ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

Η γιορτή του ποδοσφαιριστή

Την Δευτέρα 20 του Δεκέμβρη παραβρεθήκαμε στη γιορτή που διοργάνωσε ο Π.Σ.Α.Π. ως επίσημοι προσκεκλημένοι του προέδρου του Στέλιου Γιαννακόπουλου. Κατά την διάρκεια των βραβεύσεων, όσο και στην συνεστίαση που ακολούθησε, είχαμε την τιμή να γνωρίσουμε παλαίμαχους και εν ενεργεία άσσους του ποδοσφαίρου και την ευκαιρία να συζητήσουμε και να φωτογραφηθούμε μαζί τους.

Μεγάλη πρόοδος

Νοέμβρης 2009

Νοέμβρης 2010

Πρίν από ένα χρόνο είχαμε γράψει ότι Κώστας Ντάκουλας συμμετείχε στη δηλωτή ως διαιτητής και θεατής. Στην πρόσφατη επίσκεψη όμως στο χωριό με μεγάλη μας χαρά διαπιστώσαμε την μεγάλη πρόοδο που σημείωσε ο αγαπητός σε όλους μας μπαρμπα - Κώστας. Πλέον είναι τακτικός και καλός παίκτης , και κέρδισε επάξια την κάρτα μέλους στο κλάμπ << οι μέτρ της δηλωτής >>.

Φωτογραφίες από την συγκέντρωση και πορεία που πραγματοποιήθηκαν την Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου

Οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις

Οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις, η αβεβαιότητα και η σκληρή πραγματικότητα της ελληνικής οικονομίας. Η ανάγκη οικονομικής στροφής της μεσαίας τάξης και το τέλος του ΄΄εγώ΄΄….προτάσεις εφικτές υπάρχουν!

Άρθρο του Ξενοφώντα Καραβίδα

Οι προβλέψεις στην πολιτική είναι πάντοτε παρακινδυνευμένες και, ως εκ τούτου, δεν συνιστώνται. Ο καθένας μας μπορεί να έχει τη γνώμη του και να τη διαδίδει όπως νομίζει. Ωστόσο, τα στοιχεία είναι αδιαμφισβήτητα.
Οι έως τώρα μεταρρυθμίσεις και οι περικοπές, μείωσαν σημαντικά τα εισοδήματα και την αγοραστική δύναμη μισθωτών και συνταξιούχων. Ταυτόχρονα σε όσους δεν είχαν θεμελιώσει συνταξιοδοτικά δικαιώματα, συνειδητοποίησαν ότι θα πρέπει να δουλέψουν περισσότερα χρόνια για να πάρουν μικρότερες συντάξεις. Συνοπτικά, τα στοιχεία λένε ότι το πρόβλημα του ελληνικού κράτους που μας έφερε σε αυτήν την κατάσταση δεν ήταν μόνο οι υπέρμετρες δαπάνες που τα τελευταία χρόνια ξεπέρασαν τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, αλλά ο αναποτελεσματικός καταμερισμός τους. Με απλά λόγια, στην Ελλάδα δεν είναι ότι απλά έχουμε “μεγάλο κράτος”, αλλά ότι έχουμε τριτοκοσμικό κράτος.
Επειδή λοιπόν έχουμε αυτό το κράτος, οι κοινωνικές παροχές ήταν άστοχες και δίνονταν χωρίς εισοδηματικά κριτήρια. Επίσης, επειδή το κράτος λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο, ο ιδιωτικός τομέας έχει γίνει κρατικοδίαιτος. Είτε δηλαδή εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από επιδοτήσεις, αναθέσεις και αθέμιτες χάρες, είτε από την φοροδιαφυγή. Τα κρατικά έσοδα ως ποσοστό του ΑΕΠ κινούνται σε απαράδεκτα χαμηλότερα επίπεδα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (37,8% του ΑΕΠ, έναντι 44,5% στην Ε.Ε). Αποτέλεσμα αυτού του συστήματος για παράδειγμα, είναι να έχουμε διπλάσιο αριθμό ελεύθερων επαγγελματιών σε σχέση με τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο (30% έναντι 15% στην Ε.Ε) - ανάλογο ποσοστό συναντάμε μόνο στη Ρουμανία.
Αναλύοντας αυτήν την κατάσταση, η Κυβέρνηση πρέπει να πείσει τους πολίτες ότι η μείωση του βιοτικού τους επιπέδου κατά τουλάχιστον ένα επίπεδο ήταν όχι μόνο αναγκαία και εκ των πραγμάτων αυτονόητη, αλλά και η απολύτως ορθή επιλογή για την ανάταξη της οικονομίας. Αυτά τα πράγματα πολύ δύσκολα γίνονται, ιδίως σε μία χώρα όπου άπαντες έχουμε μάθει να ρίχνουμε τις ευθύνες στους άλλους για τα δεινά μας. Σε μια τέτοια χώρα λοιπόν, είναι σχεδόν βέβαιο ότι το μήνυμα του κ. Σαμαρά πως υπάρχει τρόπος να μηδενιστεί το έλλειμμα χωρίς θυσίες θα βρεί κάποια στιγμή οπαδούς. Το ίδιο και το μήνυμα της κυρίας Παπαρήγα και του κ. Τσίπρα, ότι δηλαδή με τη δραχμή θα είναι καλύτερα, έστω και αν αγοράζουμε ότι καταναλώνουμε από το εξωτερικό . Η επάνοδος στη δραχμή ως λύση θα είναι καταστροφική για την οικονομία και για το βιοτικό μας επίπεδο. Και αυτό διότι η ελληνική οικονομία όταν υπήρχε η δραχμή δεν είχε αναπτύξει συγκριτικά πλεονεκτήματα. Απλά υποτιμούταν και διατηρούσαμε ως χώρα μια στοιχειώδη ανταγωνιστικότητα χωρίς όμως να έχουμε πλεόνασμα εξαγωγών και το βιοτικό μας επίπεδο παρέμενε συγκριτικά χαμηλό σε σχέση με την Ευρώπη.
Η ορθολογική οικονομία δηλώνει ότι για να ανεβάσουμε πραγματικά το βιοτικό μας επίπεδο και να καταφέρουμε να ορθοποδήσουμε πρέπει να γίνουμε παραγωγικοί και ανταγωνιστικοί. Τι μένει λοιπόν στην κυβέρνηση να κάνει; Από τη μία πλευρά, μπορεί να υπαναχωρήσει στις ασφυκτικές πιέσεις δήθεν λαϊκών βουλευτών της, της κυρίας Παπαρήγα και του κ. Τσίπρα και να κηρύξει μόνη της την επανάσταση ενάντια στον καπιταλισμό, μετατρέποντας την Ελλάδα σε Κορέα. Από την άλλη, μπορεί να συγκεντρώσει όλες τις δυνάμεις που έχει στην προσπάθεια ανάπτυξης με πλήρη εκμετάλλευση του νέου αναπτυξιακού και επενδυτικού νόμου καθώς και στην μέγιστη απορρόφηση των κοινοτικών κονδυλίων επιδιώκοντας να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας και ανάπτυξη.
Τα ψέματα όμως τελείωσαν και δεν πρέπει να υπάρχουν αυταπάτες. Η πορεία από εδώ και στο εξής θα είναι εξαιρετικά επώδυνη. Οι αλλαγές θα γίνουν και είναι μη αναστρέψιμες. Το ζητούμενο λοιπόν είναι να επιτευχθούν κάποιοι συγκεκριμένοι στόχοι. Ένας τέτοιος στόχος θα έπρεπε, πιστεύω, να είναι η αποφυγή της συντριπτικής συρρίκνωσης της μεσαίας τάξης και ιδιαίτερα οι μικροεπαγγελματίες ιδιοκτήτες που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας. Για να αποφευχθεί αυτό, πρέπει να καταλάβουμε τι είναι αυτό που την πλήττει και να αντιπαραθέσουμε το τι ίσχυε με το τι πρέπει να ισχύσει από εδώ και πέρα.
Σε πρώτη φάση, το μέγεθος θα είναι βασικός παράγοντας επιβίωσης. Έως σήμερα η ελληνική μεσαία τάξη στηρίχθηκε σε μικρού μεγέθους επιχειρήσεις και η συνειδητή πολιτική υποστήριξη μέσω των επιδοτήσεων που το δημιούργησε, τέλειωσε . Η απόκτηση βιώσιμου μεγέθους συνεπώς καθίσταται κυρίαρχη ανάγκη επιβίωσης. Σε δεύτερη φάση, το προηγούμενο οικονομικό μοντέλο ανάπτυξης στήριξε την εποχή της ατομικότητας. Η μικρή ελληνική επιχείρηση χαρακτηρίζεται από ένα μεγαλομέτοχο, ο οποίος συγκεντρώνει όλες τις εξουσίες. Δεν υπάρχει πραγματική ανάθεση αρμοδιοτήτων, σπάνια υπάρχει διαχωρισμός ιδιοκτησίας από τη διοίκηση. Η έννοια της Ανώνυμης Εταιρίας, δηλ. συλλογική συγκέντρωση κεφαλαίων και συλλογική διαχείριση της εταιρίας σπανίζει στην Ελλάδα. Σε επίπεδο δε εισηγμένης εταιρίας, όπου θα έπρεπε να κυριαρχεί το συλλογικό μοντέλο στην πιο ουσιώδη μορφή του, μέσω του ουσιώδους διαχωρισμού της ιδιοκτησίας από τη διοίκηση, στην Ελλάδα κυριαρχούν και πάλι οι «προσωπικές» ή «οι οικογενειακές» εισηγμένες.
Στα πλαίσια αυτά, για να ανταπεξέλθει η μεσαία τάξη στην νέα εποχή, πρέπει να περάσει από την ατομικότητα στην συλλογικότητα που δηλώνει μια συνολική αλλαγή νοοτροπίας. Σε επίπεδο οικονομικού μοντέλου, αυτό γίνεται μέσα από συγχωνεύσεις εταιριών ή από την ανάπτυξη εταιρικών σχημάτων πολυμετοχικού χαρακτήρα. Σε αυτή την κατεύθυνση η κυβέρνηση έχει τεράστιο ρόλο να παίξει με τον εκσυγχρονισμό της σχετικής ελληνικής νομοθεσίας, η οποία ακόμα δεν παρέχει το ανάλογο νομικό και θεσμικό πλαίσιο. Ο έλληνας της μεσαίας τάξης πρέπει να κάνει την ουσιαστική οικονομική μετάβαση που θα του επιτρέψει να εξελιχθεί από μεσαιο - μικροϊδιοκτήτης σε μεσαιο – μικρομέτοχος. Η επιτυχία μιας τέτοιας προσπάθειας ίσως να έδινε λύση στο σημερινό αδιέξοδο αφού προστατεύεται η επιχειρηματικότητα και μειώνεται ο επιχειρηματικός κίνδυνος.
Η εποχή του «εγώ» τελείωσε. Το λόγο θα έχουν τώρα οι θιασώτες του «εμείς»!

Από μένα εξαρτάται.

Τα ξέρει όλα.....

Πηγή: http://syllektiko-pazari.blogspot.com/
Αναρτήθηκε από Π.Α.Κ. στις 12:36

Πριν 40 χρόνια

Φθινόπωρο του 1971. Οι δύο φίλοι Κώστας Ντάκουλας ( Κώτσ' Θωμάς ) και Θωμάς Κάτσενος έχοντας πάρει το σοβαρό τους ύφος ποζάρουν με φόντο το σκηνικό του φωτογραφικού STUDIO <<ΑΣΤΗΡ>> , ιδιοκτησίας Χρήστου Γεωργακόπουλου.

banana_test

Οι περιφερειακές και δημοτικές εκλογές του 2010

Οι περιφερειακές και δημοτικές εκλογές του 2010. Η αποχή, η δημοκρατία, η πολιτική στάση αποτελούν τα θεμελιώδη μηνύματα των εκλογών…

Άρθρο του Ξενοφώντα Καραβίδα

O Καλλικράτης ήταν και είναι μια μεγάλη τομή στη λειτουργία και διοίκηση του κράτους. Ωστόσο μετά το πέρας των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών του 2010 , θα ήταν αδόκιμο να χαρακτηρίσουμε τις συγκεκριμένες εκλογές ως Δημοτικές, διότι οδηγήθηκαν να είναι καθαρά «πολιτικές».
Κατόπιν των εκλογικών αποτελεσμάτων όπου κρίθηκαν θεσμοί, τα κόμματα χαρακτήρισαν τους εαυτούς τους κερδισμένους, το κάθε ένα κάτω από μία ιδιαίτερα περιπτωσιακή λογική. Στην κρίση αυτών των θεσμών, θαρρώ ότι είδαν το δέντρο και όχι το δάσος, ξεσπώντας σε ικανοποίηση για τα αποτελέσματα, ενώ προφανώς θα έπρεπε να ανασκουμπωθούν.
Στις εκλογές του 2010, για πρώτη φορά η αποχή και το άκυρο – λευκό ορίστηκαν ως οι κατ’ εξοχήν υπεύθυνες πολιτικές πράξεις, αφού ο κόσμος έστειλε μήνυμα ότι δίνει περίοδο ανοχής αλλά και την αρμόζουσα απόσταση από συγκεκριμένες πολιτικές πρακτικές. Η σκληρή πραγματικότητα ότι ο ένας στους δύο Έλληνες δεν πήγε στις κάλπες ερμηνεύεται ορθά πως το μισό εκλογικό σώμα έχει γυρίσει την πλάτη στο υπάρχον πολιτικό σύστημα.
Με τα μέτρα της τρόικας, σαφέστατα τα σημάδια στο κοινωνικό τοπίο δεν είναι καλά. Έως τώρα έχουν αποφευχθεί σημαντικές κοινωνικές εντάσεις, όμως αυτό δεν οφείλεται στην κοινωνική συναίνεση και κατανόηση της κατάστασης αλλά στην πολυδιάσπαση της ελληνικής κοινωνίας και στην αναζήτηση ενόχων για την παρούσα κατάσταση.
Συνέπεια αυτού του σκεπτικού είναι ότι σε αυτές τις εκλογές για πρώτη φορά η πολιτική τέθηκε με την πλάτη στον τοίχο , έτοιμη να ανοίξει ή να ολοκληρώσει τον κύκλο της από τον κόσμο που έχει γνώση και κριτήριο και συγχρόνως ξέρει να περιμένει. Είναι από τις λίγες φορές που η πολιτική και οι πολιτικοί λόγω της αποχής βρίσκονται απέναντι στη Δημοκρατία. Για αυτό το λόγο, οι μικροπολιτικοί αντί να βγαίνουν στα κανάλια και να λένε αερολογίες για τα αίτια της ήττας, θα έπρεπε να ανησυχούν που η λέξη πολιτική ευθύνη επιτέλους αρχίζει να αποκτά νόημα. Για πρώτη φορά στα χρόνια της μεταπολίτευσης , η Δημοκρατία δεν τίθεται στο περιθώριο, αλλά αναζητά την υπεύθυνη και δόκιμη πολιτική στάση των πολιτικών της.
Ο πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου πολύ σοφά μνημονεύει ότι στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Ο εκβιασμός της αντιμνημονιακής ψήφου δεν πέρασε αφού εκ του αποτελέσματος των εκλογών προέκυψε ότι για πρώτη φορά στα νεότερα χρόνια η Δημοκρατία λειτούργησε δόκιμα αφού έπαιξε με την πολιτική το πολιτικό της παιχνίδι. Αποδείχθηκε ότι η Δημοκρατία δεν φαλκιδεύεται, στην κρίση των θεσμών από ένα άλλο σύστημα εξαναγκασμού και πολιτικής σκοπιμότητας και έστειλε σαφέστατο μήνυμα στους πάτρονες ότι αναμένει, ξέρει να αναμένει.
Πέρα από αυτές τις διαπιστώσεις, οι συγκεκριμένες εκλογές προσδιόρισαν την πολιτική αβεβαιότητα στο εσωτερικό, αφού και τα δύο μεγάλα κόμματα φαίνεται να απώλεσαν τη δυνατότητα αυτοδυναμίας σε περίπτωση εκλογών. Επιπρόσθετα με την κρίση του χρέους, η επικείμενη σωστή προσπάθεια του κ. Παπανδρέου να αποσπάσει συναινέσεις από τα κόμματα της αντιπολίτευσης μάλλον θα πέσει στο κενό, αφού αυτά ακολουθούν στρατηγική επιβίωσης κι όχι διάσωσης της χώρας όπως ο ίδιος.
Το κεντρικό ζήτημα στην ουσία όμως δεν είναι η πολιτική τακτική της Κυβέρνησης αλλά η θετική στάση της ελληνικής κοινωνίας να δεχτεί αλλαγές που θα προκαλέσουν μείζονες μεταβολές στο μέχρι τώρα τρόπο ζωής και ανατροπές στις σταθερές που θεωρούσαμε ως δεδομένες , και μάλιστα χωρίς άμεσο και ορατό αποτέλεσμα.
Το ζήτημα διάσωσης της ελληνικής οικονομίας δεν είναι μόνο ζήτημα μείωσης των μισθών ή της γενικής αύξησης των φορολογικών συντελεστών, όπου οι πολίτες δεν μπορούν να διαπραγματευθούν αλλά απλώς μπορούν να αντιδρούν ή να διαμαρτύρονται. Η διάσωση απαιτεί από τους πολίτες να αλλάξουν τρόπο σκέψης και αντίληψης για την οικονομία. Είναι βέβαιο ότι η Ελλάδα για να επανέλθει στο δρόμο της υγιούς ανταγωνιστικότητας και ανάπτυξης οφείλει να μεταλλαχθεί σε χώρα -επιχειρηματία και να σταματήσει να είναι χώρα-δημόσιος υπάλληλος /συνταξιούχος.
Συνολικά μπορεί να ειπωθεί ότι η κρίση της πολιτικής είναι το μήνυμα αυτών των εκλογών, με τη Δημοκρατία να έχει φτάσει στα όρια της ανοχής της. Επιπλέον υπάρχουν ορατά μηνύματα, ότι ο κάθε πολιτικός πολίτης οφείλει να ανακαλύψει ότι πίσω από την έννοια της αποχής, η αστική τάξη που αγγίζει τα όρια της απόγνωσης προετοιμάζεται για ένα νέο περιβάλλον στο οποίο θα κληθούμε να ανταποκριθούμε όλοι μας σε ένα τιτάνιο αγώνα εγκαθίδρυσης νέων αντιλήψεων και πρακτικών.

Ανέκδοτο για γέλια και για ...κλάματα!

Ένας νέος τελειώνει το Λύκειο και δεν έχει καθόλου όρεξη για Πανεπιστήμιο. Ο πατέρας του, πλούσιος πολιτικός με μεγάλη δύναμη στην κυβέρνηση, απειλεί τον γιο του:

- Δεν θέλεις να σπουδάσεις ρε τεμπελόσκυλο; Λοιπόν εγώ δε συντηρώ κοπρίτες, γι' αυτό και θα δουλέψεις, κατάλαβες;

Έχοντας την ισχυρή οικονομική και πολιτική θέση, ο πατέρας κινεί τα νήματα για να βρει μία θέση στον γιο του. Καλεί λοιπόν τον υπουργό

- Γιώργο, θυμάσαι τον γιο μου; Λοιπόν, τέλειωσε το λύκειο και ο τεμπέλης δεν θέλει να σπουδάσει. Θα μπορούσες να του βρεις μια θέση να αρχίσει να δουλεύει, μήπως εν τω μεταξύ βρει το δρόμο του και αποφασίσει να σπουδάσει; Το θέμα είναι να βρεθεί κάτι που θα τον κάνει να δουλέψει σκληρά, να μήν κάθεται και τα ξύνει. κατάλαβες;

Μερικές μέρες αργότερα ο... Γιώργος του λέει:

- Ετοιμη η δουλειά για τον γιο σου. Δεξί χέρι του Προέδρου της Δημοκρατίας και 20.000 ευρώ το μήνα, τέλεια έτσι;

-Τι λε ρε Γιώργο, αυτό είναι υπερβολικό. Πρέπει να τον αρχίσουμε πιο χαμηλά, με τέτοια τρελλά λεφτά αυτός ο τεμπέλης θα γίνει χειρότερος.

- Εντάξει φίλε μου βρήκα κάτι πιο σεμνό. Ιδιαίτερος Γραμματέας Υπουργού. Ο μισθός είναι πιο σεμνός, μόνο 10.000 ευρώ το μήνα.

- Οχι ρε Γιώργο! Μόλις που έβγαλε το Λύκειο. Δεν θέλω η ζωή του να είναι τόσο εύκολη με την πρώτη ευκαιρία. Θέλω να αισθανθεί την ανάγκη να σπουδάσει, κατάλαβες;

- Φίλε, του βρήκα δουλειά ως Διευθυντής του Τμήματος Προμηθειών στο Υπουργείο Οικονομικών και ο μισθός θα είναι μόνο 6,000 το μήνα.

- Μα ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ Γιώργο, βρες μου κάτι πιο σεμνό, κάτι στα 600 με 700 ευρώ το μήνα.

- Μα τι λές τώρα, αυτό είναι αδύνατο.

- Γιατί;

- Γιατί αυτές οι θέσεις φίλε, δίνονται μόνο με διαγωνισμό και χρειάζεται να έχει βιογραφικό κάποιου επιπέδου, με τέλειες γνώσεις Αγγλικών τουλάχιστον, πανεπιστημιακό δίπλωμα, τουλάχιστον ένα μάστερ ή PHD στο εξωτερικό, θέληση να δουλεύει υπερωρίες άνευ αποδοχών. Φίλε μου αυτές οι θέσεις των 600 ευρώ δεν βρίσκονται εύκολα...

Φταίει ο μεταβολισμός μας...

Δελτίο τύπου επιτροπής εκδηλώσεων ΡΩΜΙΑ 2011

Όπως είχαμε γράψει και στις 22 Αυγούστου, καθιερώθηκε και τείνει να γίνει πλέον θεσμός στις πολιτιστικές εκδηλώσεις του καλοκαιριού στη Ρωμιά να σερβίρεται το παραδοσιακό φαγητό << συναγρίδα ψητή >>. Για να επιτευχθεί λοιπόν καλύτερος συντονισμός και αρτιότερη διοργάνωση των επόμενων εκδηλώσεων συνήλθε σε ολομέλεια η οργανωτική επιτροπή το Σάββατο 20 Νοεμβρίου στην ταβέρνα ο << ΝΤΙΝΟΣ >>.

Η συναγρίδα που προσφέρθηκε ως δοκιμή από τον χορηγό Ναπολέων Μαλτέζο ήταν άριστης ποιότητας. Όπως δήλωσε ο Ναπολέων τον κούρασε πολύ να την βγάλει, γιατί την ψάρεψε με καλάμι, ήταν μεγάλη ( 6 κιλά ) και η ακτή είχε απότομα βράχια. Τουλάχιστον άξιζε ο κόπος του ψαρά.

Αποφασίστηκε ότι το μέγεθος των συναγρίδων είναι καλό, αλλά ο αριθμός των ψαριών πρέπει τουλάχιστον να διπλασιαστεί για να ικανοποιηθούν όλοι οι συμμετέχοντες στις προσεχείς εκδηλώσεις.

Τέλος αποφασίστηκε ότι τα πούρα που θα προσφερθούν πρέπει απαραιτήτως να είναι Αβάνας.

Μάζεμα ελιάς

Έπειτα από απουσία 11 ημερών επανήρθαμε στη βάση μας κουρασμένοι και απογοητευμένοι. Κουρασμένοι επειδή 6 ημέρες μαζεύαμε ελιές ( όταν σταματούσε η βροχή ) και απογοητευμένοι γιατί παρά την ταλαιπωρία η απόδοση σε λάδι ήταν πολύ μικρή. Τουλάχιστον ευχαριστηθήκαμε τσίπουρο και κόκκινο κρασί. Και του χρόνου με υγεία να ξαναπάμε για περισσότερα τσίπουρα.

Εκδήλωση Συλλόγου μανιταρόφιλων Ηπείρου

Η εκδήλωση με τίτλο «Τα μανιτάρια στη λίμνη Ζηρού Πρέβεζας», πραγματοποιήθηκε στους χώρους του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης δίπλα στη Λίμνη Ζηρού (πρώην παιδόπολη), την Κυριακή 21 Νοεμβρίου και συνδιοργανώθηκε από το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (Κ.Π.Ε) Φιλιππιάδας και τον σύλλογο μανιταρόφιλων Ηπείρου.
Η εκδήλωση, ξεκίνησε με μικρή εξόρμηση στο υπέροχο δρυόδασος της περιοχής για συλλογή και αναγνώριση μανιταριών στις 11 το πρωί και συνεχίστηκε στους χώρους του Κ.Π.Ε. με σύντομη παρουσίαση του συλλόγου και του Κ.Π.Ε, ομιλία για τις βασικές γνώσεις για τα μανιτάρια από μέλος του συλλόγου, ομιλία για τη «Σημασία της βιοποικιλότητας στην περιβαλλοντική ισορροπία του συστήματος» από τον πρόεδρο του φορέα διαχείρισης Αμβρακικού και Πρύτανη του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Τριαντάφυλλου Αλμπάνη. . Στο τέλος της εκδήλωσης μοιράστηκε μανιταρόσουπα.
Επίσης παρουσιάστηκε έκθεση με φωτογραφίες μυκήτων αλλά και αποξηραμένα μανιτάρια σε φυσικό μέγεθος. Η έκθεση θα παραμείνει στο ΚΠΕ Φιλιππιάδας μέχρι 23 Δεκεμβρίου 2010 και είναι ανοιχτή στο κοινό κατά τις εργάσιμες μέρες και ώρες.
Αξιοσημείωτη ήταν η μεγάλη προσέλευση του κόσμου από τις γύρω περιοχές, ενώ με την παρουσία τους τίμησαν ο αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Φιλιππιάδας Νίκος Μάστορας ο Πρόεδρος της ΤΕΔΚ Πρέβεζας, Δήμαρχος Ζαλόγγου και εκλεγμένος περιφερειακός σύμβουλος κ. Μικρούλης ο περιφερειακός σύμβουλος κ. Κατσαμώρης, οι δημοτικοί σύμβουλοι Βογιατζής Κώστας, Αθανασόπουλος Περικλής, Παπαδιώτης Κώστας, και πολλοί ακόμα.