεφοδιασμό για όλες τις αντιστασιακές οργανώσεις

ζ) καταδίκη των ταγμάτων ασφαλείας και της κατοχικής κυβέρνησης Ράλλη

Στην συμφωνία υπήρχε και ένας μυστικός όρος ο οποίος προέβλεπε ότι όλες οι αντιστασιακές οργανώσεις όφειλαν να συνδράμουν στο περίφημο συμμαχικό σχέδιο "κιβωτός του Νώε", που αφορούσε όλες εκείνες τις στρατιωτικές ενέργειες που θα επέτρεπαν στην εξόριστη Ελληνική κυβέρνηση να επιστρέψει αναίμακτα στην Αθήνα μετά την -διαφαινόμενη εκείνη την εποχή- αποχώρηση των Γερμανών.Αναμφίβολα ο αρχιτέκτων της συμφωνίας ήταν ο Chris Woodhouse, αρχηγός της Συμμαχικής αποστολής στην Ελλάδα που χειρίστηκε με έξυπνο τρόπο τους φόβους και της ανασφάλειες όσων συμμετείχαν στην διάσκεψη, καθοδηγώντας τους αντιπροσώπους του ΕΔΕΣ και της ΕΚΚΑ σε κοινό μέτωπο κατά του ΕΑΜ. Επίσης πολύ σημαντική ήταν η παρουσία του Καρτάλη που κατάφερε με ευστροφία και κατάλληλους χειρισμούς να μην αναλωθεί η συνδιάσκεψη με άσκοπες συζητήσεις για το παρελθόν, αλλά να επικεντρωθεί στα ζητήματα που θα έχτιζαν μια πιθανή συμφωνία. Επίσης η μη συμμετοχή του Άρη Βελουχιώτη στην συνδιάσκεψη πρέπει να θεωρηθεί μάλλον ως χειρονομία του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ για να βρεθεί συμβιβαστική λύση.

Αποτίμηση της συμφωνίας

Η συμφωνία Μυροφύλλου - Πλάκας μπορεί φαινομενικά να μοιάζει ασήμαντη μπροστά στα όσα ακολούθησαν με την βίαιη διάλυση της ΕΚΚΑ, την δολοφονία του Ψαρρού και την ίδρυση της ΠΕΕΑ, όμως κατά την γνώμη μας αυτό δεν ισχύει. Αντιθέτως υπήρξε σημαντική γιατί ουσιαστικά διέσωσε τον ΕΔΕΣ από μια πλήρη εξόντωση του από τον ισχυρότερο ΕΛΑΣ, παγίδευσε τον ΕΛΑΣ εξαναγκάζοντας τον σε συμμετοχή στην "κιβωτό του Νώε", ενώ αποτέλεσε μια γέφυρα για την συνδιάσκεψη του Λιβάνου που ακολούθησε. Η συμφωνία ευνοούσε τον ΕΔΕΣ καθώς δεν συγχώνευε τις αντιστασιακές οργανώσεις υπό κοινή ηγεσία όπως επιθυμούσε η ηγεσία του ΕΛΑΣ για να απορροφήσει τις άλλες δύο οργανώσεις. Σύμφωνα με τον Chris Woodhouse η συμφωνία Μυροφύλλου - Πλάκας αποτελεί τον πρώτο κρίκο στην αλυσίδα των πολύ σημαντικών συμφωνιών του Λιβάνου και της Καζέρτας που οδήγησαν το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ στον τελικό συμβιβασμό. Σύμφωνα με τον Ευάγγελο Αβέρωφ η συμφωνία αυτή αποτέλεσε την βάση όλων των συμφωνιών που ακολούθησαν και που επέτρεψαν στην εξόριστη κυβέρνηση να επιστρέψει αναίμακτα στην Ελλάδα.

https://epirusgate.blogspot.com

Το γάλα, η καρδάρα, το γλείψιμο και το χύσιμο..

 Γράφει ο Χρήστος Α. Τούμπουρος

Από την εποχή που βουλευτής τις επισκέφτηκε τα Τζουμέρκα και υποσχέθηκε στους κατοίκους, σ’ ένα Τζουμερκοχώρι, ότι "θα βάλει σωλήνες σ’ όλη τη δημοσιά για να πηγαίνει το γάλα στην Πλάκα και να το παίρνει ο έμπορος", άκουγα για γάλα και με έπιανε ο "όξω από ‘δώ". Και δεν έλεγε να με αφήσει, γιατί ένιωθα ένοχος που δεν πήρα κανένα στούμπο και να του το φουσκώσω στην κούτρα του και να τη ματζιάσω για να μάθ’ να απολάει τέτοιες ρουμποστίνες και να κοροϊδεύει τον κοσμάκη. Και θυμάμαι ακόμα τον μπάρμπα Κώστα που κάποτε του είχα εκμυστηρευτεί αυτή την επιθυμία αλλά δεν μπόρεσα ποτέ γιατί, όπως μού είπε, «άλλοι φωνάζουν κι άλλοι γλείφουν». Το είπε αλλά δεν το κατάλαβα. «Το γάλα, η καρδάρα, το γλείψιμο και το χύσιμο». Ήταν και λίγο φιλόσοφος ο μπάρμπας και άστα να πάνε.

Κάποτε που τον ρώτησα γιατί δεν έχει τιμή το γάλα μού απάντησε. «Έτσι που ήρθαν τα πράγματα, ανεψιέ, ο κόσμος έφυγε και τα χρόνια πέρασαν. Ούτε γάλατα κι ούτε γαργάλατα πια. Σιωπή. Πάει η εποχή που αλωμάνισα όλο το βουνό με τη θειά σου». Τα είπε και κούρνιασε στο καλύβι του, δεν πρόλαβε να φάει και τη σύνταξη του ΟΓΑ, ένα χρόνο μόνο την πήρε και μάλλον πνίγηκε από το χρήμα και πάει καλιά του. Δεν θέλω να το φανταστώ τι θα έλεγε τώρα που ο τόπος έγινε «έρμα μαντριά γεμάτα λύκ’ς». Και δεν ξέρω τι θα έλεγε, αν του απήγγειλα το άσμα: «Κι ήταν τα στήθη σου/άσπρα σαν τα γάλατα/μου τα ‘δειχνες και μού ‘λεγες/γαργάλατα, γαργάλατα». Τι θα μού απαντούσε. Μάλλον «πάμε να φύγουμε ανεψιέ γιατί κατέβηκαν τα γάλατα, μας έπιασαν τα ζουμιά». Θα έβαζε και τα παράγωγά του. Παράγωγα δια της χούφτας δοκιμαζόμενα…

Και να είναι μόνο αυτά; Κι άλλα παράγωγα παρακμής που σήμερα μας έζωσαν και μας έπνιξαν, τα ζουμιά της όποιας κωλοτούμπας. Βόθροι υπερχείλισαν και τα λύματα «έκοψαν κατά διαόλ’» και κοντεύουμε όλοι να πνιγούμε μέσα σε «γαλατένιους δυσώδεις αφρούς». Μια μπόχα μουλιασμένη λερώνει ανθρώπους και ψυχές. Και η βρώμα απέπνιξε δυσσωδώς κάθε έννοια αρετής. «Ναι, μεν, αλλά, όταν και εφόσον, εάν και επειδάν, ότε και οπότε διαβάσουμε, θα γνωστοποιήσουμε την άποψή μας και θα τοποθετηθούμε αρμοδίως, προκειμένου ο λαός να έχει πλήρη και σαφή γνώση της θέσης μας, η οποία εκχέεται από τον αγώνα και την αγωνία μας για το καλό του τόπου». Και στη συνέχεια «βαράτε πολεμάρχοι» και μετά τους ανακαλούμε, για να διασυρθούμε όχι εμείς, αλλά η υπόληψη τίνων; Πάντως όχι των τέτοιων και των αποαυτών που πιστεύουν στο δημοκρατικό πολίτευμα. Και πήραμε τις φούρλες και βαράμε για να βγάλουμε το ξινόγαλο. «Εκεί που είσαι ήμουνα και εκεί που είμαι θάρθεις». Αυτός είναι ο κανόνας. Το σύστημα επιτάσσει. Εναλλάξ και επί τα αυτά. Μία σου και δυο μου.

«Τάξε μανούλα μ’ τάματα σ’ όλα τα μοναστήρια». Κι αν δεν τα κάνεις «επιβάλλεται η τάξις δια των χημικών και των κροτίδων». Είσοδος στο μαντρί ή χημικό στο καυκί. «Βάρτα να τ’ αρμέξουμε». Άσχετο αν ο λαϊκισμός και οι επικοινωνιακές ταχτικές δεν παράγουν φιλολαϊκή πολιτική, αλλά κουτόχορτο. Άσχετο, αν οι εναπομείναντες, χειροκροτητές, τυμπανοκρούστες, συναγελαζόμενοι, χωρίς σκέψη, χωρίς αιδώ και χωρίς τσίπα που πουλάνε αγοραίο πατριωτισμό και εθνικοφροσύνη διαιρούν και προσβλέπουν… Και οι άλλοι «αραχτοί και λάιτ» έφαγαν το βραστόγαλο και ρεκλιάστηκαν στον ύπνο. Γέμισε ο τόπος από τους αδιάφορους και αλλοτριωμένους ανθρώπους που «πάντα βιαστικοί μέσα στους άσκοπους δρόμους προφασιζόμενοι κάποιο μεγάλο σκοπό» (Μανόλης Αναγνωστάκης), ανήμποροι να νιώσουν τον συνάνθρωπό τους και την ανάπτυξη, αφού σε κάθε γωνιά ανοίγει και ένα ενεχυροδανειστήριο ή νυχάδικο…

Άντε καλές Απόκριες. Ας μασκαρευτούμε μια φορά, έστω, το χρόνο. Ας βγάλουμε τις προσωπίδες μας.

Χρήστος Α. Τούμπουρος

Σε τρεις φάσεις η αδειοδότηση στάβλων, 120 ημέρες η όλη διαδικασία υπόσχεται το ΥΠΕΝ

Ο εκσυγχρονισμός της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, που έκανε το ΥΠΕΝ, περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και την απλοποίηση περιβαλλοντικών αδειοδοτήσεων.

Αυτό θα φέρει αλλαγές στην αδειοδότηση των κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων. Θυμίζουμε ότι το καθεστώς αδειοδότησης των κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων παραμένει «παγωμένο», αφού η προθεσμία που είχε δοθεί για κατάθεση των αιτήσεων έληξε στις 30 Ιουνίου και από τότε δεν έχει δοθεί κάποια νέα παράταση.

Με το νομοσχέδιο αυτό το ΥΠΕΝ υποστηρίζει ότι απλοποιεί τη διαδικασία έκδοσης περιβαλλοντικών όρων με τρεις τομές:

1η τομή: Σύντμηση των προθεσμιών σε 120 ημέρες, ενώ προβλέπουμε και την αυστηρή τήρησή τους.

2η τομή: Περιορίζονται σε 3 τα στάδια της περιβαλλοντικής αδειοδότησης. Επιπλέον, προβλέπονται συνέπειες για την υπέρβαση των σχετικών προθεσμιών, αλλά και μέριμνα ώστε οι προθεσμίες του νόμου να μην «παγώνουν» σε καμία περίπτωση.

Στάδιο 1ο - Έλεγχος πληρότητας του φακέλου: με την άπρακτη παρέλευση των προθεσμιών ο φάκελος θεωρείται πλήρης.

Στάδιο 2ο - Γνωμοδοτήσεις των αρμόδιων υπηρεσιών: με την άπρακτη παρέλευση των προθεσμιών οι γνωμοδοτήσεις θεωρούνται θετικές, συνεπώς δεν θα κωλύεται η συνέχιση της διαδικασίας.

Εξαίρεση θα αποτελούν οι ουσιώδεις γνωμοδοτήσεις (π.χ. αρχαιολογικών και δασικών) που όμως θα παραπέμπονται στο Κεντρικό Συμβούλιο Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης - ΚΕΣΠΑ (για έργα Α1) και στο Περιφερειακό Συμβούλιο Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης - ΠΕΣΠΑ (για έργα Α2).

Η σύγκλιση του ΚΕΣΠΑ και του ΠΕΣΠΑ θα γίνεται εντός 20 ημερών και στη συνεδρίαση θα παρίσταται υποχρεωτικά και θα γνωμοδοτεί ο προϊστάμενος της Γενικής Διεύθυνσης της υπηρεσίας που δεν γνωμοδότησε εμπρόθεσμα. Η αλλαγή αυτή έχει τεράστια σημασία, καθώς σε αυτές τις υπηρεσίες υπήρχαν καθυστερήσεις από μήνες έως και χρόνια!

Στάδιο 3ο - Ενοποίηση των 3 σταδίων: της αξιολόγησης γνωμοδοτήσεων και της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ), σύνταξης ΑΕΠΟ (Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων) και έκδοσης ΑΕΠΟ.

Με την άπρακτη παρέλευση της προθεσμίας των 30 ημερών, ο Γενικός Γραμματέας του ΥΠΕΝ (ή ο Συντονιστής της Αποκεντρωμένης Διοίκησης για έργα Α2) θα υποχρεούται να προβεί στην έκδοση της ΑΕΠΟ.

Επιπλέον, υπάρχει πρόβλεψη για τη μελλοντική δυνατότητα έκδοσης ενιαίας άδειας, με ενσωμάτωση των περιβαλλοντικών όρων (one-stop-shop).

Παϊσιάδης Σταύρος

https://www.agrotypos.gr

«1ος Αγώνας Θεσπρωτικού Δήμου Ζηρού» από Μορφωτικό Σύλλογο Θεσπρωτικού και Δήμο Ζηρού.

Να ψωνίζετε από υπερήλικες πωλητές, δεν το κάνουν από χόμπι, ούτε για να πλουτίσουν αλλά για να επιβιώσουν

Γύρω μας επικρατεί πολύ μεγάλη φτώχεια. Οι δε συντάξεις στα πέτρινα χρόνια της κρίσης έχουν μειωθεί δραματικά με αποτέλεσμα αρκετοί υπερήλικες– ενάντια στην αξιοπρέπειά τους- έχουν αναγκαστεί είτε να ζητούν ελεημοσύνη είτε να πωλούν χαρτομάντηλα και άλλα ευτελή είδη προκειμένου να συμπληρώσουν το πενιχρό εισόδημά τους.

Δείξτε συμπόνια και ευγένεια

Μην περιφρονείτε τους υπερήλικες. Αντιθέτως, δείξτε συμπόνια και ευγένεια και χωρίς να τους προβάλετε ενισχύστε τους οικονομικά. Μην ξεχνάτε να το κάνετε με καλοσύνη και σεβασμό στα γηρατειά καθώς στη θέση τους θα μπορούσε να είναι ο παππούς ή η γιαγιά σας.

Οι υπερήλικες έχουν αξιοπρέπεια

Κανένας υπερήλικας δεν ζητάει τη βοήθειά μας από χόμπι. Πάντα πίσω από την εν λόγω κίνηση κρύβεται μια θλιβερή ιστορία.

Μην ξεχνάτε άλλωστε πως τα χρόνια περνούν σαν το νερό και μετά από χρόνια εσείς που σήμερα είστε νέοι και μαχόμενοι άνθρωποι να βρεθείτε στη δυσμενή θέση να ζητήσετε τη φιλανθρωπία των συνανθρώπων σας.

Τα παραπάνω γράφτηκαν λόγω μιας επιστολής που λάβαμε από αναγνώστριά μας η οποία έγραφε το εξής:” Ήμουν με τις φίλες μου σε ένα μαγαζί με γλυκά και καθόμασταν και τρώγαμε.Αρκετή ώρα πριν φύγουμε έρχεται ένας τύπος,άστεγος ήταν μας το είπε με ντροπή στα μάτια και μας έδειξε την εφημερίδα που πουλούσε 1,50€ έκανε. Τότε εγώ αμέσως δίνω ένα 2€ γιατί είχα αρκετά ψιλά και η κολλητή μου του δίνει ένα τσιγάρο…

Ο άνθρωπος έλαμψε ολόκληρος εγώ φυσικά του έδωσα και το 50λεπτο που μου περίσσευε μας είπε πως από όλη την ημέρα είμασταν τα δυο μοναδικά παιδιά που νοιάστηκαν και του έδωσαν έστω και αυτό το ελάχιστο ποσό των 2€ και του ενός τσιγάρου

Έφυγε χαρούμενος και πραγματικά χάρηκα που βοήθησα έναν άνθρωπο που υπέφερε και φαινόταν το ζευγάρι ( δεν ήταν μικροί σε ηλικία) με το που πήγε ο άνθρωπος να πει τα ίδια που είπε και σε μας για την εφημερίδα τον περιφρόνησαν και συνέχισαν να κάνουν τις αηδίες του ερωτα

Παιδιά να βοηθάτε τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη ποτέ δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει το μέλλον και η ζωή

“Ρόδα είναι και γυρίζει”

https://www.enimerotiko.gr

ΤΖΟΥΜΕΡΚΑ:Το δρομολόγιο Άρτα-Πράμαντα, στα τέλη της δεκαετίας του '70

Από αριστερά προς τα δεξιά:Οδηγός Σωτήρης -Γιώργος Λάμπρης-Στεφανος Διαμάντης -Χαρης Σκληβανίτης

Άρωμα νοσταλγίας μιας άλλης εποχής...

Άρωμα νοσταλγίας μιας άλλης εποχής εκπέμπει η σημερινή φωτογραφία, που δείχνει ένα λεωφορείο του υπεραστικού ΚΤΕΛ Άρτας, στα τέλη της δεκαετίας του '70, να βρίσκεται στην γέφυρα τύπου "Μπέλευ" της Πλάκας. Άγνωστα σε εμάς τα εικονιζόμενα πρόσωπα, όμως ήταν οικεία στους ανθρώπους της εποχής, που καθημερινά διέσχιζαν τον ορεινό όγκο του Ξηροβουνίου και των Τζουμέρκων για να φτάσουν από την πόλη της Άρτας στην ορεινή κωμόπολη των Πραμάντων. Τα πρόσωπα και το λεωφορείο μπορεί να άλλαξαν, όμως το κακό οδικό δίκτυο παραμένει μέχρι και σήμερα, ως ένας αδιάψευστος μάρτυρας της οδικής υπανάπτυξης ολόκληρης της ευρύτερης περιοχής. Μοναδικής ομορφιάς τοπία, που όμως δυστυχώς παραμένουν δυσπρόσιτα για τους περισσότερους επισκέπτες.

epirusgate.blogspot.com

Η πανούκλα.

Γράφει η Κατερίνα Σχισμένου.

Συχνά αναρωτιέμαι πόσο σημαντική και επίκαιρη μπορεί να είναι η λογοτεχνία στη ζωή μας, πόσο οι συνθήκες που ζούμε, οι σύγχρονες να μοιάζουν και να επαναλαμβάνονται με λογοτεχνικές, που δεν ξέρω κατά πόσο είναι μόνο συγγραφική σύλληψη αλλά βρίσκονται τόσο κοντά στην καθημερινότητά μας.  «Η πανούκλα» του Α. Καμύ. Ο Καμύ το έγραψε το 1947. Μιας δεκαετίας που γνώρισε τον πόλεμο, τις επιπτώσεις του φασισμού, εκατομμύρια θανάτους, εκτοπισμούς και το ολοκαύτωμα. Επίσης γνώρισε το αντιφασιστικό κίνημα, τα κινήματα αντίστασης, και την αυξανόμενη επιρροή του κομμουνισμού πέρα από τα σύνορα της Σοβιετικής ένωσης,μια νέα τάξη πραγμάτων. Μια εποχή ταραγμένη και ανήσυχη, με ανθρώπινες πληγές που αιμορραγούσαν ακόμη. Μια πόλη που προσβάλλεται από πανούκλα και η καθημερινότητά της όπως και οι άνθρωποι, οι σχέσεις, οι αξίες , αλλάζουν. 

Η έννοια του αποκλεισμού, οι αντιδράσεις του να χάνεις την ελευθερία σου,ένας ιός που ξυπνά και φέρνει δυστυχία, ή οπως σε μας σήμερα ένας ιός που ταξιδεύει και προκαλεί τον πανικό. Οι άνθρωποι αλλάζουν κι αυτό φαίνεται με τις επιδρομές στα ράφια των τροφίμων, δεν είναι νέο ήθος. Οι άνθρωποι θέλουν να επιβιώσουν, κι αυτό είναι εγγεγραμμένο στον γενετικό μας κώδικα. Οι άνθρωποι όμως πρέπει πάντοτε να επαγρυπνούν  για οποιαδήποτε «πανούκλα» κι αν εισέλθει ξαφνικά στη ζωή τους, εάν μπορούν και ξέρουν να την αντιμετωπίσουν, αν ένα κράτος κι οι θεσμοί είναι έτοιμοι γι΄αυτό.

Και τι μένει μετά; Συνήθως μια λίμνη μετά από κατακλυσμό... Έναν κατακλυσμό, έναν άλλης μορφής πόλεμο και πανδημία που εισχωρεί πιο πολύ στις ψυχές μας από το σώμα μας. Στην πανούκλα, όπως και σε κάθε πανούκλα, η ασθένεια είναι εκεί, σαφής και αμείλικτη. Σκοτώνει χωρίς εξαιρέσεις γέρους και παιδιά, γυναίκες και άνδρες και δεν αφήνει κανένα περιθώριο ελπίδας , διεξόδου ή πιθανότητα νίκης και θριάμβου. Ο άνθρωπος δεν έχει παρά  να αντιτάξει την ίδια του την ψυχή, το ήθος του, την παιδεία του, ν΄αντισταθεί, τη θέληση για αλληλεγγύη ως ηθική στάση προς την κοινότητα το κοινό συνειδέναι και την έννοια της πόλεως. Της κοινής πορείας. « οι δυστυχίες στην πραγματικότητα είναι μια κοινή υπόθεση, αλλά δύσκολα τις πιστεύει κανείς όταν του πέσουν στο κεφάλι. Υπήρξαν στον κόσμο μας τόσες πανούκλες όσοι και πόλεμοι. Και παρ΄όλα αυτά οι πανούκλες και οι πόλεμοι πάντα βρίσκουν τους ανθρώπους το ίδιο απροετοίμαστους»...θα μας πει ο Καμύ. Συχνά η λογοτεχνία σου σώζει τη ζωή.

Κατερίνα Σχισμένου

Συνταγές από τον Ηπειρώτη chef Τάσο Τόλη : Καλαμαράκια αχνιστά με ούζο

Υλικά για 4 άτομα

1 kg καλαμάρια

200ml ελαιόλαδο

100ml ούζο

100ml λευκό ξηρό κρασί

100 γρ φρέσκο μάραθο

2 σκελίδες σκόρδο

1 πιπερίτσα καυτερή

Αλάτι- πράσινο πιπέρι

Εκτέλεση συνταγής

Καθαρίστε και πλένετε τα καλαμάρια ,τα κόβετε με ένα κοφτερό ίσιο μαχαίρι χαράζοντας την εξωτερική πλευρά .

Σε κατσαρόλα ρίξτε το ελαιόλαδο να κάψει και προσθέστε το σκόρδο κομμένο σε φέτες, τα καλαμάρια και το πιπέρι.

Αφήστε τα να τσιγαριστούν για 5’ σε δυνατή φωτιά ανακατεύοντας συνεχώς με μια ξύλινη κουτάλα.

Σβήστε με το ούζο και το κρασί και προσθέστε την πιπεριά. Χαμηλώστε την ένταση της φωτιάς και μαγειρέψτε τα καλαμάρια για ακόμα 10’ έως ότου μαλακώσουν. 2’ πριν τα κατεβάσετε από τη φωτιά προσθέστε το μάραθο και αλάτι.

Τάσος Τόλης
Επίτιμος Πρόεδρος Λέσχης Αρχιμαγείρων Ελλάδος

romiazirou.blogspot.gr

Μάνα, Μου Φάνηκε Οτι Άκουσα Τη Φωνή Σου Χτες Βράδυ – Α Ρε Μάνα Έλα Για Λίγο

Μάνα, μου φάνηκε οτι άκουσα τη φωνή σου χτες βράδυ …

Με φώναξες με το όνομα μου και ξύπνησα, αλλά δε σε είδα …

Μου λείπεις… Θέλω να μάθω, πού βρίσκεσαι, αν είσαι καλά, αν με σκέφτεσαι, αν με αγαπάς ακόμα, αν με θυμάσαι…

Σ’ αγαπάω πολυ μανούλα μου και σου ζητώ συγνώμη για όλες τις φορές που σε πίκρανα και σε στεναχώρησα, άνθρωπος είμαι κι εγω, δεν είμαι τέλεια.

Συγγνώμη μανούλα μου! Πόσο πολύ μου λείπεις να ήξερες. Σε σκέφτομαι συνέχεια, παντού!

Την ομορφιά σου, τη καλοσύνη σου, τη μεγαλοσύνη σου, τη μεγαλοψυχία σου, τη σοφία σου… Όλα μας τα έδινες απλόχερα, με τη καρδιά σου και τη ψυχή σου, βουτηγμένα στην αγάπη.

Έχασα εσένα, τον άνθρωπο μου, την αδελφή ψυχή μου, τη πολύτιμη μαμά μου, τον φύλακα άγγελο μου. Μου λείπουν οι χαζοκαυγάδες μας, η παρέα μας, η αγκαλιά μας, η φωνή σου…

Σου μιλάω συνέχεια, ελπίζω να με ακούς και να νιώθεις την αγάπη μου μαμά μου. Είσαι τα πάντα για μένα, ήσουν τα πάντα για μένα. Υπόδειγμα, λαμπρό παράδειγμα μητέρας…

Το μόνο που είπες είναι να μη στεναχωριέμαι για να μη σε κρατάω σε “αυτό το επίπεδο”. Να σε αφήσω να φύγεις μου είχες πει… Σε άφησα… Ελπίζω να είσαι καλά εκεί που είσαι… Σε είδα στον ύπνο μου, όμορφη, χαμογελαστή και λαμπερή όπως πάντα.

Σε αγκάλιασα σφιχτά και σου είπα “πόσο πολύ μου έλειψες να ΄ξερες” και μου απάντησες “το ξέρω”! Θέλω να πιστεύω οτι το ξέρεις και το νιώθεις. Η παρουσία σου είναι αισθητή μανούλα μου, το ίδιο και η απουσία σου…

Ήσουν η καλύτερη μητέρα που θα μπορούσε να μου χαρίσει ο Θεός. Τον ευχαριστώ. Με έμαθες να ζω, να υπάρχω, να εκτιμώ και να σέβομαι.

Εσύ με έμαθες όλα όσα είμαι. Έλεγες “εμείς δεν είμαστε μάνα και κόρη, είμαστε αδελφές ψυχές”, “Ναι είμαστε!” σου απαντούσα. Ευτυχώς πρόλαβα να σου πω οτι είμαι πολύ τυχερή και υπερηφάνη που έχω εσένα για μητέρα.

Σ’ αγαπάω μαμά… Μου λείπεις μαμά…

[citypatras.gr]

https://fanpage.gr

Όλα των δρόμων δύσκολα..

Αν κάποιο έργο δεν γίνεται την ώρα που πρέπει τότε οι περιπέτειες είναι αναπόφευκτες…

Αυτό συμβαίνει πλέον με την επέκταση της Ιόνιας Οδού μέχρι την Κακαβιά, το βόρειο τμήμα του Ε-65 αλλά και την οδική σύνδεση της Ιόνιας με την Πρέβεζα.

Η ολοκλήρωση της Ιόνιας ως διευρωπαικός άξονας, είναι εξαιρετικά δύσκολη… Όμως κάθε άλλη λύση όπως για παράδειγμα ένας διίχνος δρόμος απέχει πολύ από αυτή που πρέπει να δοθεί..

Στο άμεσο μέλλον δεν φαίνεται εφικτή..

Και για να γίνει, έστω στη νέα προγραμματική περίοδο, θα απαιτηθούν ακροβασίες με ότι αυτό συνεπάγεται…

Αν τώρα από το 2010 πληρώθηκαν ουκ ολίγα εκατομμύρια σε μελέτες που παραμένουν ημιτελείς είναι σίγουρο ότι κανένας δεν αισθάνεται την ανάγκη να λογοδοτήσει…

https://www.epiruspost.gr