Σάββατο 22 Ιουνίου 2013

Οι πολιτικές απώλειες του Κουβέλη και η στάση ευθύνης





















Μία πρώτη μεγάλη απώλεια για τον Κουβέλη από τη διακοπή συμμετοχής του στην κυβέρνηση είναι η μη είσπραξη πολιτικού όφελους από την πολιτική των μεταρρυθμίσεων. Οι μεταρρυθμίσεις ξεκίνησαν για την κυβέρνηση Σαμαρά, προεκλογικά ακόμη [προφανώς διψούσαν για δαύτες] με το άνοιγμα του επαγγέλματος των ταξί από τον Βορίδη και την υποστήριξη του σκληρού μεταρρυθμιστή Βενιζέλου. 

Ο Αρβανιτόπουλος πήρε άμεσα τη σκυτάλη και παρενέβη στο νόμο Διαμαντοπούλου, φρεσκοψηφισμένο από τα 4/5 της βουλής, δίνοντας παράταση στη θητεία των πρυτάνεων. Μία ακόμη μεταρρύθμιση που προχωρά με γρήγορους ρυθμούς γίνεται στον τομέα των αποκρατικοποιήσεων, όπου διεξάγεται ανηλεής μάχη για το ποιος θα πάρει το φυσικό αέριο, με το Σαμαρά να σκέφτεται να επιλέξει με τη μέθοδο του α-μπε-μπα-μπλομ...

Επίσης, όλοι λαμβάνουμε σοβαρά τη μεταρρυθμιστική διάθεση της κυβέρνησης Σαμαρά για ένα νέο νόμο στο μεταναστευτικό. Και βέβαια, το κερασάκι στην τούρτα των μεταρρυθμίσεων ήταν το μαύρο στην ΕΡΤ. Το συνολικό έργο της κυβέρνησης στον τομέα των μεταρρυθμίσεων είναι συγκινητικό.

Μία δεύτερη απώλεια για τον Κουβέλη θα είναι η μη συμμετοχή του στη σταθερότητα λήψης μέτρων από την κυβέρνηση. Παρά τα 16 δις περικοπών, τα οποία αυξήθηκαν κατά 5 εξαιτίας των 2 αχρείαστων εκλογικών αναμετρήσεων [βέβαια, βγάλαμε πρωθυπουργό το Σαμαρά] και τη δέσμευση για μη λήψη νέων μέτρων, θα χρειαστεί κάποια επικαιροποίηση καθώς προκύπτουν νέα χρηματοδοτικά κενά τα οποία είναι αλληλένδετα με μέτρα. Προφανώς, η απουσία Κουβέλη από τις διαπραγματεύσεις, με ύψιστο εθνικό στόχο της μετακύλιση των χρηματοδοτικών κενών για το 2014, θα στοιχίσει στον πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ το αργυρό μετάλιο της υπεκφυγής. 

Απώλεια για τον Φώτη Κουβέλη θα είναι και η μη συμμετοχή του στο 4-2-1, το οποίο, για να λέμε του στραβού το δίκιο, το υποστήριξε σθεναρά και με συμμετοχή σε όλα τα επίπεδα.


(σοβαρεύοντάς το) Συνοψίζοντας, η φυγή του Φώτη Κουβέλη από μία τρικομματική κυβέρνηση η οποία δεν έχει αντιληφθεί ότι το βασικό πρόβλημα της Ελλάδας είναι ο πελατειασμός τον οποίο αυτοτροφοδοτεί και η βασική κατεύθυνση για αύξηση της ανταγωνιστικότητας και της ανάπτυξης είναι οι μεταρρυθμίσεις τις οποίες υπονομεύει, συνιστά πράξη ευθύνης.

www.epikairo.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου