Εκκένωση νησιών με λίγους κατοίκους, ζήτησε η τρόικα!

Την εκκένωση όλων των ελληνικών νησιών που έχουν έως 150 κατοίκους ζήτησε η τρόικα από την Ελληνική κυβέρνηση

Το επιχείρημα των τροϊκανών ήταν ότι επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό.

Την αποκάλυψη αυτή έκανε ο υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου, Κωστής Μουσουρούλης μιλώντας στη Ναυτιλιακή Λέσχη του Πειραιά την Κυριακή το μεσημέρι ενώπιον των εκπροσώπων της Ελληνικής ναυτιλιακής βιομηχανίας, αφήνοντας άφωνους τους πάντες.

«Σε συνάντηση που είχα με εκπροσώπους της τρόικα ως υπουργός, μου ζήτησαν να εκκενώσουμε τα Ελληνικά νησιά που έχουν μέχρι 150 κατοίκους γιατί επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό» είπε ο υπουργός: «Τους απάντησα άμεσα ότι δεν είστε καλά. Δεν το διαπραγματευόμαστε».

Ο σύγχρονος ξεριζωμός που θέλει να επιβάλλει η τρόικα θα αφήσει έρημες ολόκληρες νησιωτικές περιοχές στις οποίες περιλαμβάνονται τα εξής νησιά:

Αιγαίο Πέλαγος
Γαύδος: 150 κάτοικοι
Γαϊδουρονήσι: 3 κάτοικοι
Θύμαινα: 152 κάτοικοι
Αντίψαρα: 4 κάτοικοι
Κυρα Παναγιά Αλοννήσου: 10 κάτοικοι
Περιστέρα: 5 κάτοικοι
Πιπέρι: 2 κάτοικοι

Κυκλάδες
Δήλος: 14 κάτοικοι
Μακρόνησος: 5 κάτοικοι
Κάτω Κουφονήσι: 60 κάτοικοι
Ηρακλειά: 151 κάτοικοι

Δωδεκάνησα
Ψέριμος: 130 κάτοικοι
Φαρμακονήσι: 74 κάτοικοι
Τέλενδος: 54 κάτοικοι
Αρκιοί: 54 κάτοικοι
Λέβιθα: 8 κάτοικοι
Γυαλί: 10 κάτοικοι
Σαρία: 22 κάτοικοι
Κίναρος: 2 κάτοικοι

Αργοσαρωνικός
Δοκός Ύδρας: 43 κάτοικοι

Επτάνησα
Καστός Λευκάδας: 78 κάτοικοι
Αντικύθηρα: 44 κάτοικοι
Αντίπαξοι: 64 κάτοικοι

  www.giannisserfanto.blogspot.gr

Η «χρυσή αυγή» πέθανε (;) όχι όμως ο «Χρυσαυγίτης»...

Ευτυχώς είμαστε πολλοί εμείς που απολαύσαμε με χαρά το θέαμα της αλυσοδεμένης συμμορίας και πιστέψαμε, έστω κι ως πρόσκαιρη ψευδαίσθηση, ότι τελικά τιμωρούνται όσοι καταπατούν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και το σεβασμό στον ξένο και στον άλλο. Εμείς οι «παλιολινάτσες» που ξέραμε ότι πίσω από αυτό το ναζιστικό μόρφωμα κρύβονται άνθρωποι που έχουν ορκιστεί στο νόμο του αίματος αποφασισμένοι αντί με λόγο να απαντούν με τρόμο.

Οι φάκελοι με τα χτυπήματα της 'Χρυσής Αυγής' υπάρχουν εδώ και χρόνια κι είναι γνωστοί-η περίπτωση του συμφοιτητή μου Δημήτρη Κουσουρή χρονολογείται από τη δεκαετία του 90- και αφορούν μια σειρά από ποινικά αδικήματα που στοιχειοθετούν ξεκάθαρη εγκληματική δράση (όπως επανειλημμένα είχα γράψει σε περασμένα κείμενα μου σε αυτό το blog). 

Πρόκειται για απλούς υπόλογους του ποινικού δικαίου οι οποίοι βάπτιζαν πολιτικές πράξεις τα ξεκαθαρίσματα λογαριασμών ικανοποιώντας τη δίψα του κάθε αγανακτισμένου «πολίτη» για εκδίκηση. Αυτόν τον «πολίτη/ψηφοφόρο» που από οργή έφτασε να ταυτίζεται με τον κάθε δολοφόνο έρχεται τώρα να χαϊδέψει η κυβέρνηση υποστηρίζοντας ότι εμείς δεν «αποκαλούμε νεοναζί όλους αυτούς που τους ψήφισαν αλλά τη 'Χρυσή Αυγή'. Αυτούς αποκαλούμε νεοναζί όχι τον κόσμο». 

Αυτόν τον κόσμο κάνει ακριβώς ο,τι μπορεί να τον κρατάει στην ίδια αιμοβόρα κατάσταση πότε προβάλλοντας φωτογραφίες από τις «ιερόδουλες» που μιαίνουν τα αγαθά της «οικογένειας», πότε μιλώντας για κακούς «λαθρομετανάστες», πότε δείχνοντας τον πραγματικό εχθρό προς την Αριστερά-την οποία ταυτίζει με τη 'Χρυσή Αυγή'. Κόβοντας, επομένως, το κεφάλι της «Χρυσής Αυγής» μπορεί να τρομάζουν οι ηγέτες της αλλά όχι τα φίδια που δεν σταματούν να βγαίνουν από τις φωλιές τους. 

Κι αυτό το δέρμα του φιδιού είναι βαθιά κολλημένο πάνω μας: «Πρέπει αυτό το 'δέρμα' να πέσει» όπως έγραφε σοφά κάποια άλλη ιστορική στιγμή ο Καστοριάδης «αυτό είναι το δράμα της ιστορίας της ανθρώπινης. Το 'δέρμα' αυτό πρέπει να πέσει, όπως πέφτει ένα φθαρμένο δέρμα πάνω απ'το σώμα, και να μείνουν οι άλλοι, οι οποίοι δεν έχουν αυτό το τεράστιο βάρος το ψυχολογικό και την ευθύνη, την οποία δεν είναι ικανοί να πάρουν αυτοί» («Έννοιες και Όροι του Κορνήλιου Καστοριάδη» σε επιλογή Γιώργου Ν. Πολίτη από τις εκδόσεις Βιβλιοπέλαγος). Ίσως ήρθε επομένως η ώρα να τον ακούσουμε και να δούμε πολύ βαθιά μέσα στη φωλιά που έτρεφε το φίδι της διπλανής μας πόρτας. Και πολύ φοβάμαι ότι μπορεί ήδη να είναι αργά. 

Τίνα Μανδηλαρά

www.protothema.gr

Αναλογίζονται άραγε οι 450.000 Έλληνες που ψήφισαν ''χρυσή αυγή'' τι ζημιά έκαναν;

Ο Τάσος (ΤΑΖ) Θεοδωρόπουλος παρακολουθεί τη νέα τούρκικη σαπουνόπερα αντιφασιστικού οίστρου, που σκηνοθέτησαν οι ίδιοι που δημιούργησαν την επιχείρηση της «τελικής λύσης»

Κανείς δεν μπορεί να τα βάλει με την ανθρώπινη βλακεία, αυτό είναι γνωστό. Όμως ταυτόχρονα, αυτό δεν αθωώνει τον φορέα της βλακείας από την διάπραξη εγκλημάτων. Και εν προκειμένω, όπως τουλάχιστον το βλέπω εγώ όσον αφορά την ιστορία της Χρυσής Αυγής, εγκληματίας δεν είναι (λέμε τώρα) ούτε ο Μιχαλολιάκος, ούτε ο Κασιδιάρης ούτε ο Παππάς. Εναλλακτικοί επιχειρηματίες είναι που όπως όλοι οι επιχειρηματίες του κόσμου χρησιμοποιούν τον εκβιασμό, τη βία και το φόνο για να πλουτίσουν. Επομένως στα πλαίσια του καπιταλισμού και της νεοναζιστικής του ελληνικής έκφρασης σε όλα τα κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά επίπεδα, είναι απολύτως νόμιμοι.

Ο πραγματικός εγκληματίας είναι ο νοικοκυρούλης που τους ψήφισε. Αυτός έδωσε τη συγκατάθεση του για τον φόνο του Φύσσα. Αυτός νομιμοποίησε τη Χρυσή Αυγή και συνυπέγραψε μία από τις πιο μαύρες ιστορίες του κοινοβουλευτισμού σε αυτή τη χώρα. Κι αυτός πρέπει να οδηγηθεί στο εδώλιο. Έχω γραμμένη εκεί που δεν πιάνει μελάνι την όποια του μετάνοια και τα ποσοστά των δημοσκοπήσεων που υποτίθεται πως την αποδεικνύουν. Και την έχω γραμμένη γιατί γνωρίζω πως δεν υφίσταται. Κάποιος που δεν έχει συνείδηση, δεν διαθέτει μετάνοια. Μασκάρει τον καιροσκοπισμό του ως τέτοιο, μόνο και μόνο για να γλυτώσει το ξύλο. 450.000 Έλληνες που ζούνε ανάμεσα μας. 450.000 εγκληματίες και συνεργοί του φασισμού. 450.000 συμπολίτες που στην κατοχή θα ήταν με το καλημέρα δοσίλογοι, μαυροσκούφηδες και γερολαδάδες. 450.000 άνθρωποι που έχουν δυστυχώς (είναι ένα από τα μειονεκτήματα της δημοκρατίας αυτό) το δικαίωμα ψήφου και θα το χρησιμοποιήσουν στις επόμενες εκλογές, προσκολλούμενοι σε όποιον τους τάξει λουκουμάδες.

450.000 τους οποίους εννοείται πως κρυφοκοιτάζει με λάγνο ερωτικό βλέμμα ο Σαμαράς. Η νεοφιλελεύθερη μορφή του Ρομπέν των Δασών σε συνδυασμό με το εκτόπισμα των Στρουμφ. Ο άνθρωπος που διατηρεί ακροδεξιά φασιστικά στοιχεία σαν συμβούλους του (βλ. Φαήλος Κρανιδιώτης) και που πρόκειται να περάσει στην ιστορία σαν ο τολμηρός που πάταξε τον νεοναζισμό. Τόσο γελοία είναι η επίσημη νεοελληνική ιστορία κι αρκεί να ρίξεις μια ματιά στο πως διδάσκετε στα σχολικά εγχειρίδια για να πειστείς. Τόσο γελοίοι είμαστε όλοι μας. Καταναλώνοντας μια προκατασκευασμένη πραγματικότητα της οποίας η αναληθοφάνεια ξεπερνάει ακόμα και τις τούρκικες σαπουνόπερες.

Μια θρυλική τρομοκρατική οργάνωση, με δράση δεκαετιών, εξολοθρεύτηκε μέσα σε μία εβδομάδα επειδή ένας εκρηκτικός μηχανισμός έσκασε στα χέρια ενός πρωτοπαλλήκαρου της, του Σάββα Ξηρού. Ο οποίος χρίστηκε αυτόματα ο πρώτος επαναστατικός τρομοκράτης Mr Bean. Kαι ένα κοινοβουλευτικό κόμμα με γνωστή εγκληματική δράση δεκαετιών, και ηγέτη έναν άνθρωπο που ντοκουμέντα τον δείχνουν στο μισθολόγιο της ΚΥΠ, προκύπτει με διαδικασίες αστραπής παράνομο μετά από μια σφαγή ενός ανθρώπου με αντιφασιστική δράση. Συγγνώμη κουκλίτσες μου αν σας φαίνεται ότι συνωμοσιολογώ, αλλά καμία εγκληματική οργάνωση, με τέτοια αυστηρή δομή και μυστικοπάθεια, δε θα επέτρεπε να συμβεί κάτι τέτοιο, με καταγεγραμμένες τηλεφωνικές συνομιλίες και διάφορα άλλα ειδικά εφέ.

Και δε θα το επέτρεπε γιατί ο Μιχαλολιάκος και τα παλληκάρια του, δεν είναι βλάκες. Επικίνδυνοι και ψυχοπαθείς ναι, βλάκες όχι για να μην υπολογίσουν τις συνέπειες αμέσως μετά από αυτό. Εκτός κι αν ήταν άλλη η αρχική συμφωνία τους με την άρχουσα τάξη που τους δημιούργησε και κάτι στράβωσε στην πορεία.

Ή εκτός κι αν έφτασε η ώρα της διάλυσης της Χρυσής Αυγής προκειμένου να ανοίξει χώρος για τη δημιουργία άλλων νεοναζιστικών μορφωμάτων με άλλο όνομα.

Ή επίσης εκτός, κι αν αυτοί που τους δημιούργησαν για να σπείρουν το φόβο και μέσα από το φόβο να ελέγχουν το λαό, δεν περίμεναν ότι η βλακεία του νεοέλληνα θα ήταν τέτοια που θα τους έδινε διψήφια ποσοστά στις δημοσκοπήσεις και τρόμαξαν. Τι πιο λογικό για ένα κυβερνών κόμμα με ακροδεξιά στοιχεία, όπως η Ν.Δ. που δεν μπορεί μόνο του να πετύχει πλειοψηφία, από το να λιγουρευτεί 450.000 επιπλέον ψήφους; Και να δώσει (υποθέσεις κάνω) το πράσινο φως στα συστημικά ΜΜΕ, να αποκαλύψουν το πραγματικό ποιόν των ηγετών της Χρυσής Αυγής, μέσα από ντοκουμέντα που εδώ και χρόνια έχουν στη διάθεσή τους; Και τα ΜΜΕ και η Ελληνική Αστυνομία. Και που για ευνόητους λόγους ποτέ μέχρι τώρα δεν τα έβγαλαν στη φόρα.

Αυτά που παρακολουθείς έκπληκτος στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων, δεν είναι παρά μία αντίστροφη προπαγάνδα. Αληθινά στοιχεία είναι, μόνο που είναι εδώ και χρόνια γνωστά. Το γιατί βγαίνουν τώρα στο φως, ας το σκεφτείς μόνος σου. Το τι ευθύνη έχεις σε αυτό, είσαι ανίκανος να το σκεφτείς ούτως ή άλλως ελληναρά μου αλλά γι αυτό είμαστε εμείς εδώ για σένα, για να στο θυμίσουμε μπας και κρυφτείς στα ανήλιαγα λαγούμια που ανήκεις και σταματήσεις να μολύνεις την ατμόσφαιρα (πολύ αισιόδοξο σενάριο αυτό). Είτε τους ψήφισες και ανήκεις σε αυτούς τους 450.000 χιλιάδες, είτε απλά τους ανέχτηκες φοβισμένος μην χάσεις την ευζωία των 500 ευρώ βασικού μισθού στο δυαράκι με τα πεινασμένα, βρώμικα και αμόρφωτα παιδιά σου.

Ούτως ή άλλως, όλο αυτό το πανηγυράκι των συλλήψεων, δεν είναι δικιά μας γιορτή. Για σένα στήθηκε, εσένα χαμουρεύει και τα δικά σου ενοχικά μαλακώνει. Για να μπορείς περήφανος να πεις «νικήθηκε ο φασισμός» που εσύ εξέθρεψες.

Να πεις «συγγνώμη έκανα λάθος» και να σε δεχτούν στοργικά τα κόμματα που έχασαν την ψήφο σου, με ένα συγχωροχάρτι τύπου Πάπας του Βατικανό. Για τη λιπαρή διαιώνιση του είδους σου έγινε και την ύπαρξη σου δικαιώνει. Αυτή που θεριεύει πάνω στο θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων καθημερινά στον πλανήτη. Εργατών σε σκλαβοπάζαρα της Κίνας για την Apple, ανήλικων που μπορείς να πηδήξεις και να σκοτώσεις αν σε φτιάχνει σεξουαλικά, στην Ταϊλάνδη, μεταναστών σε στρατόπεδα συγκέντρωσης της χολέρας στην Ελλάδα.

Τι κρίμα που δεν πιστεύω σε μία μετά θάνατον ζωή. Θα ήταν μια ανακούφιση να ξέρω πως αιώνια θα υποφέρεις για τα εγκλήματα σου κατά της ανθρωπότητας. Δεν παύει να μου προκαλεί όμως απορία: Εσύ καλέ μου χριστιανέ ελληνορθόδοξε, που πιστεύεις στον Θεό, πως διαπράττεις καθημερινά τόσους φόνους, χωρίς να φοβάσαι αν θα καείς στην κόλαση; Εκτός κι αν είσαι τόσο εξοικειωμένος με την κόλαση, από τη γήινη υπόσταση σου, που δεν σου κάνει πλέον καμία εντύπωση. Ούτως ή άλλως, όπως λένε και οι Γραφές, σε έπλασε «καθ' εικόνα και ομοίωση» Toυ.

του Τάσου Θεοδωρόπουλου

  www.iefimerida.gr

Τι σημαίνει το «λουκέτο» στις ΗΠΑ. Γιατί συνέβη. 'Εχει γίνει συνολικά 17 φορές.

«Λόγω λουκέτου της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, όλα τα εθνικά πάρκα είναι κλειστά» γράφει η ανακοίνωση που τοποθετεί ο αστυνομικός, εμποδίζοντας την πρόσβαση του κοινού στο μνημείο Λίνκολν στην Ουάσινγκτον.

Τι είναι το περιβόητο «shut-down», η μερική αναστολή της λειτουργίας ομοσπονδιακών υπηρεσιών που προκλήθηκε από την αδυναμία του Κονγκρέσου να καταλήξει σε συμφωνία για τον προϋπολογισμό; Γιατί συνέβη και ποιοι επηρεάζονται από αυτό;

Γιατί συνέβη;

Το πολιτικό αδιέξοδο κατέβασε τα ρολά. Το οικονομικό έτος στις ΗΠΑ έληξε στις 30 Σεπτεμβρίου και τα μέλη του Κογκρέσου (Βουλή των Αντιπροσώπων και Γερουσία) θα έπρεπε να έχουν συμφωνήσει για τον προϋπολογισμό του οικονομικού έτους 2013-2014, κάτι που δεν συνέβη, μέχρι χθες τα μεσάνυχτα που έληγε η προθεσμία. Αυτό μεταφράζεται σε διακοπή χρηματοδότησης για υπηρεσίες που δεν κρίνονται θεμελιώδεις για την λειτουργία του κράτους.

Γιατί δεν υπήρξε συμφωνία;

Σύμφωνα με το Σύνταγμα των ΗΠΑ, ο πρόεδρος δεν μπορεί μονομερώς να νομοθετεί. Στην Βουλή των Αντιπροσώπων κυρίαρχη δύναμη είναι το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, το οποίο αντιτίθεται στην μεταρρύθμιση του τομέα της υγείας που προωθεί ο Ομπάμα, γνωστή και ως Obamacare.

Οι Ρεπουμπλικάνοι θέλησαν να χρησιμοποιήσουν τον προϋπολογισμό ως μέσο πίεσης για να προωθήσουν τις αλλαγές που εκείνοι επιθυμούσαν για το Obamacare. Η Γερουσία στην οποία κυρίαρχοι είναι οι Δημοκρατικοί, δηλαδή το κόμμα του Ομπάμα, προέβαλε αντίσταση. Έτσι οδηγηθήκαμε στο σημερινό αδιέξοδο, για το οποίο- ως είθισται- κάθε πλευρά ρίχνει το φταίξιμο στην άλλη.

Το λουκέτο σημαίνει ότι παραλύει η κυβέρνηση στο σύνολό της;

Όχι, δεν πρόκειται για το όνειρο των αναρχικών, επισημαίνει με χιούμορ η Guardian. Απαραίτητες υπηρεσίες, όπως η κοινωνική ασφάλιση και ο στρατός, θα συνεχίσουν να λειτουργούν κανονικά και το προσωπικό θα πληρώνεται βάσει κατεπείγοντος νόμου που υπέγραψε το βράδυ της Δευτέρας, ο Ομπάμα.

Ωστόσο, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, από το προσωπικό του Πενταγώνου μέχρι τους εργαζόμενους στα εθνικά πάρκα, θα υποχρεωθούν να πάρουν άδεια άνευ αποδοχών. Δεν αποκλείεται ακόμη και υπάλληλοι του Λευκού Οίκου, να αναγκαστούν να μείνουν σπίτια τους, σημειώνει το BBC.

Τι γίνεται τώρα;

Οι πολιτικοί θα συναντηθούν ξανά στην Ουάσινγκτον, την Τρίτη. Χθες, πριν την λήξη της κρίσιμης συνεδρίας, η βουλή πρότεινε μια διμερή επιτροπή για να εξετάσει τον τρόπο άρσης του αδιεξόδου. Η Γερουσία αναμένεται να απορρίψει αυτή την πρόταση, εμμένοντας στην θέση ότι δεν μπορούν να γίνουν «εκπτώσεις» στην μεταρρύθμιση Obamacare που αποτέλεσε και την θρυαλλίδα για την κρίση.

Οι ομοσπονδιακοί υπάλληλοι θα παραμείνουν απλήρωτοι (υποχρεωτική άδεια άνευ αποδοχών), μέχρι να υπάρξει συμφωνία στον προϋπολογισμό. Ένα σενάριο είναι η εκπόνηση ενός ειδικού χρηματοδοτικού πλάνου για να αποφευχθεί το «κενό». Αυτή η επιλογή ωστόσο δεν ικανοποιεί τον Ομπάμα, καθώς ο Πρόεδρος φαίνεται να θεωρεί ότι έτσι, απλώς «διασφαλίζεται» η επανάληψη της διαμάχης, σε μερικές εβδομάδες.

Πόσο μεγάλη είναι η ζημιά που θα προκληθεί;

Θα επηρεαστεί η αγοραστική δύναμη των πολιτών και η δυνατότητα εκπλήρωσης των υποχρεώσεών τους (π.χ. δάνεια, πιστωτικές κάρτες).

Το CNN αναφέρει ότι 800.000 ομοσπονδιακοί υπάλληλοι (από σύνολο σχεδόν 2,1 εκατ. υπαλλήλων σε ομοσπονδιακό επίπεδο) δεν θα πληρώνονται (υποχρεωτική άδεια άνευ αποδοχών και χωρίς εγγύηση ότι θα πληρωθούν αναδρομικά).

Περίπου 1 δισ. δολάρια υπολογίζεται, σύμφωνα με το αμερικανικό δίκυτο, το εβδομαδιαίο κόστος για την αμερικανική οικονομία.

Αναλυτές της IHS Global Insight εκτιμούν ότι το...μερικό λουκέτο θα στερεί 300 εκατομμύρια δολάρια ημερησίως από την οικονομία των ΗΠΑ.

Ο οίκος αξιολόγησης Moody's υποστηρίζει ότι αν τα ρολά παραμείνουν κατεβασμένα για 2 εβδομάδες, το αμερικανικό ΑΕΠ θα μειωθεί κατά 0,3%, ενώ αν η περίοδος παραταθεί για έναν ολόκληρο μήνα, τότε θα «αφαιρεθεί» 1,4%.

Το βασικό ζητούμενο είναι πόσο θα διαρκέσει η παρούσα φάση. Η Guardian, επικαλείται επενδυτές που δεν θεωρούν ότι η διάρκεια θα είναι μεγάλη. Όσο όμως πλησιάζει η 17η Οκτωβρίου (δείτε παρακάτω για το όριο δανεισμού) η νευρικότητα αναμένεται να αυξηθεί. 

Πότε συνέβη αυτό για τελευταία φορά;

Είναι η πρώτη φορά που κατεβαίνουν ρολά, από τα μέσα Δεκεμβρίου του 1995, όταν ο τότε Πρόεδρος, Μπιλ Κλίντον και το Κονγκρέσο δεν κατάφεραν να καταλήξουν σε συμφωνία για την χρηματοδότηση των ομοσπονδιακών υπηρεσιών. Τότε, το λουκέτο διήρκεσε συνολικά 28 ημέρες.

Την δεκαετία του 1980, το να κατεβάζει ρολά η κυβέρνηση ήταν κάτι που συνέβαινε πιο συχνά, με διάρκεια λίγων ημερών κάθε φορά. Συνολικά η ομοσπονδιακή κυβέρνηση, έχει κατεβάσει ρολά 17 φορές.

Το όριο δανεισμού

Αξίζει να σημειωθεί πως η κόντρα για τον προϋπολογισμό είναι διαφορετική από την άλλη, μεγάλη κόντρα για το «ταβάνι του χρέους», το οποίο, όπως έχουν σήμερα τα πράγματα, βρίσκεται στα 16,7 τρισ. δολ.

Ωστόσο, σύμφωνα με όσα δήλωσε ο ίδιος ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών Τζακ Λιου, η χώρα αναμένεται να έχει «προσκρούσει» στο συγκεκριμένο ταβάνι έως τις 17 Οκτωβρίου, όπερ σημαίνει πως Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικάνοι θα χρειαστεί να συμφωνήσουν σε ένα νέο, ακόμη υψηλότερο όριο δανεισμού, πράγμα ωστόσο για το οποίο έχουν συγκρουστεί εντονότατα στο κοντινό παρελθόν.

Εάν δεν τα καταφέρουν, η χώρα θα πάψει να μπορεί να εξυπηρετεί τις υποχρεώσεις της οδεύοντας προς τη χρεοκοπία. Υπενθυμίζεται πως περίπου το ίδιο «έργο» είχε διαδραματιστεί και το καλοκαίρι του 2011. Τότε οι Δημοκρατικοί και οι Ρεπουμπλικάνοι είχαν καταφέρει την ύστατη στιγμή (και μετά την υποβάθμιση της αμερικανικής οικονομίας από τη Standard & Poor's) σε μια συμφωνία να ανεβάσουν το όριο δανεισμού των ΗΠΑ από τα 14,3 τρισ. δολ. στα 16,4 τρισ. δολ.

Στις ΗΠΑ, αντίθετα με άλλες ανεπτυγμένες χώρες, είναι το νομοθετικό σώμα και όχι το εκτελεστικό (δηλαδή ο Πρόεδρος) εκείνο που ορίζει τι ποσό μπορεί να δανειστεί η κυβέρνηση.

Στο παρελθόν το όριο δανεισμού έχει αυξηθεί χωρίς δραματικές συγκρούσεις. Είναι ενδεικτικό, όπως επισημαίνει το BBC, ότι από το 1960 έχει αυξηθεί 78 φορές.

Ωστόσο, την τελευταία τριετία, το όριο έχει χρησιμοποιηθεί ως διαπραγματευτικό χαρτί για τους Ρεπουμπλικάνους.

Το πιο ανησυχητικό σενάριο για πολλούς αναλυτές θα ήταν να μην έχει επιλυθεί η παρούσα κρίση έως τις 17 Οκτωβρίου και να συμπέσει με την άλλη μεγάλη μάχη για το χρέος.

• Όπως έγινε γνωστό, σήμερα, στις 19.25 (ώρα Ελλάδος) ο πρόεδρος Ομπάμα, θα απευθύνει διάγγελμα από τον Λευκό Οίκο, προς τον αμερικανικό λαό.

www.Guardian.com

Η Ελλάδα είναι η χειρότερη χώρα στην Ευρώπη για να περάσει κανείς τα γηρατειά του

Πού συμφέρει κανείς να γερνάει και πού όχι; Σύμφωνα με μια νέα έρευνα για τις συνθήκες γήρανσης διεθνώς, σίγουρα δεν είναι ίδιες όλες οι χώρες του πλανήτη για έναν ηλικιωμένο και συνταξιούχο. Η Ελλάδα βρίσκεται στην 58η θέση της παγκόσμιας κατάταξης του Δείκτη Global AgeWatch, χαμηλότερα από την Αλβανία (39η), την Κύπρο (57η) και τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες πλην της Πολωνίας (62η). Ο Δείκτης δόθηκε στη δημοσιότητα με αφορμή τη σημερινή Διεθνή Ημέρα Ηλικιωμένων του ΟΗΕ.

Οπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, για μια ακόμη φορά οι Σκανδιναβοί κυριαρχούν σε μια παγκόσμια κατάταξη. Καλύτερη χώρα για τους ηλικιωμένους ανακηρύχθηκε η Σουηδία, ενώ την πρώτη πεντάδα κατά σειρά συμπληρώνουν η Νορβηγία, η Γερμανία, η Ολλανδία και ο Καναδάς, με τις ΗΠΑ να βρίσκονται στην 8η θέση. 

Στον αντίποδα, στην τελευταία θέση του καταλόγου της Global AgeWatch βρίσκεται το Αφγανιστάν (91η θέση), ενώ η γειτονική Τουρκία είναι 70ή. Σε υψηλότερη θέση από την Ελλάδα εμφανίζονται χώρες όπως η Ουρουγουάη, η Κόστα Ρίκα, ο Ισημερινός, η Σρι Λάνκα, η Γεωργία, οι Φλιππίνες, το Τατζικιστάν και η Κολομβία.

Ο Δείκτης, που συντάσσεται από τη διεθνή οργάνωση υπέρ των δικαιωμάτων των ηλικιωμένων HelpAge International με τη βοήθεια του ΟΗΕ, λαμβάνει υπόψη του τέσσερις επιμέρους παράγοντες που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής ενός ηλικιωμένου άνω των 60 ετών: την εισοδηματική ασφάλεια-σύνταξη, το επίπεδο υγείας, το επίπεδο απασχόλησης- εκπαίδευσης και το κατά πόσον το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον είναι ευνοϊκό για τη διαβίωση των ηλικιωμένων.

Η έκθεση τονίζει ότι, όπως και οι άλλες χώρες στη νοτιανατολική Ευρώπη, η Ελλάδα έχει πολλούς ηλικιωμένους. Ο πληθυσμός των ατόμων άνω των 60 ετών στη χώρα μας υπολογίζεται σε περίπου 2,8 εκατ. ή 24,7% του ελληνικού πληθυσμού (ένας στους τέσσερις κατοίκους).

Η θέση της Ελλάδας σε αυτούς τους τέσσερις επί μέρους δείκτες έχει ως εξής: 25η (εισοδηματική ασφάλεια) με βαθμό 81,2 στα 100, 47η (υγεία) με βαθμό 54,1 στα 100, 61η (απασχόληση- εκπαίδευση) με βαθμό 33,4 στα 100 και 82η (γενικότερο περιβάλλον) με βαθμό 51,6 στα 100. Γενικότερα, με «άριστα» το 100, η Ελλάδα βαθμολογείται με 47,4 όσον αφορά την αντιμετώπιση των ηλικιωμένων.

Η έκθεση υπογραμμίζει ότι παρά τη δύσκολη οικονομική κατάσταση της χώρας μας και το γεγονός ότι ένα υψηλό ποσοστό ηλικιωμένων (22,7%) είναι φτωχοί, καθώς έχουν εισόδημα κάτω του μισού του εθνικού μέσου όρου, παρόλα αυτά η Ελλάδα κατέχει σχετικά υψηλή θέση (25η) από άποψη εισοδηματικής ασφάλειας.

Από την άλλη όμως, η έκθεση επισημαίνει πως η χώρα μας βρίσκεται χαμηλά (82η) όσον αφορά το γενικότερο περιβάλλον για τους ηλικιωμένους, αναφέροντας ενδεικτικά πως μόνο το 43% των ατόμων άνω των 50 ετών νιώθουν ασφαλείς να κοιμηθούν μόνοι τους τη νύχτα και μόνο το 40% δηλώνουν ικανοποιημένοι με τη γενικότερη ελευθερία των επιλογών στη ζωή τους.

Μεταξύ άλλων, σύμφωνα με την έκθεση, το 98,1% των ηλικιωμένων άνω των 65 ετών στην Ελλάδα παίρνουν σύνταξη, το μέσο προσδόκιμο ζωής των Ελλήνων στα 60 τους είναι (άλλα) 24 χρόνια και το μέσο προσδόκιμο υγιούς ζωής (άλλα) 17,4 χρόνια. Ο δείκτης συγκριτικής ψυχικής ευημερίας διαμορφώνεται στο 68,5 (δείχνει το ποσοστό των ατόμων άνω των 50 ετών που δηλώνουν ότι η ζωή τους έχει νόημα, σε σχέση με το αντίστοιχο ποσοστό των ατόμων κάτω των 50 ετών). Στο 42,2% διαμορφώνεται το ποσοστό των Ελλήνων ηλικίας 55 έως 64 ετών που απασχολούνται και στο 41% των ποσοστό των ατόμων άνω των 60 ετών που έχουν τελειώσει τη δευτεροβάθμια ή τριτοβάθμια εκπαίδευση.

www.tanea.gr

Ποιοι αγαπούν τη δημοκρατία;

Ο Πλάτων, στην έβδομη επιστολή του, το μόνο αυτοβιογραφικό του κείμενο, αν και αμφισβητούμενης γνησιότητας, αναφέρεται στη στάση που κράτησε αυτός και η σωκρατική ομήγυρη στην τυραννία των Τριάκοντα. Με σχεδόν απολογητικό ύφος λέει ότι στην αρχή τούς αντιμετώπισαν με ευμένεια και συνεργάστηκαν μαζί τους.

Οχι μόνον επειδή ο ίδιος ήταν συγγενής του Κριτία, του επικεφαλής της τυραννίας. Αλλά κυρίως επειδή πίστεψαν πως η τυραννία θα αποκαθιστούσε το καθεστώς του δικαίου που είχε καταλύσει η δημοκρατία της τελευταίας περιόδου, η δημοκρατία των δημαγωγών. Δεν είναι τυχαίο ότι και ο Κριτίας, και ο Θηραμένης και ο Χαρμίδης, τοποτηρητής του καθεστώτος στον Πειραιά, ήταν μέλη της σωκρατικής ομήγυρης. Ήταν η απέχθεια που τους είχε προκαλέσει η δημοκρατία, η οποία τους οδήγησε στην αποδοχή της τυραννίας.

Η αλήθεια είναι ότι η δημοκρατία δεν είχε απογοητεύσει μόνο τον νεαρό τότε Πλάτωνα, ο οποίος δεν διακρίνεται για τις δημοκρατικές του πεποιθήσεις. Είχε οδηγήσει την Αθήνα στην καταστροφή. Ο πόλεμος είχε χαθεί οριστικά και αμετάκλητα, ο στόλος είχε οριστικά καταστραφεί, χρήματα δεν υπήρχαν για να ξαναχτιστεί, και ο Σπαρτιάτης στρατηγός Λύσανδρος είχε αποκλείσει την τροφοδοσία της Αθήνας με αποτέλεσμα να ενσκήψει λιμός και οι Αθηναίοι να φοβούνται ότι οι Σπαρτιάτες θα τους τιμωρούσαν με αφανισμό, με τον ίδιο τρόπο που οι ίδιοι είχαν τιμωρήσει τους Μήλιους. Οι φόβοι τους δεν βγήκαν αληθινοί. Ο Λύσανδρος απάντησε στους Θηβαίους, που του πρότειναν να μετατρέψει την Αθήνα σε βοσκότοπο, πως δεν σκοπεύει να βγάλει το ένα από τα δύο μάτια της Ελλάδας. Τους έβαλε να γκρεμίσουν τα τείχη του Θεμιστοκλή με τα ίδια τους τα χέρια και με τη συνοδεία αυλητρίδων που υμνούσαν την απελευθέρωση της Ελλάδας - είχαν και οι Σπαρτιάτες χιούμορ. Και τους παρέδωσε σε μια συμμορία συμπολιτών τους, τους Τριάκοντα.

Η συνέχεια είναι γνωστή. Το καθεστώς των τυράννων αποδείχθηκε βουλιμικό. Λεηλάτησε τις περιουσίες των Αθηναίων και, όπως λέει ο Ξενοφών, ο οποίος επίσης συνεργάστηκε με το καθεστώς, σκότωσαν τους διπλάσιους Αθηναίους από όσους είχαν πέσει στις μάχες στα τελευταία δέκα χρόνια του Πελοποννησιακού Πολέμου. Αντεξε λίγους μόνον μήνες ώσπου να μπουν οι εξόριστοι δημοκρατικοί από τη Θήβα και μετά τη μάχη της Ιπποδάμειας στον Πειραιά να το ανατρέψουν. Η δημοκρατία αποδείχθηκε και γενναιόδωρη και σοφή. Το πρώτο ψήφισμα που εξέδωσε η Εκκλησία του Δήμου έφερε τον τίτλο «Περί του μη μνησικακείν» και αμνήστευε όσους είχαν συνεργαστεί με τους Τριάκοντα - εξηρούντο οι φυσικοί αυτουργοί εγκλημάτων.

Ιστορίες μιας εποχής μακρινής, θα μου πείτε, που ελάχιστη σχέση έχει με τη δική μας. Στα χρόνια του πέμπτου αιώνα πριν τον Χριστό, η δημοκρατία ήταν ένα πείραμα ανθρώπινης συνύπαρξης. Ηταν «άμεση», απέκλειε το μεγαλύτερο μέρος των κατοίκων της Αττικής, πλην όμως το πείραμα που ξεκίνησε τότε εξακολουθεί να επηρεάζει με τα ευρήματά του ακόμη και τον μακρινό για την αρχαιότητα εκείνη 21ο αιώνα. Η απογοήτευση, η παράδοση της πόλης σε μια συμμορία αριστοκρατών, πλην όμως συμμορία, και κατόπιν ο πανικός. Η δημοκρατία μπορεί να είναι απογοητευτική, όπως η σημερινή, όμως είναι δημοκρατία. Κοινώς σου δίνει τη δυνατότητα και να απογοητευτείς, και να την απεχθάνεσαι. Αλλιώς, σε περιμένουν τα χειρότερα.

Δεν πιστεύω ότι η μακροβιότερη δημοκρατία της σύγχρονης ιστορίας μας κινδυνεύει από τους αλλοπαρμένους εφέδρους ή παρεμφερείς συνωμότες. Στο κάτω κάτω, πού θα βρουν καύσιμα για τα τεθωρακισμένα τους και με τι λεφτά θα πάρουν πολεμοφόδια; Κινδυνεύει όμως από την απογοήτευση, την κούραση της αποτυχίας, την παραλυσία της αναξιοπιστίας. Κινδυνεύει κυρίως από την έλλειψη προοπτικής. Τι μπορεί να μας υποσχεθεί σήμερα η ελληνική δημοκρατία πέρα από την επιβίωσή της; Τίποτε ή σχεδόν τίποτε. Ομως και η επιβίωση της δημοκρατίας είναι ένα ολόκληρο πολιτικό και πολιτισμικό πρόγραμμα. Ποιοι έχουν τη δύναμη και τις ικανότητες να το συνεχίσουν, παρά την αγανάκτηση και την καταπόνηση;

Πού βρίσκεται η μεσαία τάξη, που με το κοινωνικό της εύρος αποτελεί το πιο σοβαρό εχέγγυο για την επιβίωση της δημοκρατίας; Πού είναι η σιωπηρή πλειοψηφία η οποία έως σήμερα, παρά τα καίρια τραύματα που έχει υποστεί, εξακολουθεί να υπομένει από ένστικτο επιβίωσης; Σηκώνει, θα μου πείτε, το μεγαλύτερο βάρος της οικονομικής κρίσης και συνθλίβεται στην καθημερινότητά της - και η ζωή, όπως και η δημοκρατία, είναι φτιαγμένη από καθημερινότητα. Τιμωρείται αυτή κυρίως για την αδιαφορία που έδειξε τόσα χρόνια, αδιαφορία για την κοινωνική παιδεία, αδιαφορία για το κοινωνικό συμβόλαιο της αναξιοπιστίας. Η δημοκρατία κινδυνεύει να παραδοθεί σε συμμορίες μόνον όταν στραφεί κατά του εαυτού της. Μόνον όταν η απογοήτευση φτάσει σε τέτοιο βαθμό, που ο βασικός της υποστηρικτής, η σιωπηρή πλειοψηφία, την εγκαταλείψει «αηδιασμένη, μπουχτισμένη, σχεδόν πισθάγκωνα δεμένη», που λέει και ο Εμπειρίκος.

   Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

www.kathimerini.gr

http://antikleidi.com

40 απίθανες φωτογραφίες τοπίων από την Katarina Stefanovic

H φωτογράφος λέγεται  Katarina Stefanovic, είναι  34 ετών, και κατάγεται από το Lauderhill της Φλόριντα.  Πρόκειται για μια πολύ ταλαντούχα φωτογράφο η οποία ασχολείται κυρίως με φωτογράφηση τοπίων. Σας παρουσιάζουμε ένα μικρό μέρος της δουλειάς της .

Μπορείτε να δείτε την πλήρη συλλογή του φωτογράφου στο Flickr.

www.antikleidi.wordpress.com