Πέμπτη 27 Ιουνίου 2024

Λεπιανά 'Αρτας. Απολαύστε τα video




ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Όλα τα παρακάτω στοιχεία τα έχουμε συλλέξει από το διαδίκτυο( site, blog, You tube, facebook, βικιπαίδεια). Εάν σε μερικά από αυτά κάποιος έχει πνευματικά δικαιώματα και δεν επιθυμεί να δημοσιευτούν ας μας τηλεφωνήσει στο 6977266641

Χριστόφορος Ευθυμίου

Απολαύστε τα video








Τα Λεπιανά είναι χωριό της Ηπείρου στο Νομό Άρτας. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων, πρώην Δήμο Αγνάντων (Δ.Δ.Λεπιανών). Το χωριό αρχίζει απ'τα Τζουμέρκα και φτάνει μέχρι τον Άραχθο ποταμό. Έχει πληθυσμό 443 κατοίκους(βάσει πρόσφατης απογραφής). Έχει τέσσερις οικισμούς, το κέντρο του χωριού, τον Μακρύκαμπο, τη Λίρζα και τα Χουλιαρέϊκα. Όλα τα σπίτια του, λιθόχτιστα, είναι βυθισμένα στο καταπράσινο χρώμα της πλούσιας βλάστησης. Έχει πολλές πηγές με δροσερό και υγιεινό νερό καθώς επίσης και μέρη για ξεκούραση, περπάτημα και κάθε άλλου είδους δραστηριότητες.
Θέση Βρίσκεται σε υψόμετρο 600 μ. ανάμεσα από τη Μικροσπηλιά και τη Ράμια, και απέχει από την Άρτα 48 χλμ. (μέσω Ροδαυγής-Γέφυρα Τζαρή), 62 χλμ. (μέσω Ροδαυγής-Γέφυρα Πλάκας) και 70,5 χλμ. (μέσω Πέτα Άρτας-Ράμιας).














Ιστορία
 Το χωριό πρέπει να βρίσκεται σε αυτή τη θέση πολλά χρόνια προ της ανεγέρσεως του Ναού της Υπαπαντής. Κι αυτό αν λάβουμε υπόψιν τη χρονολογία 1415 που είναι χαραγμένη σε γωνιόλιθο της ΝΑ πλευράς του ναού. Η ονομασία του είναι επιλογή της Επιτροπής Τοπωνυμιών Νομού Άρτας του έτους 1927, η οποία συστήθηκε με το Διάταγμα μεταξύ έξι (6) ονομάτων (Λιπιανά, Λεπιανά, Λειπιανά, Λετιανά, Λετινά) που είχε το χωριό σε διάφορες εποχές, επέλεξε την ονομασία Λεπιανά. Το χωριό και κυρίως τα διώροφο πέτρινα σπίτια υπέστησαν πολλές καταστροφές από την επιδρομή και λεηλασία των Γερμανο-ιταλικών στρατευμάτων. Πάρα πολλά διώροφα παραδοσιακά πέτρινα κτίρια πυρπολήθηκαν και καταστράφηκαν ολοσχερώς εκείνη την περίοδο, αφήνοντας ένα κενό στην σπουδαία κληρονομιά του χωριού.
Αξιοθέατα
Ο Ιερός Ναός Υπαπαντής βρίσκεται στο ΒΔ άκρο του οικισμού και έχει κηρυχθεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Ο ναός της Υπαπαντής ανεγέρθη το 1415 και παρουσιάζει ιδιαίτερο αρχαιολογικό ενδιαφέρον. Πρόκειται για μονόχωρη βασιλική κτισμένη με αργολιθοδομή, καλύπτεται με δίρριχτη ξυλοστέγη και εσωτερικά είναι κατάγραφη με τοιχογραφίες. Το τέμπλο του Ναού του Αγίου Ιωάννη στα Λεπιανά είναι έργο μεγάλης καλλιτεχνικής αξίας.












Πολιτιστικές εκδηλώσεις - Πανηγύρια

  • Πανηγύρι Υπαπαντής Χριστού (2 Φεβρουαρίου)
  • Τριήμερο παραδοσιακό πανηγύρι Προφήτη Ηλία (20 Ιουλίου)
  • Ημερήσιο πανηγύρι Μακρυκάμπου Ζωοδόχου Πηγής (Παρασκευή μετά το Πάσχα)
  • Ημερήσιο πανηγύρι Μακρυκάμπου 30 Ιουλίου (Εγκαίνια εκκλησίας)
  • Ημερήσιο πανηγύρι Μακρυκάμπου 6 Δεκεμβρίου (Αγίου Νικολάου)
  • Αντάμωμα Μακρυκαμπιωτών (πρώτο Σάββατο μετά τo δεκαπενταύγουστο)













- Ο Λάμπρος Χουλιάρας γεννήθηκε το 1948 στα Λεπιανά Άρτας και είναι αυτοδίδακτος ζωγράφος και Αγιογράφος Παράλληλα ψάχνει καινούργια υλικά και δημιουργεί τεχνικές δικής του εμπνεύσεως παρακινούμενος πάντα από την έμφυτη αγάπη του προς τις εικαστικές τέχνες.

- Είναι μέλος της UNESCO Πειραιώς και Νήσων και παράλληλα και μέλος της Πανελλήνιας Εταιρίας Λόγου και Τέχνης, γνωρίζετε με τον μεγάλο ζωγράφο Μάστορα Βασίλη και αποκτά μεγαλύτερες γνώσεις υπό την καθοδήγηση του.

Παρακολουθεί τις τρέχουσες εκθέσεις που λαμβάνουν χώρα στην Εθνική Πινακοθήκη καθώς και σε γκαλερί της Αθήνας και επισκέπτεται τα Μουσεία ανά την Ελλάδα και το εξωτερικό ( μουσείο του Λούβρου - Γαλλία κτλ. )
- Λατρεύει μεγάλους διεθνείς ζωγράφους όπως ο Dally και ο Θεοτοκόπουλος (El Greco) καθώς και Έλληνες όπως τον Άγγελο, τον Μπεφανη, τον Μάστορα κτλ. 
- Τέλος ως λάτρης του ξύλου ασχολείται με τις τεχνικές του, όπως σκάλισμα αυτού κ.α.
Ελαβε μέρος σε ομαδικές εκθέσεις :
- 1979 στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων υπό την αιγίδα της Πανελλήνιας Επιτροπής Αλληλεγγύης προς τον Κυπριακό Λαό. 
- 1988 έκθεση στο Δήμο Ιλίου.
- 1997 έκθεση στο Ζάππειο Μέγαρο Αθηνών με την Πανηπειρωτικη Συνομοσπονδίας Ελλάδος. 
- 2000 στη 1η Διαδημοτική έκθεση Εικαστικών Τεχνών Δυτικής Αττικής Α.Σ.Δ.Α.
- 2002 στη 2η Διαδημοτική έκθεση Εικαστικών Τεχνών Δυτικής Αττικής Α.Σ.Δ.Α.
- 2002 4η έκθεση με θέμα Ελληνικό Φως στο Δήμο Ιλίου
- 2003 3η Διαδημοτική έκθεση Εικαστικών Τεχνών Δυτικής Αττικής Α.Σ.Δ.Α.
- 2004 βραβεύετε από τον Δήμο Καλλιθέας και λαμβάνει έπαινο από την UNESCO.
- 2004 εκθεση ζωγραφικης και αγιογραφιας στην Υδρα με θεμα Ολυμπιακη Εκεχειρια, τιμαται με μεταλιο από την UNESCO και με επαινο από τον Δημο Υδρας. 
- 2004 τιμαται σε εκθεση Ζωγραφικης και Αγιογραφιας από την UNESCO και από τον Δημο Σαλαμινας. 
- 2004 του απονέμετε Δίπλωμα από την Πανελλήνια Εταιρία Λόγου και Τέχνης για την συμμετοχή του στην έκθεση στο Δήμου Ταύρου. 
- 2005 έκθεση του Δήμο Άλιμου και τιμάται με Δίπλωμα Συμμετοχής από την Πανελλήνια Εταιρία Λόγου και Τέχνης
- 2005 βραβεύετε από την UNESCO για την συμμετοχή του στο ημερολόγιο της UNESCO το 2005
- 2005 του απονέμετε Δίπλωμα από την Πανελλήνια Εταιρία Λόγου και Τέχνης για την συμμετοχή του στην έκθεση στο Δήμου Π. Φαλήρου.
- Ατομικές εκθέσεις 
- 1980 1η στο Δήμο Ιλίου
- 1997 2η στον εκθεσιακό της Αδελφότητας Τηνίων στην Αθήνα.
- 2003 3η στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Ιλίου με έργα Ζωγραφικής και Αγιογραφίας. 
- 2003 4η στο Πάρκο Τρίτης με την υποστήριξη του συλλόγου Ηπειρωτών του Δήμου Ιλίου.

 www.romiazirou.blogspot.gr

Περίπατος στον Βοϊδομάτη ποταμό στα Ζαγοροχώρια. Απολαύστε τα video.






Απολαύστε τα video.



Το προικοσύμφωνο του 1671:<<Ενάμισυ ζευγάρι κάλτσες εως ότου να γίνη ο γάμος έχη καιρόν να πλέξη και την άλλη για να γίνουν δύο ζευγάρια.»


Εν έτι 1671 μηνί Ιανουαρίω ημέρα δεκάτη εν Σύρω.
Εν ονόματι της Αγίας Τριάδος και της Κοκκίνης προστάτιδος της νήσου Σύρου Προικοσύμφωνον της πρώτης μας κόρης και της θυγατρός του Κωστάκη και της Σμαράγδας και της μακαρίτισσας της γυναικός μου Πιπινίτσας ήτις θα πάρη νόμιμον σύζυγον τον Ντεμογιαννάκη του Κωνσταντάκη της Πιπινίτσας Πηνελόπης Βαρβαρίτσας. 
Και εγώ και η μακαρίτισσα η γυναίκα μου Πιπινίτσα δίδομεν την συγκατάθεσίν μας εις το να πάρη η κόρη μας Κατή, νόμιμον σύζυγον και να τον έχη να τον νέμεται μέρα νύκτα, τον Ντεμογιαννάκη Μανωλάκην του Κωνσταντάκη και της Πιπινίτσας Πηνελόπης Βαρβαρίτσας. 
Εν πρώτοις δίδομεν από τα φύλλα της καρδιάς μας την ευχήν να τρισευτυχήσουν και να πολυχρονίσουν. 
Δεύτερον δε τέσσαρα εικονίσματα το πρώτον εις ξύλον δυνατόν και χονδρόν δύο δάκτυλα και τα άλλα εις αχιβάδα. 
Τρία υποκάμισα τα δύο μικρά και το ένα μεγάλο, δύο μικρά αποκατινά (εσώβρακα) παστρικά, ατρύπητα και ολόγερα. Δύο μισοφόρια ολόγερα και μπουγαδιασμένα. 
Ενάμισυ ζευγάρι κάλτσες εως ότου να γίνη ο γάμος έχη καιρόν να πλέξη και την άλλη για να γίνουν δύο ζευγάρια.
 Ενα φουστάνι από τσίτι ριγωτό, άλλο ένα από σακονέτα της μακαρίτισσας της γιαγιάς μου. 
Ενα μανδύλι του λαγιού και δύο μανδοσαλάμια. 
Μια φασκιά για τα καλορίζικα. 
Δύο ζεύγη παπούτσια το ένα μπαλωμένο. 
Σαράντα πήχες βρακοζώνα και μετά τον θάνατο του παπού μας άλλη τόση. 
Του γαμβρού μια σκούφια να την φορή βραδιά παρά βραδιά δια να μη του τρυπήση γρήγορα. 
Δύο τσουκάλια κάστρινα της καραίτισσας της γιαγιάς μου. 
Δύο φλιτζάνια του καφέ χωματίνια. 
Το αμελέτητο με δύο χέρια νεροπαστρικό και άπιαστο. 
Τρεις βελόνες της κάλτσας. Ένα ζάρφι χωματένιο. 
Ένα στρώμα μπαλωμένο της μακαρίτισσας της γιαγιάς μου από φύλλα καλαμόφυλλα. 
Ένα λύχνο χωματένιο και άλλον έναν από ντενεκέ. 
Ένα κλειδί. 
Μια ψυράγγα (χωράφι) ίθα με μιά παλέστρα του γαϊδάρου. 
Τρία ρεάλια, πέντε παράδες και επτά άσπρα. 
Κοντά με όλα αυτά που τους κάμαμεν τους νοικοκυραίους της Σύρου την μίαν κάμαραν του σπιτικού που καθούμαστε και άμα πεθάνω εγώ και ο παππούς της Κατής όλο το σπίτι. Ακόμη δε και αυτά 2 κόττες ένα πετεινό, είκοσι αυγά, ένα κόσκινο, 
μία μπιρμπιτσέλια σπητίσια μακαρόνια,
 και αν προφθάσουμεν θα κάνουμε άλλα τόσα. 
Δέκα οκάδες ελιές και πέντε οκάδες χαμάδα, 
2 βάζα κάπαρι, 
δύο ντουζίνες χήνους, 
σαράντα κοπόνια κρομμύδια 
όλα αυτά να τα κάμουν θάλασσα να τρών και να πίνουν όλο το οκταήμερο γαμβρός και νύμφη και όλο το συμπεθεριό και οι ποιό κοντά γειτόνοι.
 Εις τον γαμβρόν, την Κατή με τα ούλα της. 
Ο πενθερός 
Κωνσταντάκης της Σμαράγδας 
Εν Σύρω τη 10 Ιανουαρίου 1671». 

ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΑΓΓΕΛΑΚΗΣ ΣΤΙΣ «ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ


Παραδοσιακό Γλέντι με Βαγγελιώ Χρηστιά και Παπανικολάου. Ένα Ταξίδι στην Παράδοση


Στις 24 Ιουνίου 2024, το Παρκιό Ευρυτανίας πλημμύρισε με τους ήχους και τα χρώματα της παράδοσης, καθώς το καθιερωμένο πανηγύρι ξεκίνησε στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας της Αγίας Τριάδας. Με φόντο την καταπράσινη φύση και τον ήρεμο ποταμό Μέγδοβα, οι εξαιρετικοί μουσικοί της περιοχής μάγεψαν το κοινό με τις μελωδίες τους.

Ο Παρασκευάς Δημητρίου στο κλαρίνο ξεσήκωσε τους παρευρισκόμενους με την εκπληκτική τεχνική και το πάθος του, ενώ οι Βαγγελιώ Χρηστιά και Παύλος Παπανικολάου ταξίδεψαν τους ακροατές με τις υπέροχες φωνές τους στον κόσμο της παραδοσιακής μουσικής. Ο Νίκος Γκούρλιας στην κιθάρα και ο Γιάννης Αναγνώστου στα ντραμς και ο Νίκος Αδάμ στα πλήκτρα ολοκλήρωσαν το μουσικό σύνολο με την εντυπωσιακή τους δεξιοτεχνία.

Η μουσική, ο χορός και η ζεστή ατμόσφαιρα δημιούργησαν ένα αξέχαστο πανηγύρι, γεμάτο συναισθήματα, παράδοση και κέφι. Οι παρευρισκόμενοι, απολαμβάνοντας τα αγαπημένα τους παραδοσιακά τραγούδια, συμμετείχαν ενεργά στον χορό και το γλέντι, δημιουργώντας μια μοναδική εμπειρία που θα τους μείνει αξέχαστη.

Παραγωγή: Greek Village Life 


Παραδοσιακό Γλέντι με Βαγγελιώ Χρηστιά και Παπανικολάου. Ένα Ταξίδι στην Παράδοση


Στις 24 Ιουνίου 2024, το Παρκιό Ευρυτανίας πλημμύρισε με τους ήχους και τα χρώματα της παράδοσης, καθώς το καθιερωμένο πανηγύρι ξεκίνησε στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας της Αγίας Τριάδας. Με φόντο την καταπράσινη φύση και τον ήρεμο ποταμό Μέγδοβα, οι εξαιρετικοί μουσικοί της περιοχής μάγεψαν το κοινό με τις μελωδίες τους.

Ο Παρασκευάς Δημητρίου στο κλαρίνο ξεσήκωσε τους παρευρισκόμενους με την εκπληκτική τεχνική και το πάθος του, ενώ οι Βαγγελιώ Χρηστιά και Παύλος Παπανικολάου ταξίδεψαν τους ακροατές με τις υπέροχες φωνές τους στον κόσμο της παραδοσιακής μουσικής. Ο Νίκος Γκούρλιας στην κιθάρα και ο Γιάννης Αναγνώστου στα ντραμς και ο Νίκος Αδάμ στα πλήκτρα ολοκλήρωσαν το μουσικό σύνολο με την εντυπωσιακή τους δεξιοτεχνία.

Η μουσική, ο χορός και η ζεστή ατμόσφαιρα δημιούργησαν ένα αξέχαστο πανηγύρι, γεμάτο συναισθήματα, παράδοση και κέφι. Οι παρευρισκόμενοι, απολαμβάνοντας τα αγαπημένα τους παραδοσιακά τραγούδια, συμμετείχαν ενεργά στον χορό και το γλέντι, δημιουργώντας μια μοναδική εμπειρία που θα τους μείνει αξέχαστη.

Παραγωγή: Greek Village Life 


Τετάρτη 26 Ιουνίου 2024

Κυριακή 30 Ιουνίου 2024, πανηγύρι στη Ρωμιά. Μην προγραμματίζετε τίποτε άλλο για εκείνο το βράδυ!!!!

Θα σερβιριστεί δωρεάν ψητή προβατίνα.

Το γλέντι θα ξεκινήσει αμέσως μετά την λήξη του Εσπερινού (περίπου 10:00 μμ)  . Ο χώρος θα είναι στεγασμένος,(για όσους τους πειράζει η υγρασία), διαθέτει πίστα χορού, οι μπύρες, τα αναψυκτικά και τα νερά θα είναι όπως πάντα παγωμένα έως "κατεψυγμένα". Σήμα κατατεθέν της εκδήλωσης είναι η ΓΡΗΓΟΡΗ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ και το ΑΡΙΣΤΟ ΣΕΡΒΙΣ.

Τα τυχόν  έσοδα θα διατεθούν υπέρ του ναού
Οι προβατίνες είναι προσφορά των κτηνοτρόφων του χωριού και  της γύρω περιοχής.

Βρήκε κομμένες 70 ρίζες ελιές στο χωράφι του

Τη γη κάτω από τα πόδια του έχασε ένας κάτοικος της Μεταμόρφωσης Μεσσηνίας, όταν βρήκε χθες κομμένες 70 ρίζες ελιές στο χωράφι του, το οποίο βρίσκεται σε πολύ μικρή απόσταση από το χωριό.

Όλα δείχνουν ότι πρόκειται για δολιοφθορά, ενώ ο ίδιος δεν φαίνεται να υποψιάζεται κάποιον συγκεκριμένο. “Είμαστε ήσυχοι, δεν ενοχλούμε κανέναν με την οικογένειά μου. Με τη γυναίκα μου εργαζόμαστε σε χωράφια. Δεν ξέρω γιατί μπορεί να το έκαναν αυτό” ανέφερε μιλώντας στην “Ε” για το περιστατικό.

Ο ίδιος έχει ήδη ενημερώσει το Αστυνομικό Τμήμα Πύλου – Νέστορος και περιμένει να γίνει αυτοψία και ότι άλλο απαιτείται από τους αστυνομικούς, σημειώνοντας μάλιστα ότι σε κοντινή απόσταση υπάρχει και κάμερα ασφαλείας, που θα μπορούσε να βοηθήσει στον εντοπισμό των δραστών.

Πηγή: eleftheriaonline.gr

https://agronewsbomb.gr/

Γατιά στο αστικό τοπίο. Ο Κώστας Πιέτας παρουσιάζει την δουλειά του

Γράφει:
Maria Rosa CARACAUSI
Καθηγήτρια Ελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας
Πανεπιστήμιο του Παλέρμο

Γάτα; γάτος; ή γατί;
Μια φορά κι ένα καιρό, όταν κάποιος ήθελε να αναφερθεί σε αυτά τα τόσο γοητευτικά αιλουροειδή, χρησιμοποιούσε τη λέξη “γάτα”. 'Αραγε ήταν αρσενικά ή θηλυκά πλάσματα οι σεφερικές γάτες του Αη-Νικόλα; Kαι οι τολμηρές γάτες των φορτηγών του Νίκου Καββαδία τι γένους ήταν; … Αν τα ζητήματα gender αφορούν πλέον και τα αιλουροειδή θα επιλέξω τη λέξη “γατί” ως όρο αναφοράς.
Γατιά λοιπόν τα εικαστικά έργα του Κώστα Πιέτα. Γατιά που δεν συχνάζουν μόνο σε εύφορα
ή χέρσα αγροτικά τοπία, αλλά κατοικούν σε κάθε είδος πόλης, μεγάλης και μικρής. Παντού παρόντα: σε λιμάνια, αεροδρόμια, σιδηροδρομικούς σταθμούς, σε αγορές και μαγαζιά, σε σχολεία και γραφεία, σε νοσοκομεία και νεκροταφεία, αλλά και σε αλάνες. Μια σύμμαχοι μια ανταγωνιστές τους, εκπροσωπεύουν σε κάθε περίπτωση το μυστηριώδη alter ego των ανθρώπων, αποτυπώνοντας παντού το στίγμα της γατίσιας ουσίας τους. Τόσα χρόνια, ούτε μια λάθος στιγμή, όπως γράφει ο Νίκος Δήμου και μετουσιώνει ο Κώστας Πιέτας.

Απο 22/6/2024 και για 22 μέρες η
Βιτρίνες Τέχνης ΟΤΕ Θεσσαλονίκης-
Καρόλου Ντηλ .
24 ώρες κάθε μέρα  οι βιτρίνες στο μέγαρο του ΟΤΕ , εντυπωσιάζουν τούς περαστικούς.

Ο Κώστας Πιέτας

Παρουσιάζει την δουλεια του

Επιμέλεια:Giannis Argyriadis
Φωτογραφίες :VasiLis VarsakeLis