Είδηση “βόμβα”: 150.000 Αλβανοί έχουν λάβει την ελληνική υπηκοότητα!

Τα στατιστικά στοιχεία της Eurostat αναφέρονται μεταξύ των άλλων στους Αλβανούς που έλαβαν υπηκοότητα σε χώρες της ΕΕ, μεταξύ αυτών και οι Αλβανοί που έλαβαν την ελληνική υπηκοότητα

«Από το 2002 έως σήμερα, περίπου 330 χιλιάδες πολίτες έχουν εγκαταλείψει την Αλβανία που έχουν λάβει ιθαγένεια σε χώρες της ΕΕ. Τα στοιχεία της Eurostat δείχνουν ότι 150.000 Αλβανοί έχουν γίνει Έλληνες και 148.000 έχουν γίνει Ιταλοί», σημειώνει το αλβανικό δημοσίευμα.

Ωστόσο δεκάδες χιλιάδες Αλβανοί σε όλη την Ευρώπη έχουν αποκτήσει την αγγλική, γερμανική, γαλλική και σουηδική υπηκοότητα.

Ενώ συνολικά 1,6 εκατομμύρια Αλβανοί ζουν εκτός της επικράτειας της Αλβανίας. Στα στοιχεία δείχνουν ότι 5.700 Αλβανοί έχουν λάβει γερμανική υπηκοότητα, όπως αναφέρει το himara.gr

Η ευρωπαϊκή στατιστική αναφέρει ότι το 2017 ο αριθμός των Αλβανών που ζει στη Γερμανία μειώθηκε στο ήμισυ από 74.000 σε 49.000. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν αιτούντες ασύλου των οποίων η αίτηση απορρίφθηκε και επαναπατρίστηκαν στην Αλβανία.

Από το 2011, 90.000 Αλβανοί υπέβαλαν αίτηση ασύλου στη Γερμανία, αλλά οι περισσότεροι από αυτούς έχουν λάβει αρνητικές απαντήσεις.

Στη συνέχεια, δεύτερος αριθμός υπηκοότητας εκδόθηκε από το Βέλγιο με 5000 αποδοχές.

Η Γαλλία χορήγησε περίπου 3.400 υπηκοότητες κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Υπάρχει μια έλλειψη των δεδομένων σχετικά με τον αριθμό των Αλβανών που ζει στη Γαλλία, αλλά πρόσφατα σημειώθηκε άνοδος στις αιτήσεις ασύλου της Αλβανίας, που κατατάσσονται στις 3 πρώτες χώρες καταγωγής.

Από το 2011, περίπου 40.000 Αλβανοί υπέβαλαν αίτηση ασύλου στη Γαλλία.

Στη Σουηδία και την Αυστρία, αντίστοιχα, έχουν εκδοθεί 1.000 υπηκοότητες στους Αλβανούς πολίτες. Συνολικά, υπάρχουν περίπου 1,6 εκατομμύρια άτομα που ζουν εκτός της αλβανικής επικράτειας, σύμφωνα με στοιχεία της φόρμας «Διασπορά» της αλβανικής στατιστικής υπηρεσίας – INSTAT.

Από τον συνολικό αριθμό των Αλβανών μεταναστών, 825 χιλιάδες άτομα (σχεδόν 53%) είναι άνδρες και 755,6 χιλιάδες είναι γυναίκες.

https://xiromeropress.gr

Κάποτε στο Ρίο- Αντίρριο. Ιστορικά στοιχεία για το πορθμείο

Στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια λοιπόν,γύρω στα 1946, οι συνεταιρισμοί Αγρινίου και Ηπείρου ζήτησαν από το κράτος την ίδρυση του πορθμείου Ρίου-Αντιρρίου.

Και το αίτημα τους έγινε δεκτό, παρά την σφοδρή αντίδραση των Ναυπακτίων, οι οποίοι ήθελαν να διατηρήσουν το πορθμείο στην πόλη τους. Ως αποζημίωση προς τους «πληγέντες πλοιοκτήτες» της Ναυπάκτου τους δόθηκε είτε άδεια δρομολόγησης ferry boat στο Ρίο-Αντίρριο είτε άδεια λεωφορείου.

Το πρώτο F/B που ξεκίνησε την γραμμή ήταν το (πρώην αποβατικό του πολέμου) «ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΙΑΣΕΜΙΔΗΣ» ιδιοκτησίας της συνεταιριστικής ΚΥΔΕΠ (νυν αειμνήστου, λόγω χρεωκοπίας). Το πλοίο ξεκίνησε αρχικά ναυλωμένο από τους συνεταιρισμούς που είχαν την πρωτοβουλία.και στην συνέχεια μετά από πλειοδοτικό διαγωνισμό περιήλθε στην ιδιοκτησία της Ένωσης Εμπόρων Αγρινίου.

Στο διαγωνισμό συμμετείχε χωρίς αποτέλεσμα και ομάδα Ναυπακτίων «πληγέντων πλοιοκτητών», οι οποίοι όμως αργότερα αγόρασαν και δρομολόγησαν, το 1950, το 2ο F/B της γραμμής, το «ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ». Ναυπάκτιοι πάλι πλοιοκτήτες δρομολόγησαν το 1958 το «ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ». Επίσης, 10 χρόνια αργότερα, Ναυπάκτιοι πλοιοκτήτες ναυπήγησαν στα ναυπηγεία Ζέρβα στο Πέραμα το «ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ», το οποίο ήταν το σταθερότερο και ταχύτερο F/B εκείνης της εποχής.

Σύμφωνα με τον Γ.Χαλάτση, μεταπολεμικά στη γραμμή Πατρών-Κρυονερίου ο Σ.ΒΔ.Ε δρομολόγησαν το «ΚΑΛΥΔΩΝ ΙΙΙ» (πρώην κορβέτα του Βρετανικού Ναυτικού) και το πρώην οπλιταγωγό-αποβατικό ΡΟΔΟΣ, ναυπήγησης του 1944, το οποίο αγόρασαν από το Π.Ν. Ο Σ.ΒΔ.Ε μετασκεύασε το ΡΟΔΟΣ σε σιδηροδρομικό πορθμείο, ώστε να μεταφέρονται και βαγόνια μεταξύ Πάτρας και Κρυονερίου.

Το ΡΟΔΟΣ είχε 2 σειρές ράγες και μπορούσε να μεταφέρει 7 φορτηγά βαγόνια ή 2 ατμομηχανές ή αντίστοιχα 10 φορτηγά ή λεωφορεία και 20 ΙΧ. Σύμφωνα με τον Γ.Χ., το ΡΟΔΟΣ είναι το πρώτο και μοναδικό σιδηροδρομικό πορθμείο στην Ελλάδα. Το 1970 -όταν ο Σ.ΒΔ.Ε διέκοψε την λειτουργία του και συγχρόνως σταμάτησε και η γραμμή Πατρών-Κρυονερίου- το ΡΟΔΟΣ δρομολογήθηκε στο Ρίο-Αντίρριο μέχρι «τα τέλη της δεκαετίας του 1970 που βυθίσθηκε κοντά στο Αντίρριο.» Συνεπώς, όσοι έτυχε να θυμούνται κάποιο σιδηροδρομικό ferry boat με ράγες.αυτό ήταν το ΡΟΔΟΣ.

Γνωρίζαμε ότι στη γραμμή του Ρίου - Αντίρριου από το ξεκίνημα της ήταν δρομολογημένα πρώην αποβατικά του Β'Π.Π. Η αρχή είχε γίνει βέβαια το 1946 με το ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΙΑΣΕΜΙΔΗΣ (σημερινό ΕΥΓΕΝΙΑ Π) και ακολούθησαν την δεκαετία '50 τα ΡΟΔΟΣ, ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ, ΜΕΛΙΝΑ κ.α.

Προκαλεί όμως εντύπωση το γεγονός ότι τουλάχιστον μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας '60 (όταν και είχε αρχίσει πλέον από καιρό η ραγδαία ναυπήγηση ελληνικών πλοίων ανοιχτού τύπου) η ιστορική γραμμή απασχολούσε τον μεγαλύτερο αριθμό πρώην αποβατικών που είχαν μετασκευαστεί σε Ε/Γ-Ο/Γ.

Σε δημοσίευμα από το έντυπο "ΧΡΗΜΑ" της 22ας Μαίου 1969, σχετικό με τα πορθμεία ανοιχτού τύπου που εξυπηρετούσαν τις διάφορες πορθμειακές γραμμές εκείνο το χρονικό διάστημα, από τα δεκαπέντε (15) πλοία ανοιχτού τύπου που ήταν δρομολογημένα στη γραμμή Ρίου - Αντίρριου, τα έντεκα (11) ήταν πρώην αποβατικά. Να τα παραθέσουμε όπως αναγραφόντουσαν στο δημοσίευμα :

Γραμμή Ρίου - Αντίρριου (έντεκα πρώην αποβατικά σε σύνολο δεκαπέντε πλοίων)

• ΠΑΛΙΡΡΟΙΑ (502 κοχ.)
• ΡΟΔΟΣ (477 κοχ. επιβάται 215)
• ΜΕΛΙΝΑ (372 κοχ. επιβάται 175)
• ΕΛΕΑΝΝΑ (412 κοχ. επιβάται 210)
• ΕΥΒΟΙΚΟΣ (531 κοχ. επιβάται 217)
• ΑΓ. ΑΝΔΡΕΑΣ (595 κοχ. επιβάται 190)
• ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ (485,50 κοχ. επιβάται 150)
• ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (489 κοχ. επιβάται 172)
• ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ Κ. (521,66 κοχ. επιβάται 300)
• ΠΟΛΥΞΕΝΗ Θ. (514,29 κοχ. επιβάται 252)
• ΙΑΣΕΜΙΔΗΣ (349 κοχ. επιβάται (θέρος) 152)

Πριν την αποπεράτωση της γέφυρας ο αριθμός τον πλοίων που εξυπηρετούσαν το πορθμείο Ρίο-Αντίρριο ήταν περίπου 35. Σήμερα είναι μόλις 11.

Δείτε ένα video με το πορθμείο το 2013.

www.rio-antirrio.blogspot.gr

Ο βασιλιάς και ο βράχος...

Κάποτε υπήρχε ένας παντοδύναμος βασιλιάς ο οποίος κυβερνούσε το βασίλειό του επί δεκαετίες. Μια μέρα ήθελε να δει τον χαρακτήρα των κατοίκων το βασιλείου και έτσι τους έβαλε μια δοκιμασία.

Τοποθέτησε έναν μεγάλο βράχο στη μέση του δρόμου και κρύφτηκε εκεί κοντά σε κάτι θάμνους. Οι πρώτοι που πέρασαν ήταν μια ομάδα από τους καλύτερους και πλουσιότερους εμπόρους του οι οποίοι περνούσαν με τις άμαξές τους. Αντί να κατέβουν και να μετακινήσουν τον βράχο, προσπάθησαν να τον περάσουν κάνοντας τον γύρο. Ταλαιπωρήθηκαν πολύ, αλλά στο τέλος πέρασαν. Μάλιστα, κατηγόρησαν το βασιλιά πως δεν φροντίζει για τη σωστή συντήρηση των δρόμων.

Έπειτα, από κάμποση ώρα, εμφανίστηκε ένας χωρικός περπατώντας το δρόμο. Ο χωρικός φανερά κουρασμένος, κουβαλούσε λαχανικά και άλλα τρόφιμα για το σπίτι του. Μόλις είδε τον βράχο κοντοστάθηκε και άφησε τα τρόφιμα στο έδαφος. Ενώ μπορούσε απλά να προσπεράσει το βράχο κάνοντας έναν μικρό κύκλο, έβαλε τα δυνατά του και μετά από πολύ προσπάθεια, κατάφερε να κουνήσει το βράχο και να τον απομακρύνει από τον δρόμο, ελευθερώνοντάς τον.

Με μεγάλη του έκπληξη, είδε στο σημείο που βρισκόταν ο βράχος, ένα πουγκί. Ανοίγοντάς το, δεν πίστευε στα μάτια του! Το πουγκί ήταν γεμάτο χρυσάφι και ένα σημείωμα από τον ίδιο το βασιλιά που έγραφε: «Το χρυσάφι είναι η ανταμοιβή σου επειδή μετακίνησες το βράχο».

Αυτό ακριβώς συμβαίνει, πολλές φορές, και στις ζωές μας. Βλέπουμε τα εμπόδια ως δυσκολίες που πρέπει να προσπεράσουμε, κατηγορώντας δεξιά κι αριστερά. Ενώ αν τα αντιμετωπίσουμε, με τις δυνάμεις που έχει ο καθένας, μας δίνουν πολλές φορές την ευκαιρία να γίνουμε καλύτεροι και να βελτιώσουμε την κατάστασή μας.

http://antikleidi.com

Ο Γεροσουλιώτης - Του Γιάννη Βλαχογιάννη

Ο Γεροσουλιώτης μάζευε τον πόνο του πολύν καιρό. Σε κανέναν όμως δεν ξεμολογιόταν το σκοπό του. Χρόνια ήταν περασμένα, που τους ξέρασε το κύμα τ’ άδικο της μοίρας της σκληρής στο πράσινο ακρογιάλι των Κορφών. Κι ενώ οι άλλοι μ’ ανθοβότανα γελούσανε την πείνα και τη συφορά τους, κι ενώ βρίσκανε κάποια παρηγοριά στα κάλλη του φιλόξενου νησιού, ο Γεροσουλιώτης είχε άλλου το νου του. Ολημερίς αγνάντευε τα ξεροβούνια τ' αντικρινά. Κι ολονυχτίς ο πόθος του τον πολεμούσε.

Κάποτε, ένα βράδυ, γύρισε στο σπίτι χτυπημένος σαν από καινούρια συφορά.

―Ο άμοιρος εγώ, είπε, τι κατάρα μ' ήβρε! Ο Θεός μ’ οργίστηκε!

Έκαμε τους άλλους να τρομάξουν. Παιδιά κι εγγόνια τον τριγύρισαν. Ο γέρος, χτύπαγε τα στήθια του.

― Πάει το Σούλι, φώναζε. Πάει πια!

Έκλαψε, κι ύστερα σώπησε, βλοσυρός. Στα φιλικά τα λόγια ούτε και πρόσεξε. Οι Σουλιώτες οι άμοιροι συνήθιζαν με της πατρίδας το χαμό. Η ελπίδα μοναχά περίσσευε απ’ τα περασμένα τους. Ο γέρος έδειξε πιο ύστερα να μαλακώνει. Έφαγε γελαστός, και πλάγιασε. Και την αυγή δε βρέθηκε στο στρώμα του.

Με ψαροκάικο είχε περάσει στ' ακρογιάλι το στεριανό. Βαστούσε τ' άρματά του, σα για πόλεμο. Άδειος από κάθε άλλο φόρτωμα. Νηστικός, ποιος ξέρει πόσο πλανήθηκε και πού. Κάποτε νύχτωσε όξω από το Σούλι. Και μπήκε στο χωριό αθώρητος, αν ύπαρχε κι άλλη εκεί ζωή. Χαιρετάει το Σούλι ο γέρος και δεν αντιχαιρετιέται. Να τα σπίτια τώρα τα γειτονικά, όλα βουβά! Κι άδεια και νεκρικά. Γυμνές χάσκουν οι θύρες τους και τα παράθυρα.

Μισόπνοος και ζαλισμένος απ’ την κούραση, ο Γεροσουλιώτης θαρρεί πως βρίσκεται σ' άλλο Σούλι, φανταστικό. Στέκεται και φωνάζει κανένα γείτονα του.

― Γεια χαρά σου, καπετάν Λαμπρούση! Καλώς σας ήβρα κι όλους σας!

Απόκριση καμιά... Να και το σπίτι το δικό του! Να τος κι ο γεροπρίναρος ο φουντωτός, να και το ξεροπήγαδο στην πέτρινην αυλή. Όμως η θύρα είναι κλεισμένη... Ανοίγει, βλέπει στη γωνιά φωτιά ζωντανεμένη. Σα να ‘χασε το νου του μόνη μια στιγμή. Έπειτα όλα φανήκανε να ξαστερώνουν. Και το ξαστέρωμα ήταν η τρέλα του Γεροσουλιώτη. Μ' ανοιχτόκαρδη ματιά κοιτάζει γύρω. Στρωμένο το παραγώνι, κι η φωτιά λαμπρή τον κράζουν. Κι έτοιμο το τραπέζι, το φτωχικό. Κάθεται σταυροπόδι και τοιμάζεται να πέσει στο φαΐ, σα θεριό ολονήστικο. Και τότε θόρυβος ακούγεται από την αυλή. Τρεις Αρβανίτες μπαίνουνε στο σπίτι. Στέκονται ξαφνισμένοι. Και κρατούνε στα χέρια τ' άρματα.

― Τι είστε σεις; ρωτάει ο γέρος ήσυχα.

Δε συλλογιέται τίποτα κακό. Κι άξαφνα όλα τα φαντάζεται. Κι ορθός, και φοβερός σα σκιάχτρο, καθώς είχε γίνει από τους κόπους κι απ’ του νου του τον παραδαρμό, κράζει στους Αρβανίτες·

― Ωρέ, τι θέλετε στο Σούλι εσείς, σκυλιά; Το Σούλι ψέματα είναι πως το πήρατε! Το Σούλι ζει!

Κι ως να τραβήξει το σπαθί ο Γεροσουλιώτης, έπεσε νεκρός.

Σημ. του συγγραφέα

Εδώ θα ιδείς τη νοσταλγία που νιώθαν οι Σουλιώτες, όσο ζούσανε στα Εφτάνησα, για το Σούλι τ' αλησμόνητο. Κ ι ν τ έ ρ ι ήταν η λέξη η σουλιώτικη, που σήμαινε το βαθύν καημό του Σουλιώτη για το Σούλι. Τον πόνο αυτόν ωραία τον παράστησε ο ποιητής Μαρκοράς στο ποίημά του:

Ο ΕΤΟΙΜΟΘΑΝΑΤΟΣ ΣΟΥΛΙΩΤΗΣ

Στην ξενιτιά πεθαίνω,

πατρίδα μου ακριβή·

θ’ αφήσω το κορμί

         σε χώμα ξένο.

Τον κάκου αυγή και βράδυ

ποθούσα να σε ιδώ·

Χριστέ! με τι καημό

         θα πάω στον Άδη!

Δείξε μου καν την έρμη,

τη δοξασμένη γη

με απάτη σπλαχνική,

         βαριά μου θέρμη!

Ξανοίγοντας τα μαύρα

του τόπου μου βουνά,

θα μου φανεί δροσιά

         του χάρου η λαύρα.

θα λέω πως είναι τότες

που πάλευαν συχνά

με αμέτρητη Τουρκιά

         λίγοι Σουλιώτες.

Τα παλικάρια εκείνα

θα ξαναπλάσει ο νους,

που ενίκησαν εχθρούς,

         δίψα και πείνα.

Θα να τα ιδώ στη μάχη,

στον κίνδυνον ομπρός,

ακλόνητα, καθώς

         του τόπου οι βράχοι.

Πώς οι βουνίσιοι θόλοι

βγάνουν πολέμου αχό,

πώς μ' έβρηκε θα πω

         τούρκικο βόλι.

Στο σκλαβωμένο στήθος

χείλη θ' ακούω θερμά,

και ξέπλεκα μαλλιά,

         και δάκρυα πλήθος.

Του κάκου! Ερμιά, σκοτάδι

έχω στα μάτια εγώ·

Χριστέ! με τι καημό

         θα πάω στον Άδη!

https://katoci.blogspot.com

Αυξημένες οι τιμές παραγωγού πρόβειου γάλακτος το 2020. Τέσσερις φορές πάνω οι εισαγωγές πρόβειου γάλακτος από το 2015 ως το 2017

Αποκαλυπτικά στοιχεία για το... πάρτι εισαγωγών νωπού πρόβειου γάλακτος τα προηγούμενα χρόνια.

Σύμφωνα με όσα αποκάλυψε στη Βουλή ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Κώστας Σκρέκας το πρωί της Τετάρτης, το 2015 εισήχθησαν στην Ελλάδα με βάση τα επίσημα στοιχεία 2.574.000 κιλά νωπού πρόβειου γάλακτος, ενώ δυο χρόνια μετά και συγκεκριμένα το 2017 εισήχθησαν, με βάση τα ίδια στοιχεία στην Ελλάδα 11.780.000 κιλά νωπού πρόβειου γάλακτος, δηλαδή τέσσερις φορές πάνω, μέσα σε δυο χρόνια. Την ίδια στιγμή, όπως ανέφερε ο κ. Σκρέκας η παραγωγή Φέτας αυξήθηκε.

Αυξημένες οι τιμές παραγωγού πρόβειου γάλακτος το 2020

Ο υφυπουργός κατηγόρησε τον ΣΥΡΙΖΑ ότι επί των ημερών του και συγκεκριμένα το 2018 η τιμή του πρόβειου γάλακτος ήταν στα 75 λεπτά το κιλό, ενώ σήμερα στα 90-95 λεπτά το κιλό, φέρνοντας μάλιστα και στοιχεία που καταδεικνύουν αύξηση των ελέγχων στο γάλα, ήδη από το 2019 κι εφεξής, σε σχέση με τα προηγούμενα έτη.

Τα στοιχεία προσπάθησε να αντικρούσει ο παριστάμενος πρώην υπουργός επί ΣΥΡΙΖΑ Σταύρος Αραχωβίτης, τονίζοντας ότι η δημοσιοποίηση των στοιχείων ήταν... αποτέλεσμα των αυξημένων ελέγχων από το 2015 και μετά...

Μπίκας Αλέξανδρος

https://www.agrotypos.gr

Συνεδρίασε το Σ.Τ.Ο. Πολιτικής Προστασίας του Δήμου Ζηρού για τη λήψη μέτρων πυροπροστασίας

Συνεδρίασε σήμερα, Τετάρτη 3 Ιουνίου το Συντονιστικό Τοπικό Όργανο Πολιτικής Προστασίας του Δήμου Ζηρού, με σκοπό τη λήψη άμεσων μέτρων πυροπρόληψης και πυροπροστασίας κατά την τρέχουσα αντιπυρική περίοδο.

Η συνεδρίαση πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου στο Δημαρχείο Φιλιππιάδας, με φυσική παρουσία των συμμετεχόντων και λήψη των προληπτικών μέτρων ασφαλείας λόγω του Covid-19.

Ο αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος κ. Απόστολος Τάσης, αφού καλωσόρισε τους εκπροσώπους έκανε μία αποτίμηση της κατάστασης από πλευράς Δήμου, ενημερώνοντας για τις ενέργειες που έχουν πραγματοποιηθεί (συντήρηση, κρουνών, υδροστομίων κλπ) έτσι ώστε να υπάρχει η μεγαλύτερη δυνατή ετοιμότητα, ενώ ζήτησε από τους προέδρους και τα μέλη των κοινοτήτων που παραβρέθηκαν, να φτιάξουν και να παραδώσουν μία λίστα υποδεικνύοντας αγροτικούς δρόμους και σημεία που χρήζουν άμεσων καθαρισμών.

Ο διοικητής του τμήματος Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Φιλιππιάδας κ. Χρήστος Πάνος από την πλευρά του, τόνισε την ανάγκη αγαστής συνεργασίας όλων των φορέων και των προέδρων των κοινοτήτων, για την καλύτερη δυνατή αντιμετώπιση δύσκολων καταστάσεων ενώ εξήρε την άψογη συνεργασία με τον Δήμο Ζηρού. Τοποθετήσεις έκαναν επίσης ο δασοπόνος κ. Γιώργος Μπαλάφας και πρόεδροι Κοινοτήτων.

Σε δήλωσή του μετά το τέλος της συνεδρίασης ο αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος και αρμόδιος για θέματα Πολιτικής Προστασίας κ. Απόστολος Τάσης, ανέφερε: “Συνεδρίασε σήμερα το Συντονιστικό Τοπικό Όργανο Πολιτικής Προστασίας του Δήμου Ζηρού και συζητήσαμε θέματα που αφορούν την καλύτερη δυνατή οργάνωση της πυροπρόληψης και πυροστασίας. Επιστήσαμε σε όλους την προσοχή καθώς πέρυσι είχαμε μερικά συμβάντα που μας ανησύχησαν. Να πω ότι υπάρχει συγκεκριμένο Σχέδιο πρόληψης και αντιμετώπισης δασικών πυρκαγιών το οποίο ακολουθούμε.

- Σε ότι αφορά τους πυροσβεστικούς κρουνούς του Δήμου να πω ότι έχουν ελεγχθεί ενώ έχει γίνει και αντικατάσταση κάποιων υδροστομίων για την καλύτερη και ευκολότερη υδροληψία των πυροσβεστικών οχημάτων. Στη διάθεση της Πυροσβεστικής έχουμε θέσει και την υδροφόρα του Δήμου, ενώ σε συνεργασία με τους προέδρους των κοινοτήτων προχωρήσαμε και συνεχίζουμε να το κάνουμε σε καθαρισμούς δρόμων. Με την ευκαιρία θα ήθελα να κάνω έκκληση στους κατόχους και νομείς οικοπέδων που δεν έχουν προβεί ακόμη σε καθαρισμούς των οικοπέδων να το κάνουν άμεσα, καθώς και όλους τους κατοίκους του Δήμου να μη εναποθέτουν σκουπίδια εκτός κάδων ή σε άλλους χώρους γιατί αυτά δύναται να αποτελέσουν αιτία ανάφλεξης”.

Στη συνεδρίαση παρέστησαν επίσης η κα Αρσένη Ιωάννα διοικητής του Αστυνομικού Τμήματος Φιλιππιάδας, οι αντιδήμαρχοι Ζάβαλης Βασίλειος, Δήμος Χρήστος, Πανούσης Θεόδωρος, ο δημοτικός σύμβουλος και πρόεδρος της Κοινωφελής Επιχείρησης του Δήμου, Βασίλειος Παπαβασιλείου, ο Ηλίας Κοσμάς από το Κέντρο Υγείας Φιλιππιάδας, η Θεοδώρα Μπάθα από το Κέντρο Υγείας Θεσπρωτικού, η Δήμητρα Ιωάννου, προϊσταμένη του γραφείου Πολιτικής Προστασίας Δήμου Ζηρού, ο Γρηγόριος Ζαχαριάς γραμματέας Π.Π. του Δήμου, η Ειρήνη Σκούρα μηχανικός του Δήμου, πρόεδροι και μέλη Κοινοτήτων.

ΒΙΝΤΕΟ - Πάπιγκο…. Σ’ αυτούς τους μαχαλάδες!

Ο Φώτης Πάσσος ασχολείται με κινηματογραφικές παραγωγές. Σε ένα καταπληκτικό βίντεο –σαν κινηματογραφική ταινία- κατέγραψε και μοιράζεται με όλους μας μοναδικές εικόνες της Ηπείρου.

Όπως σημειώνει, σ’ αυτούς τους «μαχαλάδες» αποκλείεται να βρεθείς τυχαία καθώς οι δρόμοι εδώ καταλήγουν, δεν περνούν!

Τα βουνά τριγύρω κυριαρχούν και επηρεάζουν με το επιβλητικό παρουσιαστικό τους, τους ρυθμούς της τοπικής ζωής καθορίζοντας ψυχές και παραδόσεις.

Κάτω από αυτές τις βραχώδεις στέγες των βουνών, οι άνθρωποι έχτισαν τις δικές τους πέτρινες στέγες και δημιούργησαν ήδη από τον 14ο αιώνα δύο μαχαλάδες με ένα παράξενο όνομα, «Πάπιγκο», το Μικρό και το Μεγάλο.

Απολαύστε το…

https://www.epiruspost.gr

Σουλιώτης και Σουλιώτισσα - Του Γιάννη Βλαχογιάννη

Νύχτα είχε σηκωθεί η Γιαννούσαινα. Ντύθηκε βιαστικά. Φωτιά δεν άναψε καθόλου. Έκαμε ένα σταυρό μονάχα κατά το εικονοστάσι, αφώτιστο.

Ο άντρας της είχε κι αυτός ξυπνήσει, και ντυνότανε. Με τ' άρματά του, αθώρητος, σάλευε στο σκοτάδι.

Έτοιμο ήταν, απ’ το βράδυ, το ταγάρι με τα μπαρουτόβολα και το ψωμί. Το ‘ριξε η γυναίκα ανάλαφρα στην πλάτη, και κινήσανε. Μπροστά του Ζέρβα η λεβεντόνυφη, του Ζάρπα κόρη, κι ο άντρας της από κοντά.

Στην άκρη του χωριού απαντήσανε και τ' άλλα παλικάρια, τα Σουλιώτικα. Ήτανε μαζί και κάμποσες γυναίκες. Και τώρα εμπρός! Δρόμο είχανε να πάρουνε πολύν, και να ξημερωθούνε στα Δερβίσανα.

Μέρες, βδομάδες οι Σουλιώτες κρατούσαν εκεί πέρα τον πόλεμο με του Αλήπασα τ' ασκέρι. Πόλεμο, μεροδούλι πια! Κι οι μαύροι οι μεροδουλευτάδες είχαν ανάγκη κι από λίγη ανάπαψη δεν ήταν καμωμένοι από πέτρα, οι μαύροι!

Μα να, τ' αδέρφια από το Σούλι νιόφερτα, θα πάρουνε τον τόπο τους ξαποσταμένα, κι αυτοί θα γείρουν πίσω στο χωριό.

Φτάσαν, κι ακόμα η νύχτα τους αγκάλιαζε. Πήραν οι άλλοι το δρόμο για το Σούλι ―κι η αυγή καλώς να ‘ρθει, κι οι Αρβανίτες!

Ξέρουν, κι η αυγή θα ‘ρθεί κι οι Αρβανίτες... Τα καριοφίλια ακουμπισμένα στα λιθάρια με τα στόματ’ ανοιχτά, προσμένουν. Τα σπαθιά γυμνά, στο χώμα ξαπλωμένα. Κι οι Σουλιώτες καρτερούν.

Ήσυχοι, σύντροφο έχουν την υπομονή. Ξέρουν, κι η αυγή θα ‘ρθεί κι οι Αρβανίτες. Η Γιαννούσαινα κόβει ψωμί, και τρώνε. Σπρώχνει τ' αγγειό με το νερό κατά τον άντρα της. Τονέ φροντίζει μ' έναν τρόπο, αμίλητη. Του στρώνει μαλακό το μετερίζι του. Στα χέρια του περνάει το καριοφίλι.

Αχνόφεγγο, και πέφτει η πρώτη ντουφέκια. Ο Γιαννούσας ρίχνει, κι η Γιαννούσαινα γιομίζει. Αυτό δε βάσταξε πολύ. Και κει που ο πόλεμος είχε ξανάψει, ακούστηκε φωνή·

― Γυναίκα, λαβώθηκα! είπε ο Γιαννούσας.

― Καρδιά, ωρέ Γιάννο, καρδιά λίγο και για το γιρούσι!

Άγρια η γυναίκα, του μιλεί σα να ‘καμε κακό· δειλός τάχα σα να ‘τανε τονέ μαλώνει. Μα ο Γιάννος άφωνος, ξαπλώθηκε στο πλάι· και δεν κινήθηκε. Και πόνου αχνό δεν έβγαλε.

Τράβηξε η γυναίκα τη φλοκάτα μ' ένα κίνημα γοργό, και τονέ σκέπασε. Κι άρπαξε το ντουφέκι.

Έριχνε, και μιλούσε κάποτε του Γιάννου, μες στη βροντοταραχή· κι ήθελε να του δώσει υπομονή. Μα δε γύριζε και πίσω της να ιδεί. Κι άμα οι Σουλιώτες πεταχτήκανε με τα σπαθιά, και πήρανε τους Τούρκους, ανέβηκε κι αυτή στο μετερίζι κι έσκουξε στριγκά.

Ύστερα συλλογίστηκε τον άντρα της. Έσκυψε, τον ήβρε ξυλιασμένο.

Σημ. του συγγραφέα:

Εδώ η γυναίκα είναι ο αληθινός σύντροφος και παραστάτης του άντρα σ' όλα. Τα ονόματα της Μόσκως της Τζαβέλαινας και τόσων άλλων γυναικών του Σουλιού μας έρχονται στο στόμα με συγκίνηση.

https://katoci.blogspot.com

«Σιούτος μωρέ παιδάκι μ’;». Λαογραφικά Σημειώματα

Γράφει ο Χρήστος Α. Τούμπουρος 

Η λέξη σιούτος απαντάται κυρίως στην Ηπειρώτικη διάλεκτο και ως επίθετο αφορά και τα τρία γένη. Καταρχάς μιλάμε για αιγοπρόβατο που του λείπουν τα κέρατα. «Δεν το πιάν(ει)ς αυτό. Πού να τα βρεις τα κέρατα. Ντιπ σιούτο είναι». «Πούλ(η)σα μια σιούτα γίδα, την “κοπελή” μαζί με τα κατσίκια της». Με λίγα λόγια η λέξη αφορά τράγο, γίδα, πρόβατο. (Ο σιούτος, η σιούτα, το σιούτο). Παράλληλα η λέξη  αφορά και αντικείμενο χωρίς πιάστρο (λαβή). «Στη σιούτα την κατσαρόλα έβαλες να βράσεις τραχανά; Πώς θα τη βγάλεις από τη φωτιά. Δεν έχ’ λαβή». Τέλος το αρσενικό «σιούτος»  αφορά τον άντρα με «αφανή τα χαρακτηριστικά του φύλου του», δηλαδή τον ανίκανο. «Ντιπ σιούτο είναι αυτό το παιδί σ’. Πού να τον προξενέψω. Πλάκα ντιπ τάχ’ τα λιόκια τ’».

Η λέξη αυτή τρόπον τινά ήταν απαγορευμένη. Βαριά κουβέντα που οπωσδήποτε έθιγε τον αντρισμό του καθενός. Για τη λέξη αυτή, όταν εκστομίζονταν έγιναν πολλά και απερίγραπτα. Η κατάρα για κάθε κοπελιά ήταν «να παντρευτείς και να είναι ο άντρας σου σιούτος». Αβάσταχτη κατάρα. Με τίποτε δεν «εξαγνίζονταν». Ταξίματα  -διπλοταξίματα- και αγιοκέρια, εικόνες και ολόκληρα εικονοστάσια τάζονταν, για να μην «σιουτιαστεί η κοπέλα» και ό,τι μπορεί να φανταστεί ο καθένας. Σιούτος λοιπόν και απαράγωγος  ο γαμπρός, «έρμη και απριτσιάλευτη η νύφ’». Παιδιά-κληρονόμοι γιοκ -δεν υπήρχε τότε και η εξωσωματική γονιμοποίηση- «πάει αυτό το κορίτσι, πού τον βρήκε αυτόν; Σιούτος με περικεφαλαία. Άτυχη, πολύ άτυχή η κακομοίρα». Κι αν ξεκάμπαγε και κανένα κούτσ(ι)κο, η διάγνωση θα έλεγε πως ήταν του γείτονα, του κουμπάρου, του επισκέπτη και του μουσαφίρη. Ακραίες καταστάσεις…    

Ακραίες αλλά αληθινές. Παλιά υπόθεση. Όλα στην κληρονομιά. Να έχουμε γνήσιους όχι απογόνους, αλλά κληρονόμους. «Τι να πάει χαράμ’ το βιλαέτ’;», το έλεγαν και το ξαναέλεγαν. «Μαγκούφ’ς θα μείν’ τέτοια κρούνα που βρήκε». Από την άλλη πλευρά: «Σιούτο άντρα  ήθελε, μαρμάρα έμ(ει)νε. Ας πρόσεχε». Να διευκρινιστεί πως η λέξη σιούτος αφορούσε τον αντρικό πληθυσμό. Για τη γυναίκα είχε επικρατήσει η λέξη ο σιάλτρας και το σιάλτρο, που σημαίνει  «ο γυμνοσάλιαγκας, ο «σιάλιαγκας», το γυμνό σαλιγκάρι που εκκρίνει βλέννα, βγάζει σάλια και  μεταφορικά, το σιχαμερό, το γλοιώδες, το αηδιαστικό».

Έτυχε μια φορά να είμαι αυτόπτης μάρτυρας μιας φιλονικίας και ενός απίστευτου διαλόγου που έκαναν δυο «απογοητευμένες» συμπεθέρες.

-Δεν μ’ λες συμπεθέρα, τι έχ’ς και κρατάς τέτοια μούτρα σαν του ζουρλού τον κώλο;

-Έχω, ακούς έχω, αμ να  μην έχω;

-Τι να έχ’ς. Δεν φτάν’ που μας φόρτωσες τον μούκακα το γιο σου; Πού να τον πήγαινες και ποιος να τον έβαζε σπίτι τ’-, κι κρατάς και μούτρα; 

-Άει σιαπέρα από κει μωρή παλιοσουλτούκω που μας φόρτωσες  το σιάμπαλο το δικό σ’, το παλιοσιαμουρλό.

-Σιαμουρλό η δ(ι)κιά μ’ η κοπέλα; Ο σιούτος ο δ(ι)κός σ’ πάει πίσω;

-Το δ(ι)κό μ’ το παιδί είναι γκισέμ’ αλλά η δ(ι)κιά σ’ η παλιοστέρφω -που κακό χρόνο να έχ’ η Χρίσταινα που μας τη φόρτωσε- είναι πάτος αδειανός και δε στέκεται π(ου)θενά κανένας σπόρος. Ταψί σκουριασμένο.

-Συμπεθέρα, μη με κάν(ει)ς κι ανοίξω το στόμα μ’. Τότε δεν σε ξεπλέν’ ούτε ο Άραχθος.

-Για άνοιξέ το να δούμε. Τι νόμ(ι)σες; Έκανες καλά όλους τους άντρες του χωριού και νόμ(ι)σες πως θα κάν(ει)ς και μένα;

- Εγώ μωρέ έκανα καλά όλους τους άντρες. Εσένα που ξέρουν όλ’ τι βρακί φοράς και πόσο άσπρα είναι τα κωλομέρια σ’;

Ακόμα βρίζονται…  

Χρήστος Α. Τούμπουρος

Νέες κατηγορίες κτηνοτρόφων βάζει το υπουργείο στην ειδική ενίσχυση, προς αύξηση το ποσό

Στην τελική ευθεία κατάρτισης της ΚΥΑ που θα πάει στο Γενικό Λογιστήριο του κράτους για έγκριση, δεν αποκλείεται σημαντική αύξηση του ποσού, πέραν των αρχικών ανακοινωθέντων 23,2 εκατ. ευρώ.

Από την πρώτη στιγμή δημοσιοποίησης της πρόθεσης του ΥπΑΑΤ να αποζημιώσει τους κτηνοτρόφους για τις απώλειες στα αμνοερίφια λόγω του κορονοϊού το Πάσχα, ο ΑγροΤύπος είχε επισημάνει την αναγκαιότητα να τύχουν ενίσχυσης και κάποιες κατηγορίες αιγοπροβατοτρόφων που φαίνονταν να μένουν εκτός για διάφορους λόγους.

Τέτοιοι αιγοπροβατοτρόφοι είναι όσοι δραστηριοποιούνται σε μικρά νησιά (π.χ. του Αιγαίου) και δεν παρέδωσαν γάλα, είτε γιατί δεν υπάρχουν τυροκομεία, στα νησιά αυτά, είτε γιατί υπάρχουν, αλλά δεν λειτούργησαν λόγω έλλειψης αγοράς το Πάσχα, καθώς επίσης και οι κτηνοτρόφοι που έσφαξαν αμνοερίφια, αλλά δεν παρέδωσαν γάλα, γιατί έτσι ήταν ο προγραμματισμός τους.

Σε Ίο και Σίφνο υπάρχουν τυροκομεία, αλλά δεν λειτούργησαν με αποτέλεσμα οι κτηνοτρόφοι να μη μπορούν να παραδώσουν γάλα

Σύμφωνα λοιπόν με πληροφορίες, το ΥπΑΑΤ, μπαίνοντας στην τελική ευθεία κατάρτισης της απόφασης, φαίνεται πως εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να εντάξει στην ενίσχυση όλους αυτούς τους παραγωγούς. Σημειωτέον ότι το αίτημα αυτό είχε καταθέσει στο ΥπΑΑΤ και ο Σύνδεσμος Ελληνικής Κτηνοτροφίας (ΣΕΚ).

Αν τελικά επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες αυτές, τότε, πρέπει να θεωρείται δεδομένη μια αύξηση του τελικού ποσού, που θα διατεθεί στους αιγοπροβατοτρόφους, πέραν των 23,2 εκατ. ευρώ που είχε διαρρεύσει το ΥπΑΑΤ, ένα ποσό που εν τέλει δεν αποκλείεται να φθάσει και τα 30 εκατ. ευρώ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι φορείς των κτηνοτρόφων όλο το προηγούμενο διάστημα έχουν επισημάνει στο ΥπΑΑΤ την αναγκαιότητα ενίσχυσης και της αγελαδοτροφίας, για τις απώλειες λόγω κορονοϊού. Προς αυτή την κατεύθυνση, λένε σχετικές πληροφορίες, εξετάζεται η δυνατότητα τροποποίησης στο πλαίσιο καταβολής των συνδεδεμένων τη νέα προγραμματική περίοδο, ούτως ώστε να ενισχύονται περισσότερο απ' ό,τι σήμερα τα θηλυκά ζώα αναπαραγωγής, με σκοπό να περιοριστεί η εισαγωγή τέτοιων ζώων.

Μπίκας Αλέξανδρος

https://www.agrotypos.gr