Εθελοντική Αιμοδοσία του Συλλόγου Σαρακατσαναίων Ν.Πρεβέζης

Ο Σύλλογός μας σε συνεργασία με το Νοσοκομείο Πρέβεζας, διοργανώνει το Σάββατο 6 Ιουλίου 2024 το απόγευμα από 18:00 μ.μ. έως 20:00 μ.μ. στην Σαρακατσάνικη Στάνη στα Φλάμπουρα Πρέβεζας Εθελοντική Αιμοδοσία για να ενισχύσει την Τράπεζα Αίματος του Συλλόγου.

Την προηγούμενη φορά οι λίγες στιγμές από το χρόνο μας αποδείχθηκαν πολύτιμες για κάποιους συγγενείς, φίλους, γνωστούς μας.

Με μια αιμοδοσία κάθε φορά μπορεί να σωθεί η ζωή έως 3 ανθρώπων!!!

Ας είμαστε όλοι εκεί!!!

Το Δ.Σ. του Συλλόγου Σαρακατσαναίων Ν.Πρεβέζης

Λύκος κατασπάραξε ένα ολόκληρο κοπάδι πρόβατα

Στο έλεος των λύκων οι κτηνοτροφικές μονάδες, δεν νοιάζεται κανείς για την κτηνοτροφία.

Απεγνωσμένος είναι ο κτηνοτρόφος στην Αταλάντη Λοκρών, ο οποίος κατήγγειλε επίθεση από λύκο σε 24 πρόβατα που εκτρέφει, το πρωί της Πέμπτης (4/7).

Ο κτηνοτρόφος ανέφερε ότι πρόκειται για έναν μεγαλόσωμο λύκο, ο οποίος έχει εμφανιστεί στην περιοχή εδώ και λίγες μέρες, τόνισε, δε, ότι έχασαν τη ζωή τους πάνω από 24 ζώα.

Ο λύκος υπερπήδησε φράχτη ύψους 1,5 περίπου μέτρου και άρχισε να πνίγει τα πρόβατα μέσα στο ποιμνιοστάσιο…

https://agronewsbomb.gr/

Στο χωριό μας χτίσαμε τις ομορφότερες παιδικές αναμνήσεις

Είσαι τυχερός αν έζησες τα καλοκαίρια σου στο χωριό.

Το καλοκαίρι είναι εδώ. Ήρθε η εποχή της ξενοιασιάς, της χαράς και του «χαλαρά» σαν σήμα κατατεθέν της περιόδου. Αναμνήσεις από παλαιότερα καλοκαίρια μας γυρίζουν πίσω, στα ανέμελα παιδικά μας χρόνια και –προσωπικά– ειδικά, σε εκείνα τα καλοκαίρια που περνούσα στο χωριό.

Στο χωριό μας χτίσαμε τις ομορφότερες παιδικές αναμνήσεις

Όσοι έχουν περάσει τα καλοκαίρια της παιδικής τους ηλικίας σε χωριά, καταλαβαίνουν αμέσως τη διαφορά με ‘κείνα της πόλης. Αναμνήσεις έντονες και συνάμα όμορφες. Εικόνες σαν από καρτ ποστάλ από έναν υπέροχο τόπο. Που, προφανώς, ήταν τόσο υπέροχος γιατί τον νιώθαμε δικό μας. Κι άλλες αναμνήσεις, όμως, που ίσως κάποιους λίγο τους στεναχωρούν, γιατί ίσως ο χρόνος να άλλαξε πολλά, γιατί ίσως πλέον τα δικά τους συγγενικά πρόσωπα να μη βρίσκονται εκεί.

Αναμνήσεις που μας μελαγχολούν γιατί απλά ήταν πολύ όμορφες, αναμνήσεις μιας εποχής που δε θα ξαναγυρίσει· γιατί μεγάλωσες και δεν έχεις πια την ίδια ξεγνοιασιά κι ανεμελιά. Οι μυρωδιές του χωριού, ο μπαχτσές της γιαγιάς με τα φρέσκα λαχανικά, τα απογεύματα που έπαιρνες το ποδήλατο και γύρναγες τις γειτονιές του χωριού. Αν ήσουν τυχερός είχες και κάθε μέρα φρέσκο γάλα στο πρωινό σου.

Οι φίλοι του καλοκαιριού, η απίστευτη ξενοιασιά και το αίσθημα απόλυτης ελευθερίας, αλλά και της τόσης οικειότητας ήταν πράγματα που κανείς απ’ τους κατοίκους μεγάλων πόλεων δε θα καταλάβει. Στους δρόμους μπορούσες να μυρίσεις τα λουλούδια και στα δέντρα να ακούσεις τόσο έντονα τα κελαηδήματα που χρόνια μετά θα σου έμεναν στο μυαλό ως χαρακτηριστικά γνωρίσματα του χωριού. Χρώματα κι αρώματα τόσο γνώριμα και τόσο ξένα, που διαρκώς σε προκαλούσαν να τα ανακακαλύψεις.

Σε ένα χωριό όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους, όλοι, με τον τρόπο τους, ενδιαφέρονται. Δεν έχει γίνει, άλλωστε, τυχαία viral η φράση «τίνος είσαι εσύ;». Για τους ανθρώπους αυτούς, βλέπεις, είναι περίεργο να δουν πρόσωπα που δε γνωρίζουν, που δεν καλημερίζουν.

Όταν τα παιδικά σου χρόνια τα περνάς σε ένα χωριό, συνηθίζεις σε διαφορετικές εμπειρίες. Το πρωί που ξυπνάς κι ανοίγεις τα παράθυρα, δεν ακούς κορναρίσματα κι έντονους θορύβους, αλλά το θρόισμα των φύλων, συνηθίζεις να ψωνίζεις απ’ το παντοπωλείο του κυρ-Δήμου κι όχι από κάποια μεγάλη αλυσίδα σουπερμάρκετ. Ακούς συχνά τον φούρναρη να περνά με το βανάκι του για να μοιράσει το καθημερινό ψωμί, περιμένεις πώς και πώς τον πλανόδιο για να αγοράσεις φρούτα -κυρίως το βασιλιά του καλοκαιριού, το καρπούζι! Συνηθίζεις να ζεις σε εκείνους τους ρυθμούς, τους ήρεμους, τους αργούς, τους ευχάριστους.

Κι αυτές οι αναμνήσεις δε λησμονιούνται, έρχονται απροειδοποίητα κι αφήνουν μια γλυκιά γεύση. Μεγαλώσαμε, λοιπόν, στα χωριά πίνοντας νερό απ’ το λάστιχο, μετρώντας παγωτά, έχοντας χτυπημένα γόνατα, συχνά, απ’ τo παιχνίδι με τα άλλα παιδιά, ανεβαίναμε στα δέντρα για να κόψουμε φρούτα και πάνω από όλα, κάναμε όνειρα! Κάποια απ’ αυτά αστεία για τα ενήλικα μάτια μας, αλλά τόσο σπουδαία για το παιδί μέσα μας.

Αναμνήσεις παιδικής εποχής. Αναμνήσεις που χαράχθηκαν βαθιά μέσα μας. Νομίζεις πως αν επιστρέψεις θα είναι όλα τα ίδια κι η παρέα θα σε περιμένει ακόμα εκεί. Αλλά ο χρόνος δεν αφήνει τίποτα απείραχτο. Όλα τόσο ίδια και τόσο διαφορετικά και κάπως έτσι, η γλυκιά γεύση γίνεται γλυκόπικρη.

Είσαι τυχερός αν έζησες τα καλοκαίρια σου στο χωριό. Κρατάς αυτό και προχωράς γεμάτος από όμορφες στιγμές!

Βάγια-Γιούλη Κιτσικούδη

http://www.tampouloukia.gr

Το 42ο Πανελλήνιο Αντάμωμα Σαρακατσαναίων. Με τη λάμψη της παράδοσης και τη σκιά της ιστορίας

 Η Κληρονομιά Ζωντανεύει: Το 42ο Πανελλήνιο Αντάμωμα Σαρακατσαναίων

Στα καταπράσινα λιβάδια του Περτουλίου, εκεί όπου η φύση συναντά την ιστορία, οι Σαρακατσαναίοι τίμησαν την κληρονομιά τους και την μαρτυρική Κύπρο, στο 42ο Πανελλήνιο Αντάμωμα. Ένα τριήμερο γεμάτο ήχους, χρώματα και συναισθήματα, που αναβίωσε την παράδοση και υπενθύμισε τους αγώνες του παρελθόντος.

Με τη συμμετοχή πλήθους κόσμου και πολλών συλλόγων από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό, το Αντάμωμα έγινε ένα ζωντανό μνημείο της σαρακατσάνικης ταυτότητας. Οι παραδοσιακές φορεσιές, οι χοροί και τα τραγούδια γέμισαν τον αέρα με τη ζεστασιά της αυθεντικότητας, ενώ η αφιέρωση στα 50 χρόνια της Τούρκικης κατοχής στην Κύπρο έδωσε μια νότα συγκίνησης και περισυλλογής.

Στο μαγευτικό σκηνικό του Περτουλίου, οι Σαρακατσαναίοι απέδειξαν για άλλη μια φορά τη βαθιά τους σύνδεση με τη φύση και την ιστορία. Η φλόγα της ελευθερίας, που διατηρήθηκε αναμμένη στα βουνά της Ελλάδας, φώτισε και αυτό το Αντάμωμα, υπενθυμίζοντας σε όλους μας την αξία της παράδοσης και την ανάγκη για διαρκή αγώνα για ένα καλύτερο μέλλον.

Παραγωγή:   Greek Village Life  Greek Vil lage Life

Ο φίλος μου ο Κανέλλος και το βιολί του

Γράφει ο Γιώργος Γιαννάκης

Αναμνήσεις από τον στρατό. Οκτώβρης χίλια εννιακόσια εβδομήντα ένα (1971). Ένα μουντό μεσημέρι το καμιόνι κατεβάζει έξω από το στρατόπεδο εκεί κοντά στο Ξηροκάμπη στην Σπάρτη. Παιδιά της πατρίδας βλαστάρια σχεδόν από όλα τα μέρη της χώρας μας καθώς φτάνουμε προτού το απόγευμα περιμένοντας τον κουρέα, χαϊδεύοντας τα κατσαρά μου μακριά μαύρα μαλλιά που σε λίγο θα τα αποχωριστώ. Καιρός να μπούμε μέσα στο στρατόπεδο.      Βλέπω ένα χωριατόπαιδο με κόκκινα μάγουλα να κρατάει ένα βιολί, ήταν μαζί με τον πατέρα του. πάω και τους πιάνω κουβέντα.   

-Με ρωτάει ο πατέρας από είσαι εσύ παλικάρι μου?

-Του απαντάω, από ένα χωριό από τα Γιάννενα, αλλά μένω χρόνια στην Αθήνα.

-Άκου παιδί μου λέει ο πατέρας, εμείς είμαστε από εδώ κοντά από την Τσακωνιά, ο γιός μου ο Κανέλλος δεν έχει βγει από το χωριό, ενώ εσείς οι Ηπειρώτες μεγαλώνετε απότομα και ξέρετε τα κατατόπια της ζωής, αν θές πρόσεξέ τον λιγάκι.

-Έννοια σας και θα τον προσέχω όσο μπορώ.   

Άκου Κανέλλος περίεργα ονόματα μωρέ.   Κανέλλο λέγαμε στο χωριό το μοσχαράκι του μπάρμπα Σταύρου και τσακώνικες της μελιτζάνες καλά λένε ο στρατός είναι δεύτερο σχολείο.   

Μπαίνοντας μέσα βλέπω τον φίλο μου το Σταυρόπουλο από την Πλακωτή Θεσπρωτίας, αφού τα είπαμε εκεί στο ποδαράτο και όρθια μέχρι να μας μαζέψουν στο γήπεδο του λέω: μΜεγάλε άκου φιλοσοφία που έμαθα, δεν κάνουμε τον επιδειξία, όσο λιγότερο γνωρίζουν το όνομά σου τόσο λιγότερο το χρησιμοποιούν. Τέλος ένας λοχίας ανέλαβε για το βραδινό και να μας πάει στους θαλάμους. Εκεί πήραμε και το πρώτο βάπτισμα του πυρός. Ξέρετε λέει αυτός ο κόπανος τι θα πει ΚΕΕΜ.   Ξέρω πετάγεται ένας Ροδίτης ,Κέντρο Εκπαίδευσης Εφοδιασμού Μεταφορών. Λάθος στραβάδι, κορίτσια εδώ εκπαιδεύονται μαλάκες και επειδή δεν το ήξερες πάρε πέντε κάμψεις.  Μάλλον δεν θα τα πάμε καλά με τούτον εδώ λέω είναι επικίνδυνος ο άνθρωπος χωρίς παιδεία, αλλά λέω και πάλι κάτι τέτοιους βάζουν σε αυτή την θέση και τους δίνουν εξουσία δεν τον βλέπεις φουσκώνει σαν παγώνι. 

Ο καιρός περνάει με πολλά στραβά και ανάποδα αλλά τι λέμε : “όπου σταματάει η λογική ξεκινάει ο στρατός.”    Ο φίλος μου οΤζουβάρας τα έχει με τους Πόντιους .

-Μην κάνεις παρέα με αυτού νους είναι πονηροί. -Γιατί ρε τι σου κάναν.

-Ο πεθερός μου είναι Πόντιος και όταν πήγα και του ζήτησα την Σουλτάνα και τον ρώτησα τι μου δίνει για προίκα με βγάζει σε ένα λιβάδι και μου λέει: αυτά παιδί μου και να τάβρω Όταν φάγαμε το μέλι με την Σουλτάνα πήγα στην Καλαμαριά να πάρω την προίκα, του λέω -Πεθερέ τα χωράφια και τον ταύρο που μου έταξες. και τι μου λέει ο Πόντιος

-Πιά χωράφια παιδάκι μου και ποιόν ταύρο “αυτά σου είπα και αν τα βρώ”, κατάλαβες εγώ πιάστηκα Πόντιος. 

Αλλά ξέχασα τον Κανέλλο, αφού γνωριστήκαμε καλύτερα τον συνόδευα στο βιολί από τα μακρόσυρτα Ηπειρώτικα μπήκαμε στα Τσακώνικα με το κόψιμο στην τελευταία συλλαβή εκείνο [σουπα μανα μ ],του είχαμε αλλάξει τα ΄φώτα.

Πολλοί από εμάς πιάναμε κανά τραγούδι, ο Σπυριδάκης από την Κρήτη την [γριά Παγώνα΄], ο Ασλανίδης από το Κιλκίς [σε ένα γεφυρόπον όμορφον κορτσόπον] και ο πατριώτης μου ο Μπέζας [ βασιλικός θα γίνω].

Μια μέρα αυτός ο κόπανος ο λοχίας μας άκουγε και ήρθε να δώσει μια παραγγελιά στον Κανέλλο, μα ο Κανέλλος δεν την έπαιξε. Και τι κάνει το κωλόπαιδο, του σπάει το βιολί έγινε ένας χαμός εκεί.   Όταν πήρα σαρανταοκτάωρη και ήρθα στην Αθήνα το έφτιαξα. 

Πέρασε λίγος καιρός και μαθαίνουμε ένα βράδυ ότι ο Κανέλλος τον έκανε τόπι τον λοχία εκεί στο σκοτάδι δίπλα στο όρχω και άντε τώρα να βρεις ποιος τον χτύπησε, αυτός είπε ότι έπεσε.   

Θυμάμαι κάτι που είναι για γέλια και για κλάματα. Δύο Λαρισαίοι ο ένας αρχιλοχίας τεχνικός ώρχου φωνάζει ο φαντάρος ο πατριώτης του με την ντοπιολαλιά του

-“κυρ αρχιλοχία κυρ αρχιλοχία του μπουζί !!

-Τι έγινε ρε του ΄μπουζί

-Έπεσε μες στου κάρτερ, (φαντάσου πόσο ιδέα είχε από αυτοκίνητο)

-Γρήγορα ρε να του βγάλτει.

Τελείωσε η βασική εκπαίδευση και πήγαμε στις μονάδες μας, κάνα γράμμα άλλαζα με τον Καννέλο την σειρούλα μου. Τελείωσε η θητεία μας και πήραμε και μια γεύση από επιστράτευση τρεις μήνες Μπιζανομάχος να φυλάω τα απίδια στο Μπιζάνι.

Τι έγινε ο Κανέλλος!! Πέρασε κάμποσος καιρός, μια Κυριακή περνώντας από το Κεφαλάρι του Άργους ακούω κάτι κλαπατσίγκανα να λαλάνε. Καθόμαστε και τι να δώ ο Κανέλλος με την βιόλα του έτσι του έλεγα, γλεντήσαμε και φεύγοντας δώσαμε τον λόγο να μην χαθούμε. Προ καιρού μια μέρα σηκώνω το τηλέφωνο ναι ήταν ο Κανέλλος, αφού τα είπαμε του λέω μόλις ξεμπερδέψουμε με την πανδημία θα καλέσουμε την Β’ Διμοιρία στην εκατό σειρά όσοι παραμείναμε να κάνουμε ένα τρικούβερτο γλέντι και να θυμηθούμε τα παλιά.

Γιώργος Γιαννάκης

Απόδημος Κραψίτης

Τα γίδια του Θανάση | Η ζωή στα βουνά

Συνεχίζουμε το οδοιπορικό μας. Καταγράφουμε την καθημερινότητα των λιγοστών κτηνοτρόφων της ελληνικής υπαίθρου. Η ορεινή κτηνοτροφία ανέθρεψε γενιές και γενιές και σήμερα εξαφανίζεται. Η ανάγκη για βιωσιμότητα της ορεινής πατρίδας και η υποστήριξη των νέων που επιθυμούν να μείνουν πίσω για να ασχοληθούν με την πατροπαράδοτη Ελλάδα είναι απαραίτητη όσο ποτέ.

Στη Συκιά Εμπεσού Αιτωλοακαρνανίας, συναντήσαμε τον Θανάση, κτηνοτρόφο από γενιά σε γενιά, ο οποίος μας μιλά για το επάγγελμά του, καθώς και τους προβληματισμούς του για την ερημοποίηση της υπαίθρου και την ανάγκη υποστήριξης της παραδοσιακής ορεινής κτηνοτροφίας.

Βίντεο: Ανδρέας Κουτσοθανάσης

Ταυτοποιήθηκαν 3 άτομα για διαρρήξεις οχημάτων σε παραλίες της Θεσπρωτίας

Εξιχνιάσθηκαν 3 περιπτώσεις, με την αξία των κλοπιμαίων να ξεπερνά τις 5.000 ευρώ

Ταυτοποιήθηκαν ύστερα από έρευνα της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Ηγουμενίτσας δύο ημεδαποί και αλλοδαπός, σε βάρος των οποίων σχηματίστηκε δικογραφία για διακεκριμένες κλοπές.

Ειδικότερα, όπως προέκυψε, πρωινές και μεσημβρινές ώρες της 22/06/2024, οι κατηγορούμενοι διέρρηξαν τρία αυτοκίνητα, που ήταν σταθμευμένα σε διαφορετικές παραλίες της Θεσπρωτίας.

Από τα παραπάνω αυτοκίνητα αφαίρεσαν συνολικά 615 ευρώ σε μετρητά, τιμαλφή αξίας 4.000 ευρώ και τραπεζικές κάρτες, με τις οποίες προέβησαν στην ανάληψη 500 ευρώ από ΑΤΜ.

Η σχηματισθείσα δικογραφία θα υποβληθεί στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσπρωτίας.

3ο Παμπωγωνησιακό αντάμωμα

 

Οικουμενικός Πατριάρχης: Δίκαιο το αίτημα για ένταξη της Νικόπολης στην UNESCO

Ο Όμιλος για την UNESCO Πρέβεζας, στην προσπάθειά του για την ανάδειξη της αρχαίας Νικόπολης, εργάζεται από το έτος 2003 για την ένταξη του αρχαιολογικού χώρου της Νικόπολης στον κατάλογο των μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.

Στο δίκαιο αυτό αίτημα, για την πόλη της Πρέβεζας, εξέφρασε τη στήριξή του ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαίος, κατά την διάρκεια της ομιλίας του, στο αρχαίο θέατρο της Νικόπολης,αλλά και κατά την διάρκεια της επίσκεψης που είχε προηγηθεί στον αρχαιολογικό χώρο,στο πλαίσιο της διήμερης περιοδείας του στην Πρέβεζα, στις 27 και 28 Ιουνίου 2024.

Μετά και από την πρόσφατη Πατριαρχική στήριξη στο αίτημα, ελπίζουμε το Υπουργείο Πολιτισμού να ολοκληρώσει σύντομα τις διαδικασίες για την υποβολή του φακέλου υποψηφιότητας του αρχαιολογικού χώρου της Νικόπολης έτσι ώστε να προχωρήσει η ένταξη του στον κατάλογο των Παγκοσμίως Προστατευόμενων Μνημείων Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.

Η Νικόπολη ο μεγαλύτερος αρχαιολογικός χώρος σε έκταση στην Ελλάδα δικαιούται την αναγνώριση και αξιοποίηση που αξίζει.

Επιστολή ηλικιωμένης γυναίκας κλεισμένης σε γηροκομείο.

"Αυτό το γράμμα αντιπροσωπεύει την ισορροπία της ζωής μου.

Είμαι 82, με 4 παιδιά, 11 εγγόνια, 2 δισέγγονα και ένα δωμάτιο 12 τετραγωνικών.

Δεν έχω σπίτι πια και ούτε καν αγαπημένα μου πράγματα, αλλά έχω κάποιον που καθαρίζει το δωμάτιό μου, ετοιμάζει το φαγητό μου στρώνει το κρεβάτι μου, και ελέγχει την αρτηριακή μου πίεση.

Δεν έχω πια το γέλιο των εγγονιών μου, δεν μπορώ να τα βλέπω να μεγαλώνουν, να αγκαλιάζονται και να τσακώνονται, να έρχονται να με δουν κάθε 15 μέρες η κάθε εβδομάδα , έστω κάθε μήνα.

Δεν φτιάχνω κουλουράκια ή γεμιστά αυγά πια ούτε κιμά ρολά ή σταυροβελονιά. Έχω ακόμα χόμπι να κάνω και το sudoku με διασκεδάζει λίγο

′′ Δεν ξέρω πόσος καιρός θα μου μείνει, αλλά πρέπει να συνηθίσω αυτή τη μοναξιά, βοηθάω σε ότι μπορώ εκείνους που είναι χειρότερα από μένα, αν και δεν θέλω να δένομαι πολύ …

Λένε ότι η ζωή γίνεται όλο και μεγαλύτερη. Τι σημασία έχει..!; Όταν είμαι μόνη μπορώ να κοιτάξω τις φωτογραφίες της οικογένειάς μου και κάποιες αναμνήσεις που έφερα από το σπίτι. Και αυτό είναι το μόνο που έχω.

Ελπίζω οι επόμενες γενιές να καταλάβουν ότι η οικογένεια χτίζεται για να έχει μέλλον (με παιδιά) που θα ανταποδώσουν στους γονείς τους τον χρόνο που έδωσαν για να τα μεγαλώσουν.

Κλεισμένη σε γηροκομείο: ”Αυτό το γράμμα αντιπροσωπεύει την ισορροπία της ζωής μου.”

https://www.fumara.gr/

Πανηγύρια για ------- τα πανηγύρια

Γράφει ο Γιώργος Γιαννάκης

 Τώρα που ξεκάμπησε το καλοκαιράκι αρχίζουν τα πανηγύρια στα χωριά αλλά και στις πόλεις.        

Πάντως μην περιμένουμε όπως παλιά την παραγκελιά το διπλοκάγκελο [ την παπαδιά στα ποτήρια για] τον μερακλή με τον[ Οσμαντάκα ] την κομπανία με την παραδοσιακή ορχήστρα, τα καζάνια να βράζουν την πρατίνα με το ρύζι και τα προξενιά να αναπιάνωντε. Πάνε αυτά που ξέραμε εμείς οι παλαιότεροι και νοσταλγούμε. 

Τώρα έρχεται η ζυγιά με κάτι όργανα σαν ψησταριές και κάτι μεγάφωνα που σου παίρνουν τα αυτιά ΄και άσε κάτι τραγούδια ακαταλαβίστικα χωρίς ίχνος νόημα και η νεολαία να λικνίζεται σε κάτι σκοπούς που μακάρι να ήταν ζουλού. Και η φίρμα απο την πίστα να μας φτιάχνει το κέφι και το ουίσκι κερασμένο απο τους καψούρηδες [το πάρε το σκάνια και άντε στο καλό] και αφού πέσει πολύ καψούρα λέει το ;aλλο άσμα ασμάτων [μείνε μαζί μου έγκυος είμαι πολύ φερέγγυος ] και το άλλο σε [σφάλμα έπεσες καρδιά μου ]

Ναι φίλοι μου και αυτά είναι λίγα που γράφω.  Από την Νεάπολη Λακωνίας που έτυχα σε ένα πανηγύρι μέχρι το Σουφλί που κάποτε πήγα, αυτούς τους ρυθμούς ακούνε και χορέυουνε.  Δεν λέω και στην δικιά μας εποχή ήταν εκείνα τα Ινδικά της Ναρκίς μεταγλωτισμένα και τραγουδισμένα από την μεγάλη φωνή της Βούλας Πάλλα, αλλά τουλάχιστον άκουγες ποιότητα και στη δεκαετία του εβδομήντα μπορεί κάποιες λαϊκές τραγουδίστριες τόλμησαν και ερμήνευσαν σε διασκευές μερικά δημοτικά τραγούδια με την έξοχη Χαρούλα Αλεξίου και την αθάνατη φωνή της Γιώτα Λύδια.   

Εδώ μια φορά έτυχα σε πανηγύρι στον Μοριά και με κοίταγε η κομπανία παράξενα που παρήγγειλα ένα τοπικό τους σκοπό να χορέψω 

Κάποτε σε ένα καφενείο εκεί στην Ομόνοια που αράζαν πολλοί μουσικοί, μαζί και ένας μεγάλος από τα μέρη μας μεταξύ ούζου και τσιγάρου του λέω τα εξής: καλά εσύ με ΄τέτοια φωνή να τραγουδάς νοθευμένους αμανέδες ενώ αν δεν το σκάρτευες θα ήσουνα δεύτερος Ξυλούρης Και τι μου απαντά. 

-Ναι να πέθαινα της πείνας αφού ο κόσμος τέτοια ακούει και χορεύει, Γιώργη πάψε να είσαι ρομαντικός η εποχή της Τζαβέλαινας πέρασε. Δεν ξέρω μπορεί να είχε και δίκιο, κατάλαβα του λέω μην συνεχίσεις "εμείς ζούμε για την παράδοση και εσείς απο την την παράδοση".    Κάποτε ρώτησα τον Μπάρμπα Μήτσο έναν γέρο θυμόσοφο για την έννοια του γνήσιου δημοτικού τραγουδιού και τι μου απάντησε. Γάκο αν δεν έχεις φάει μπομπότα και δεν έχεις αρμέξει γίδια πως θα ακούσεις αυτά τα τραγούδια. Εγώ ευτυχώς έχω σε κάτι δίσκους τους Χαλκιάδες, τον Καρακώστα και τον Βάιο Μαλλιάρα και ακούω. Μπορεί να είναι και έτσι αλλά τώρα μπάρπα που έχω τα ακουστικά στα αυτιά άσε με να απολαύσω [το αρχοντόπουλο ]

Γιώργος Γιαννάκης

Απόδημος Κραψίτης

Εντοπίστηκε νεκρός 68χρονος βοσκός

 

Τραγωδία σημειώθηκε την Δευτέρα σε περιοχή της Κατερίνης, όπου ένας 68χρονος βοσκός εντοπίστηκε νεκρός σε αγροτική περιοχή αργά το απόγευμα.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Thestival.gr, το θρίλερ για τον εντοπισμό του άνδρα ξεκίνησε νωρίς το μεσημέρι της Δευτέρας, όταν ο 68χρονος τηλεφώνησε στον αδερφό του γύρω στις 13:00 και του δήλωσε πως αισθάνθηκε αδιαθεσία και ενώ βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή Παλαιό Κεραμίδι.

Ο αδερφός του επιχείρησε να τον εντοπίσει, δίχως όμως αποτέλεσμα, ενώ στη συνέχεια ενημέρωσε την Ελληνική Αστυνομία.

Άμεσα στο σημείο μετέβησαν αστυνομικοί από το Αστυνομικό Τμήμα Κατερίνης και την Υποδιεύθυνση Ασφάλειας Κατερίνης, ενώ στις έρευνες της ΕΛΑΣ για τον εντοπισμό του συνέδραμαν και 12 πυροσβέστες.

Τελικά γύρω στις 8 το απόγευμα ο άνδρας εντοπίστηκε νεκρός σε χωράφι στο Παλαιό Κεραμίδι. Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία που έχουν στα χέρια τους οι αρχές, δεν διαφαίνεται εγκληματική ενέργεια σε βάρος του 68χρονου.

Φως στα αίτια του θανάτου του 68χρονου θα ρίξει η ιατροδικαστική εξέταση της σορού ενώ προανάκριση για την υπόθεση διενεργεί το Αστυνομικό Τμήμα Κατερίνης.

https://agronewsbomb.gr/

Εκδηλώσεις Μνήμης για τα 81 χρόνια από το Ολοκαύτωμα του Κεφαλόβρυσου Πωγωνίου

 ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Σας προσκαλούμε

την Τετάρτη 10 Ιουλίου 2024

να τιμήσετε με την παρουσία σας

τον επίσημο εορτασμό της επετείου

των 81 χρόνων

των καέντων και εκτελεσθέντων

κατοίκων του Κεφαλοβρύσου,

από τα Ναζιστικά στρατεύματα

κατοχής

τον Ιούλιο του 1943

Ο Δήμαρχος Ο Περιφεριάρχης Ο Πρόεδρος

Πωγωνίου Ηπείρου Π.Ε.Δ Ηπείρου

Κ. Καψάλης Α. Καχριμάνης Παν. Νταής

Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος Εκπολιτιστικού

Τ.Κ Κεφαλοβρύσου Συλλόγου Κεφαλοβρύσου

Γ. Μεντής Κ. Πότσης

Η Πρόεδρος Συλλόγου

Γυναικών Κεφαλοβρύσου

Καλ. Γραμμόζη

Σημείωση:

Δηλώσεις συμμετοχής για κατάθεση στεφάνου στο Δήμο Πωγωνίου,

στο τηλέφωνο 26573 60410

Δηλώσεις συμμετοχής για τον αγώνα δρόμου στο τηλ. 6972554814

κ. Κώστας Πότσης

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

08:00 π.μ. Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Αγίου

Κωνσταvτίνου και Ελένης Κεφαλοβρύσου.

08:30 π.μ. Αγώνας δρόμου 5 χιλ. «Δρόμος Μνήμης».

10:30 π.μ. Επιμνημόσυνη Δέηση.

Προσκλητήριο νεκρών στο Ηρώο Πεσόντων.

Κατάθεση στεφάνων.

11:00 π.μ. Χαιρετισμοί από το Δήμαρχο Πωγωνίου,

τον Περιφερειάρχη Ηπείρου και τον Πρόεδρο

της Τ.Κ. Κεφαλοβρύσου.

11:10 π.μ. Ομιλία από τον Διδάκτωρ του Παν/μίου Ιωαννίνων

κ. Χαράλαμπο Σπ. Φούκη

με θέμα: "Παρακαταθήκη η μαρτυρική θυσία

των προγόνων μας"

11:30 π.μ. Βράβευση νικητών αγώνα «Δρόμος Μνήμης».

ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΕΔΗΛΩΣΗ

Σάββατο 6 Ιουλίου (Κεντρική Πλατεία)

7:30 μ.μ. Ανοιχτός διάλογος με θέμα "Το Κεφαλόβρυσο θυμάται"

Προβολή ταινίας "Το μπαλκόνι - Μνήμες κατοχής"